rapidiſſimo coruſcamine lumē candidū intermicare. Si ergo ſuꝑ oīa vereſūmus deus intelligibili et ineffabiliquadā p̄ſentia et ſi interdū. etſi tanꝙͣrapidiſſimo coruſcamine lumē candidum intermicas. adeſt tamē ſapiētiūmentibꝰ. cū ſe quantū licuit a corporeremouerūt. nec ab eis ꝯtaminari p̄t.Quid eſt ꝙ iſti dij ꝓpterea ꝯſtituūturlonge in ſublimi loco ne ꝯtrectacōnecōtaminaretur humana? Quaſi veroaliud corꝑa illa etherea ſint: ꝙ videreſufficiat quoꝝ luce terra quātū ſufficit illuſtratur. Porro ſi nō cōtaminatur ſidera cū vident̉ quos deos oēsviſibiles dicit. nec demones hoīm cōtaminant̉ aſpectu. quāuis de ꝓximovideatur: an forte vocibꝰ hūanis cōtaminarētur qui acie nō ꝯtamīanturoculorū ⁊ ideo demōēs medios habētper quos eis voces hoīm nuncietur. aquibus longe abſūt ut incontamiatiſſimi ꝑ̄ſeuerēt? Quid iam de ceterisſenſibus dicā? Non enī olfaciēdo cōtaminari vel dij poſſent ſi adeſſent velcū adſūt demōēs poſſunt viuoꝝ corporū vaporibꝰ hūanoꝝ: ſi tātis ſacrificiorū cadauerinis nō contamināturindoribꝰ. Inguſtādi aūt ſenſu nullaneceſſitate reficiēde mortalitatis vrgentur: ut famē adacti cibos ab hominibꝰ querant: tactus vero inptāteeſt. Nam licet ab eo potiſſimum ſenſucontrectacō dicta videat̉: hactenuſtn̄ ſi vellēt miſcerent̉ hominibꝰ. ut viderēt et viderētur: audirēt et audiretur? Tangēdi aūt qͥ neceſſitaſ? Namneqꝫ homīes id ꝯcupiſcere auderentcū deoꝝ vel demonū bonoꝝ cōſpectuvel colloquio fruerent̉. Et ſi intantuꝫcurioſitas ꝓderet̉ ut vellent quonāpacto quiſpiā poſſet inuitu tangeredeum vel demonē qui niſicaptū nō p̄tpaſſerem? vidēdo igitur viſibuſqꝫſe p̄bendo et loquēdo et audiēdo: dijliber nonuōcorꝑaliter miſceri bominibꝰ poſſent.Hoc aūt modo demones ſi miſcenturut dixi et nō contaminatur. dij aūt cōtammarent̉. ſi miſcerentur incōtaminabiles dicūt demoēs. et cōtamīabiſes deos. Si aūt ꝯtaminātur ⁊ demones: quid conferūt hominibꝰ ad vitāpoſt mortē beatā. quos ꝯtamīati mūdare non poſſunt ut eos mūdos dijsincontamiatis poſſint adiūgere: inter quos et illos medij conſtituti ſūt?Aut ſi hoc eis bn̄ficij nō conferūt: qͥdꝓdeſt homibꝰ demonū amica mediatio? An ut poſt mortem non ad deoshoīes p̄ demones tranſeāt. ſed ſimulviuat vtriqꝫ cōtamīati. ac ꝑ hoc neutri beati: niſi forte quis dicat more ſpōgiarū vel huiuſcemodi rerū mundaredemōēs amicos ſuos ut tanto ip̄i ſordidiores fiant. quāto fiunt hoīes eisvelut tergentibꝰ mūdiores? Quod ſiita ē contamīatioribꝰ dij miſcent̉ demonibꝰ: qͥ ne ꝯtamīarent̉ hoīm ꝓpinquitate contrectaconeqꝫ vitarūt. Anforte dij poſſint ab hom̄ibꝰ cōtaminatos mūdare demones. nec ab eis cōtammari: et eo mō nō poſſunt. ⁊ hoī eſQuis talia ſentiat niſi quē facillaciſſimi demōēs deceper̄t? Quid ꝙ ſi videriet videre. cōtamīat? vidētur ab hominibꝰ dij quos viſibiles dicit. clariſſmīa mūdi lumina. et ceterā ſidera: tutioreſqꝫ ſūt demones ab iſta hoīm cōtamīacone. qui non poſſunt videri inſi velint? Aut ſi nō videri ſed viderecontamīat: neget ab iſtis clariſſimismūdi lumnnibꝰ quos deos opināturvideri hoīes. curadios ſuos terrasuſqꝫ ꝑtedāt. Qui tn̄ radij ꝑ queqꝫ immunda diffuſi nō cōtaminatur: et dijcontaminaretur ſi hominibꝰ miſceretur etiā ſi eſſet neceſſarius in ſubueniendo contactus? Nam radijs ſolis etlune terra contingit̉: nec iſtā cōtaminat lucem. Miror autē plurimū tam