etiā ſi accidūt inferioribꝰ animi partibus. in ſe contra racōne preualere p̄mittit. Quinnnio eis ip̄a dn̄atur: eiſqꝫnō conſentiēdo ſed potius reſiſtendo.regnū virtutis exercet. Talem deſcribit etiā virgilius eneā vbi ait. Oenˢimmota manet: lacrime voluūtur inanes. ¶ Capitulū quintū.On eſt nunc neceſſe copioſe acAdiligenter oſtendere: quid deiſtis paſſiōibꝰ doceat ſcripturā diuina. qua xp̄iana erudicō ꝯtinetur. Deoquippe illa ip̄am mentē ſubicit regendam etiuuandam: mentiqꝫ paſſionesita moderādas atqꝫ frenandas ut invſum iuſticie cōuertantur. Oemqꝫ indiſciplina noſtra non tam queriturvtrū pius animus iraſcatur: ſꝫ quareiraſcatur: nec vtrū ſit triſtis ſed vndeſit triſtis: nec vtrū timeat ſed quid timeat. Iraſci enī peccati ut corrigatur.cōtriſtari ꝓ afflicto ut liberetur timere ꝑiclitāti ne pereat: neſcio vtrū quiſqua ſana conſideracōne rep̄hendat.Nam et miſericordiā ſtoicoꝝ eſt ſolere culpare. Sed quāto honeſtius ille ſtōicus miſericordia ꝑturbareturhominis liberandi: ꝙͣ timore naufragij. Longe melius ⁊ hūamus et piorū ſenſibus accōmodatius cicero inceſaris laude locutus ē: vbi ait. Nulla de virtutibꝰ tuis: nec admirabiliornec gratior miſericordia eſt. Quid ēautē miſericordia. niſi aliene miſeriequēdaꝫ in nr̄o corde compaſſio: quavtiqꝫ ſi poſſimus ſubuenire compellimur? Seruit aūt motus iſte racōniquādo ita p̄betur miſericordia. ut iuſticia conſeruetur. Siue cū indigentitribuitur: ſiue cū ignoſcitur penitentiHanc cicero locutor egregius nondubitauit appellare virtutem: quamſtoicus inter vicia numerare non pudet. Qui tamē ut docuit liber epictitinobiliſſimi ſtōici ex decretis zenonisij aoilet criſippi. qui huius ſecte primas habuer̄t: huiuſcemodi paſſiones ī anmū ſapientis admittunt. quem vicijsomnibꝰ liberū eſſe volūt. Vnde fit colequens ut hec ip̄a non putent vicia.Quando lapienti ſic accidūt. ut contra virtute mentis rationemqꝫ nichilpoſſint: et vna ſit eadēqꝫ ſentētia pypatethicoꝝ vel etiam platonicoꝝ. etip̄oꝝ ſtoicoꝝ. Sed ut ait tullius verbi controuerſia iam du torquet hoīeˢgreculos: contenconis cupidiores ꝙveritatis. Sed adhuc merito queripoteſt vtrum cū ad vite pn̄tis ꝑtineatinfirmitate. etiā ī quibuſqꝫ bonis officijs huiuſcemodi p̄peri affectus: ſancti vero angeli ⁊ ſme ira puniant quoſaccipiūt eterna dei lege puniendos:et miſeris ſmne miſerie cōpaſſione ſb̓ueniant et ꝑiclitantibꝰ eis quos diligunt ſme timore opituletur: et tameniſtaꝝ noīa paſſionū cōſuetudine locuconis humane etiā in eos vſurpentur. ꝓpter quandā operū ſimilitudinenō ꝓpter affectōnū infirmitate: ſicutip̄e deus ſecundū ſcripturas iraſcitur.nec tamē ulla paſſione turbat̉. Hocenī verbum vindicte vſurpauit effectus: nō illius turbulentus affectus.Ectis angelis queſtione dilataꝫVa interim de ſan­ ¶ Ca. vi.videamus queadmodū dicant platonci medios demones inter deos etbomīes cōſtitutos. iſtis paſſionū eſtibus fluctuae̓. Si enim mente ab hijſlibera eiſqꝫ dn̄ante. motus huiuſcemodi paterent̉: nō eos diceret apuleiꝰſimili motu cordis et ſalo mētis ꝑ̄ oēscogitacōnū eſtus fluctuae̓. Ip̄aigitmens eoꝝ id eſt pars animi ſuꝑiorqua racōnales ſūt. in qua virtus ⁊ ſapientia ſi ulla eis eſſꝫ. paſſionibꝰ turbulentis inferiorū animi partiū regedis moderandiſqꝫ dn̄aret̉: ip̄a inquāmes eoꝝ ſic̄ iſte platonicus cōfitetur