eſt dignitatē. Ita fiei̓ potuit. ut demones quāuis magis aerij ſint terreſtribus nobis nō ideo meliores ſint. quiaeſt aer ꝙͣ terra ſuꝑior. Sed ideo eishoīes p̄ferendi ſint qm̄ ſpei pioꝝ hominū nequaquā illoꝝ deſperacō companda eſt. Nam et illa ratio platōnisqua elementa quatuor ꝓporcōne contexit atqꝫ ordinat. ita duobus extremis igni mobiliſſimo et terre immobili. media duo aerem ⁊ aquā interſerens. ut quanto eſt aer aquis. et aereignis. tanto et aque ſuꝑiores ſint terris. Satis nos admonet aīaliū merita nō elementoꝝ ꝓ gradibꝰ eſtimae̓.Et ip̄e quippe apuleius cū ceteris terreſtre aīal hoīem dicit qui tamē ſonge p̄ponitur animalibꝰ. aquātilibꝰ. cūip̄as aquas terris p̄ponat plato: intellegamus nō eundē ordine tenendū cū agit̉ de meritis animarū. ꝙ videt̉ eſſe ordo ī gradibꝰ corpoꝝ: ſꝫ fiei̓poſſe ut inferius corpus anima melior inhabitet. deteriorqꝫ ſuperius.E moribꝰ ergo ¶ Ca. xvi.demonū. cuidē platonicus loqueretur. dixit eos eiſdē quibꝰ homines animi ꝑturbacōibꝰ agitari: irritari iniurijs. obſequijs doniſqꝫ placari: gaudere honoribꝰ. diuerſis ſacrorū ritibꝰ oblectari et in eis ſi quid neglectum fuerit ꝯmoueri. Inter ceteraetiā dicit ad eos ꝑtinere diuinacōneſaugurū. auruſpicū. vatū. atqꝫ ſomniorū: ab hijs quoqꝫ eſſe miracula maiorū. Breuiter aut eoſdiffimēs ait demones eſſe genere aīalia. aīo paſſiuamente racōnalia. corpore aeria. tēpore eterna. Hoꝝ vero quiqꝫ tria pͥoraillis eſſe q̄ nobis: quartū ꝓpriū: quitueos cū dijs habere cōmune. Sed video triū ſuꝑioꝝ que nobiſcum habētduo etiā cū dijs habere. aīalia quippeeſſe dicit ⁊ deos: qui ſua cuiqꝫ elemētodiſtribuēs. in terreſtribꝰ animalibusliber octniutꝰhoīes poſuit cū ceteris que ī terra viuūt et ſentiūt: in aquatilibus piſces etalia natatilia. in aereis demōēs ī ethereis deos: ac ꝑ hoc ꝙ demones genere ſūt aīalia. nō ſolū eis cū hominibꝰ.verū etiā cū dijs pecoribuſqꝫ cōmuneeſt: ꝙ mēte racōnalia cū dijs et homibus. ꝙ tꝑe eterna cūdijs ſolis: ꝙ aīopaſſiua cū hominibꝰ ſolis: ꝙ corporeaeria ip̄i ſunt ſoli. Proinde ꝙͣ genereſūt animalianō eſt magnū: quia hocſūt et pecora. Qd̓ mente racōnalia. nōſūt ſupra nos: quia ſumus et nos. Qd̓tempore eterna: qd̓ boni eſt. ſi nō beata? Melior eſt enī tēporalis felicitas:ꝙͣ miſerā eternitas. Qd̓ animo paſſiua: quomodo ſupra nos eſt. qn̄ ⁊ noshoc ſumus? Nec ita eſſet: niſi miſerieſſemus. Quod corpore aeria ꝙͣ eſtimandū eſt cū om̄i corpori p̄feratur aīequaliſcūqꝫ natura. et ideo religioniscultus qui debetur ex aīo. nequaꝙͣ debeatur ei rei que inferior eſt aīa? Porro ſi inter illa que demonū eſſe dicit.adnumeraret virtutē ſapiētiā. felicitate. et hec eos diceret hr̄e cū dijs eterna atqꝫ cōmunia: ꝓfecto aliquid diceret exoptādū magniqꝫ pendendū.Nec ſic eos tn̄ ꝓpter hoc tanquā deūcolere deberemus: ſꝫ potius ip̄m a quohec illos accepiſſe noſſemus. Quātominus nūc honore diuino aeia dignaſūt aīalia ad hoc racōnalia ut miſeraeſſe poſſint: ad hoc paſſiua. ut miſeraſint̓ ad hoc eterna. ut miſeriam finire nō poſſint? Quapropter ut omittam cetera. et hoc ſolum ꝑtractem. ꝙnobiſcuꝫ demones dixit habere ꝯmune id e animi paſſiones. Si oīa quatuor elementa ſuis aīalibꝰ plena ſuntimmortalibꝰ ignis et aer mortalibusaquā et terra: quero cur aīmi demonūpaſſionū turbelis et tēpeſtatibꝰ agitentur. Perturbacō eſt enī: que grece pathos dicitur. vnde illa voluit