aduerſus eoꝝ immortalitatē et miſeriā et mortalis eſſe ad tēpus voluit etbtus in eternitate ꝑſiſte̓ potuit. Ac ſiceos et immortales ſuꝑbos et miſerosnoxios ne immorlitatis iactatia ſeducerent ad miſeriā et ſue mortalitatishuīlitate et ſue btītudinis benignitate deſtruxit in eis. quorū corda ꝑ ſuāfidē mundās. ab illoꝝ imīmūdiſſimadn̄acōne liberauit. Homo itaqꝫ mortalis et miſer longe ſeiunctus ab immortalibꝰ et beatis. quid eligat medium ꝑ quod immortalitati ⁊ beatitudini copuletur? Qd̓ poſſet delectae̓ indemonū immortalitate miſerū eſt: qd̓poſſet offendere in xp̄i mortalitate. iānō ē. Ibi ergo cauēda ē miſeria ſempiterna hic mors timēda nō ē q̄ nō eſſepotuit ſempiterna: et btitudo amandā eſt ſempiterna. Ad hoc ſe quippeinterponit medius immortalis et miſer. ut ad immortalitatē beatā tranſire non ſmat: qͥm̄ ꝑſiſtit quod impeditid eſt ip̄a miſeria. Ad hoc ſe autē interpoſuit mortalis et beatus: ut mortalitate tranſacta ut ex mortuis faceret immortales. qd̓ in ſe reſurgendo mōſtrauit: ut ex miſeris beatos vn̄nūquā ip̄e deceſſit. Alius ergo ē medius malus qͥ ſeꝑat amicos: alius bonus qui recōciliat mnimicos. Et ideo.multi ſūt medij ſeꝑatoreſ: qꝛ multitudo que beata eſt vnius dei ꝑticipacōne ſit beata. Cuius ꝑticipaconis pͥuatione miſera multitudo maloꝝ angelorū que ſe opponit potius ad impedimentū ꝙ interponit ad btītudinis adiutoriū. etiā ip̄a multitudīe obſtrepitquodāmodo ne poſſit ad illud vnumbeatificū ꝑueniri ad quod ut ꝑduceremur. nō multis ſed vno mediatoreopus erat: et hoc eo ip̄o cuius participacōne ſimus beati: hoc eſt verbo deinō facto ſed ꝑ quod facta ſūt omīa.Nec tamē ob hoc mediator eſt. quiaverbū. et maxime quippe immortaleet maxime beatu. verbum longe eſt amortalibꝰ miſeris: ſed mediator ꝑ qd̓bomo eo ip̄o vtiqꝫ oſtendēs. ad illudnō ſolū beatu verū etiā beatificū bonūnō oportere queri alios mediatoresꝑ quos arbitremur nobis ꝑuencōisgradus eſſe moliendos. quia beatuset btīficus deus factus ꝑticeps hūanitatis noſtre ꝯpendui p̄buit ꝑticipāde diuinitatis ſue. Neqꝫ enī nos mortalitate ⁊ miſeria liberas ad angeloˢimimortales beatoſqꝫ ita ꝓducit ut eorū p̄ticipacōne etiā nos immortaleset beatiſimus: ſꝫ ad illā trinitatē cuiꝰet angeli ꝑticipacōne beati ſūt. Ideoqn̄ in forma ẜui ut mediator eſſꝫ infraangelos eſſe voluit. in forma dei ſuꝑangelos manſit: idē in inferioribꝰ viavite qui in ſuꝑioribꝰ vita. ¶ Ca. xvi.On enī verū eſt qd̓ idem platonicuſ ait. platōnē dixiſſe. nulluſdeus mīſcet̉ homi: et hoc p̄cipuū eoꝝſublimitatis ait eſſe ſpecime: ꝙ nullaattrectacōne hoīm ꝯtamīant̉. Ergodemones ꝯtaminari fatetur: et ideoeos a quibꝰ cōtamīantur mūdare nōpoſſunt om̄eſqꝫ immūdi pariter fiūt:et demones ꝯtrectaconehoīmet homines cultu demonū. Aut ſi et ꝯtrectari miſeris miſceriqꝫ hominibꝰ nec tamen cōtaminari demōēs poſſunt: dijſꝓfecto. meliores ſunt: quia illi ſi miſcerentur ꝯtaminaretur. Nā hoc deoꝝdicitur eſſe p̄cipuū: ut eos ſublimiterſeꝑatos humana cōtrectacō ꝯtaminare nō poſſit. Seum quidē ſūmū oīmcreatorē que nos veru deū dicimuſ. ſicaplatōne p̄dicari aſſeuerat. ꝙ ip̄e ſitſolus qui nō poſſit penuria ſermonishūam quauis oracōe vel modice ꝯphendi: vix aūt ſapiētibꝰ viris. cū ſe vigori animi quantū licuit a corꝑe remouerūt. intellectum huius dei id qͦꝫinterdum velut in altiſſimis tenebris