libermaieſtate atqꝫ bonitate carmina cōpoſuerunt. cenſet ciuitate pellendos.Qui ſūt igit̉ iſti dij qui de ſcenicis ludis cū ip̄o platōne contendunt? Illequippe nō patit̉ deos falſis criminibus infamari. Iſti eiſdē crimībꝰ ſuoſhonores celebrare iubēt. Semqꝫ iſti cūeoſdē ludos inſtaurari p̄ciperēt. poſcentes turpia. etiā malignageſſerūt:tito latimo auferētes filiū. et mimittetes morbū. ꝙ eoꝝ abnuiſſet impiū:eūqꝫ morbū retrahentes cū iuiſſa compleret. Iſte aūt illos nec tam malostimendos putat: ſed ſue ſentētie robur conſtātiſſime retinēs. omēs poetaꝝ ſacrilegias nugas quibus illiſimmūdicie ſocietate oblectātur. a populo bene inſtituto remouere nō dubitat. Hūc aūt platōnē qd̓ iā in ſcd̓olibro cōmemoraui. inter ſemideos ſabeo pōnit. Qui labeo numina mala victimis cruentis. atꝫ huiuiſmodi ſuꝑplicacōibꝰ placari exiſtimat: bona vero ludis: ſed talibꝰ quaſi ad leticiamꝑtinentibꝰ rebus. Quid ē ergo ꝙ ſemideus plato. nō ſemideis ſed dijs.et hoc bonis illa oblectamēta que iudicat turpia tā ꝯſtanter audet auferre: qui ſane dij refellūt ſentētiā labeonis? Nam ſe in latinio nō laſciuos tm̄atqꝫ ludibūdos: ſed etiā ſeuos terribileſqꝫ monſtrarūt. Exponant ergoiſta nobis platonici qui omnes deosſcd̓m auctoris ſui ſentētiam bonos etboneſtos et virtutibꝰ ſapientiū ſocioſeſſe arbitrantur: aliterqꝫ de ullo deoꝝſentiri nephas habent. Exponamusinquiunt. Attente igitur audiamus.¶ Capitulū decimūquartū.Oniū inquiūt animaliū in quibus eſt anima racōnalis. triꝑtita diuiſio eſt. In deos. homines. demones. Dij excelſiſſimū locū tenet. homines infimū. demones mediū: nam deorū ſedes in celo eſt: hominiū in terra:in aere demonū. Sicut eis diuerſa dignitas eſt locoꝝ: ita etiā naturarum.Proinde dij ſunt hominibꝰ demonibuſqꝫ potiores: hoīes vero infra deoset demones conſtituti ſūt. Vt elemētorum ordinē. ſit differētia meritoꝝ.Semones igit̉ medij. quēadmoduꝫdijs quibus inferius habitāt poſtponendi: ita hominibꝰ ſuꝑius quibꝰ p̄ferendi ſūt. Habent enī cū dijs ꝯmunēimmortalitatē corpoꝝ: animoꝝ autēcū hominibꝰ paſſiones. Quapropternō eſt mirū inquiūt. ſi etiā ludoꝝ obſcenitatibꝰ. et poetaꝝ figmentis delectant̉. Quandoquidē hūanis capiūtur affectibꝰ a quibus dij longe abſunt. et modis omibus alieni ſūt. Exquo colligitur. platonē poetica deteſtādo et ꝓ hibendo figmēta nō deos quiomnes boni et excelſi ſūt priuaſſe ludoꝝ ſcenicoꝝ voluptate ſꝫ demones.Hec ſi ita ſūt: quelibet apud alios qͦꝫrepiant̉: apuleius tn̄ platonicus madaurenſis. de hac re ſola vnūſcripſitlibrū. cuius eſſe titulū voluit de deo ſacratis: vbi diſſerit et exponit. ex quogenere numinū ſocrates habebat aduinctū et amicicia quadā cōciliatū: aquo ꝑhibetur ſolitus āmoneri ut deſiſteret abagēdo qn̄ idqd̓ agere volebat. nō ꝓſpere fuerat euenturū. Dicit enī aptiſſime. et cōpioſiſſime aſſerit. nō illū deū fuiſſe ſed demonē: diligenti diſputacōe ꝑtractans. iſtā platonis de deoꝝ ſublimitate. et hominūhumilitate. et demonū medietate ſententiā. Hec ergo ſi ita ſunt quonammodo auſus eſt plato etiā ſi non dijsquos ab omni huana cogitacōne ſemouit. Certe hijs demonibus poetasvrbe pellendo. auferre theatricas voluptateſ. Niſi quia hoc facto ammonuit animū hūanū quāuis adhuc inhijs moribūdis membris poſitū proſplēdore honeſtatis impura demonū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten