etiā miſera dixiſſꝫ: niſi eoꝝ cultoribuserubuiſſet. Porro quia prouidentiaſūmi dei. ſicut etiā ip̄i fatentur nō fortuita temeritate regitur mūdus. Nuquā eſſet iſtoꝝ eterna miſei̓a: niſi eſſꝫmagnamaliciā. Si igitur beati rectedicūtur eudemoēs: nō ſūt eudemōēsquos inter hoīes et deos iſti in mediolocauerūt. Quis ergo ē locus bonorū demonū qui ſupra hoīes infra deosiſtis p̄beant adiutoriū: illis miniſterium? Si enī boni eterniqꝫ ſūt: ꝓfectoet beati ſūt. Eterna aūt beatitudo medios eos eſſe nō ſmet: quia multū dijscomꝑat: multūqꝫ abhomībꝰ ſeꝑarat.Vnde fruſtra iſti cōnabutur oſtēde̓quomō demones boni ſi et immortales ſunt et beati recte medij conſtituantur. inter deos immortales ac beatos. et hoīes mortales ac miſeroſ. Cūem vtrūqꝫ habeāt cū dijs et beatitudinē ſcꝫ et immortalitatē. nichil autēhoꝝ cū hominibꝰ et miſeris et mortalibus: qūo non potius remoti ſunt abhomibꝰ dijſqꝫ ꝯiuncti. ꝙͣ inter vtroſqꝫ medij conſtituti? Tunc emī medijeſſent ſi haberēt et ip̄i duo quedā ſuano cū binis alterutroꝝ. ſed cū ſingulis vtrorūqꝫ ꝯmuiā: ſic homo mediuꝫquiddā eſt. ſed inter pecora et angelos: ut quia pecus ē animalirraconale atqꝫ mortale. angelus autē animalracōnale et immortale. medius homoeſt inferior angelis ſuperior pecoribꝰhabēs cū pecoribus mortalitate. racōne cū angelis. anmal racōnale mortale. Ita ergo cum querimius mediūinter beatos immortales miſeroſqꝫmortaleſ: hoc inuenire debemus quodaut mortale ſit beatu: aut immortaleſit miſerū. ¶ Ca. xiiij.Trū et beatus et mortalis homo eſſe poſſit: magna eſt interhomīes queſtio. Quidā enī condicōnem ſuā hūilius inſpexerūt negaue-liber nonubrūtqꝫ hominē capacē eſſe poſſe beatitudinis quādiū mortaliter viuit: quidā vero extulerūt ſe. et auſi ſunt dicere: ſapientie ꝯpotes. beatos eſſe poſſemortales. Qd̓ ſi ita eſt. cur nō ip̄i potius medij conſtituūtur inter mortaleſmiſeros. et mortales beatos: beatitudinem habētes cum immortalibusbeatis mortalitatē cū mortalibꝰ miſeris: Profecto enī ſi beati ſūt: inuidētnemini. Nam quid miſerius inuidentia? Et ideo mortalibꝰ miſeris quātopoſſunt ad ꝯſequendā beatitudinemconſulūt. ut etiā imimortales valeanteſſe poſt mortē: et angelis immortalibus beatiſqꝫ cōiuingi. ¶ Ca. xv.autē qd̓ multo credibilius etꝓbabilius diſputat̉ oēs hoīeſquadiu mortales ſunt etiā miſeri ſintneceſſe eſt. Querēdus eſt medius qͥnō ſolū homo veru etiā deus ſit ut homines ex mortalibꝰ miſeris ad beatāimmorlitatē huius medij beata mortalitas interueniēdo ꝑducat: quē neqꝫ non fierimortalē oportebat: neqꝫꝑmanere mortaleꝫ. Oortalis quippefactus eſt nō infirmata verbi diuinitate ſed carnis infirmitate ſuſcepta:nō aūt ꝑmanſit in ip̄a carne mortalisquā reſuſcitauit a mortuis. qm̄ ip̄e ēfructus mediacōnis eius: ut nec ip̄iꝓpter quos liberādos mediator effectus eſt. in ppetua vel carnis morte remanerent. Proinde mediatorē internos et deū et mortalitatē habere oportuit tranſeuntē. et beatitudinē ꝑmanētem: ut ꝑ id quod tranſit congrueretmorituris: et ad id qd̓ ꝑmanet tranſferret ex mortuis. Bomigitur angeli inter miſeros mortales ⁊ beatos inimortales medij eſſe nō poſſunt: qꝛ ip̄iquoqꝫ et beati et immortales ſūt. Pn̄taūt medij eſſe angeli mali: qꝛ immortales ſūt cū illis: miſeri cū iſtis. Hijscontrarius eſt mediator bonus. qui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten