ciuitate pellenti: et miſcetur demoniprincipibꝰ et pontificibꝰ ciuitatis perſcencos ludos poetaꝝ ludibria requirenti. Non miſcetur homini deoꝝcrimīa fingē ꝓhibēti: et miſcet̉ demōiſe falſis deoꝝ crimībꝰ oblectāti. Nōmiſcet̉ homi magoꝝ ſcelera iuſtis legibꝰ puniēti et miſcet̉ demōī magicaſartes doceti et implenti. Non miſcēturhomini imitacōne demonis fugiēti: etmiſcetur demoni decepcōne bominisaucupanti. ¶ Ca. xxi.Ed minirū tantē huius abſurditatis et indignitatis eſt magna neceſſitas: ꝙ ſcilicꝫ deos etherioſhuana curates. quod terreſtres homines ageret vtiqꝫ lateret niſi demones aerijnūciarent: qm̄ ether longea terra eſt lateqꝫ ſuſpenſus. aerveroetheri terreqꝫ contiguus. O mirabileꝫſapiētia. Quid aliud de dijs iſtiſentiutquos omēs optimos volunt. niſi eoset hūana curare ne cultu videātur indigni. et ꝓpter elemētoꝝ diſtantiamhūana neſcire. ut credātur demonesneceſſarij: et ob hoc etiā putetur colēdi ꝑ quos dij poſſint quid ī rebꝰ hūanis agatur addiſcere. et vbi oportethominibꝰ ſubuenire? Hoc ſi ita ē: dijſiſtis bonis magis notus eſt demon ꝑcorpus vicinū: ꝙ hō ꝑ animū bonum.O multū dolēda neceſſitas: an potiusirridēda vel deteſtāda vanitas ne ſitvana diuinitaſ. Si enī aīo obſtaculocorꝑis libero animū noſtrū videre dijpoſſunt: nō ad hoc indigent demonibus nūcijs. Si aūt anmoꝝ indiciācorꝑalia qualia ſunt locutio. vultus.motus ꝑ corpus ſuū. etherij dij ſentiunt. et inde colligūt quid etiā demones nūcient: poſſunt et mendacijs demonū decipi. Porro ſi deoꝝ diuinitaa demonibꝰ nō poteſt falli: eadem diuinitate qd̓ agmius nō poteſt ignorari. Vellē aūt iſti michi diceret vtrumdijs demōēs nūciauerint de criminibus deoꝝ poetica platōni diſplicerefigmēta. et ſibi ea placere celauerinan vtrūqꝫ occultauerint deoſqꝫ eſſemaluerint totius rei huius ignaros:an vtrūqꝫ indicauerint. et religioſamerga deos platōnis prudentia. et indeos iniurioſam libidinē ſuā. An ſententia quidē platonis qua noluit deos ꝑ impiā licentiā poetaꝝ falſis criminibꝰ infamari ignotā dijs eſſe voluerint: ſuā vero nequitiā quā ludosſcenicos amat. quibꝰ illa deoꝝ dedecora celebratur ꝓdere nō erubuerintvel timuerint. Horū qͣtuor que interrogando ꝓpoſui. quod libet eligāt:in quolibet eoꝝ quantū mali dedijsbonis opmentur adtendāt. Si enimpͥmū elegerint. ꝯfeſſuri ſūt nō licuiſſe dijs bonis habitare cū bono platone qn̄ eoꝝ iniurias ꝓhibebat et habitaſſe cū demonibꝰ malis qn̄ eoꝝ iniurijs exultabat. Cum dij boni hoīembonū longe a ſepoſitū. non niſi ꝑ malos demones noſſent: quos vicinosnoſſe non poſſent. Si aūt ſcd̓m eligerint. et vtrūqꝫ occultatū de demonibꝰdixerint. et dn̄ omnino neſciret et platonis religioſiſſimā lege et demonuꝫſacrilega delectacōne: quid in rebushūanis per internūcios demones dijnoſſe vtiliter poſſunt. qn̄ illa neſciunt.que in honorē bonoꝝ deoꝝ religiōebonorū hoīm contra libidine maloꝝdemonū decernūtur? Si vero terciuꝫelegerint. et nō ſolū ſentētiā platonisdeoꝝ iniurias ꝓhibentē. ſed etiā demonū nequiciā deoꝝ iniurias exultatem. ꝑ eoſdē demōēs nūcios dijs innotuiſſe reſponderint: hoc nūciare ēan inſultae̓. Et dij vtrūqꝫ ſic audiūt ſicutrūqꝫ cognoſcūt: ut nō ſolum malignos demōes deoꝝ dignitati et platōnis religioni contraria cupiētes atꝫfaciētes a ſuo acceſſu nō arceā̓t: veru