doctos homines qui cūcta corꝑaliaet ſenſibilia incorꝑalibꝰ et intelligibꝰlibꝰ poſtponēda iudicauerūt: cū agitur de beata vita. corꝑaliū ꝯtrectacōnū facere mencōne. Sbi e illud plotini vbi ait. fugiendū eſt igitur ad clariſſima pr̄iaꝫ: et ibi pate̓ tibi oīa? ueigitur inquit claſſis aūt fuga: niſi ſimilē deo fieri? Si ergo deo quāto ſimilior tanto ſit quiſqꝫ ꝓpinquior: nulla eſt ab illo alia longinquitas ꝙ eiꝰdiſſimilitudo. Incorꝑali vero illi eternō ⁊ incōmutabili. tanto eſt aīa hoīsdiſſimilior: quāto rerū tēporalui mutabiliūqꝫ cupidior. ¶ Ca. xvij.Oc ut ſanetur qm̄ imimortalipuIritati que ī ſūmo eſt ea q̄ m moſūt mortalia ⁊ immūda conuenire nōpoſſunt opus ē quidē mediatore. nōtn̄ tali qui corpus quidē habeat inimortale ꝓpinquū ſumis animū autēmorbidū ſimilē infimiſ. quo morbo nōbis inuideat potiuſne ſanemur. ꝙ aduiuet ut ſanemur: ſꝫ tali qui nob̓ in fimis ex corꝑis mortalitate coaptatuſimnimorli ſpūs iuſticia. ꝑ quā nō locorū diſtantia ſꝫ ſimilitudinis excellētiamanſit ī ſūmis: mūdādis liberadiſqꝫnobis verediuinū p̄beat aduitoriū: qͥꝓfecto incōtamīabilis deus abſit utꝯtamīacōꝫ timeret ex hoīe quo indutus ē: aut ex homibꝰ inter quos ī homine cōuerſatus eſt. Nonem̄ paruaſūt hec interim duo. q̄ ſalubriter ſuaincarnacōe mōſtrauit: nec carne poſſe ꝯtamīari verā d̓initate: nec ideo putādos demones nobis eſſe melioresqꝛ nō habent carnē. Hic eſt ſicut eūſancta ſcripturā p̄dicat mediator deiet hoīm homo xp̄us ih̓us: de cuius etdiuinitate quā pr̄i e ſꝑ equalis ⁊ hūanitate qua nob̓ factus ē ſil̓is nō hiclocus eſt: ut ꝯpetēter ꝓ nr̄a facultatedicamus. ¶ Ca. xviij.Alſi aūt illi fallaceſqꝫ mediato-liber nonusres demōes. q̄ cū ſpūs immūdicia miſeri ⁊ maligni multis effectibꝰ clareant. per corꝑaluū tn̄ locoꝝ interuallaaereoꝝ corpoꝝ leuitate. a prouectuaninorū nos auocare atqꝫ auerteremoluitur. nō viā p̄bent ad deū. ſed neviā teneatur impēduit: qn̄ quidē qipvia corꝑalu q̄ falſiſſima ē ⁊ pleniſſima erroris. qͣ nō iter agit iuſticiā. qm̄nō ꝑ corꝑalē altitudinē. ſꝫ ꝑ ſpiritualēhoc ē incorꝑalē ſil̓itudinē ad deū debemus aſcende̓: in ip̄a tn̄ viā corꝑaliquā demonū amici ꝑ elemētoꝝ gradus ordinat inter ethereoſdeos ⁊ terrenos hoīes aereis demonijs medijſconſtitutis. hoc deos opmātur habe̓p̄cipuū: ut ꝓpter hoc interuallū locorū ꝯtrectacōe nō ꝯtaminetur hūana.Itademones ꝯtamīari potius ab hominibꝰ ꝙ hoīes mundari a demonibꝰcredūt: et deos ip̄os ꝯtamīari potuiſſe niſi loci altitudine munirētur. Euistam infelix eſt. ut iſta viā mundari ſeexiſtimet. vbi hoīes ꝯtanmātes. demōēs ꝯtamīati dij ꝯtamīabiles p̄dicatur ⁊ nō potius eligat viā vbi ꝯtaminātes magis demōēs euitētur. et abincōtamīabili deo ad ineūdā ſocietatē incōtaminatoꝝ angeloꝝ hoīes acōtamīacōne mūdentur. ¶ Ca. xix.Ed ne de verbis etiā nos certare videamur. qm̄ nōnulliiſtorūut ita dixerim demonicolaꝝ in quibꝰet labeo ē eoſdē ꝑhibēt ab alijs angelos dici quos ip̄i demōēs nūcupāt: iāmichi de bonis āgelis aliquid videodiſſerendū quos iſti eſſe nō negāt: ſꝫeos bonos demoēs vocae̓ ꝙ angeloˢmalūt. Nos aūt ſic̄ ſcpͥturā loqͥt̉ ſcd̓mquā xp̄iami ſumus: āgelos quidē partim bonos parti malos. Nūquā verobonos demōēs legimus: ſed vbicūqꝫillaꝝ lr̄aꝝ hoc nomē poſitu reꝑitur ſiue demōēs ſiue demonā dicatur. nonniſi maligni ſignificatur ſpūs. Et hac