videri poteſt. Beinde ꝙ p̄lato dicit amatorē dei eſſe ph̓m. nichil ſic illis ſacris litei̓s flagrat: et maxīe illud quoet me plurimū adduc̄. ut pene aſſenciar platōnē illoꝝ librorū exꝑte nō fuiſſe. Qd̓ cū ad ſanctū moyſeꝫ ita ꝟbadei ꝑ angelū ꝑferantur. ut querēti qd̓ſit nomē eius qui eū ꝑgere p̄cipiebatad ppl̓m hebreū ex egipto liberanduꝫreſpondeatur ego ſum qui ſū. et dicēsfilijs iſrahel. qui eſt miſit me ad vos.tanꝙͣ in eius comꝑacōne qui vere eſtquia incōmutabilis ē ea que mutabilia facta ſūt nō ſint. Vehemēter hocplato tenuit. et diligētiſſime ꝯmendauit: et neſcio vtrū hoc uſpiam reꝑiat̉in libris eoꝝ qui ante platōne fuer̄t.Niſi vbi dictū eſt ego ſum qui ſum: etdices eis qui eſt miſit me ad vos. Sꝫvndecūqꝫ iſta ille didicerit. ſiue p̄cedentibus eum veterū libris. ſiue potiuſquo dicit apoſtoluſ. qꝛ qd̓ notū eſt deimamfeſtū eſt in illis. deus enī illis manifeſtauit. inuiſibilia enī eius a cōſtitucone mūdi ꝑ ea que facta ſūt intellecta conſpiciūtur. ſempiterna qͦꝫ virtus eius et diuiinitas nō nunc immerito me platonicos ph̓os elegiſſe cumquibus agam quod ī iſta queſtionequā mō ſuſcepimus agit̉ de naturali theologia: vtrū ꝓpter felicitatem q̄poſt mortē futura ē vni deo. aut pluribus ſacra face̓ opteat: ſatis ut exiſtimō expoſui. ¶ Capitulū duodecimūSeo quippe hos potiſſimum elegi: qm̄de vno deo qui fecit celū et terra quanto melius ſenſerūt. tāto cetei̓s glorioſiores ⁊ illuſtriores habentur. Intantu alijs plati iudico poſteroꝝ: ut cumariſtoteleſ platōnis diſcipulus vir excellentis ingenij. et eloquio platōniquidē impar. ſed multos facile ſuperans. cū ſectā peripatheticā ꝯdidiſſet.quā deambulans diſputare conſueuerat plurimoſqꝫ diſcipulos p̄clara fama excellens. viuo adhuc p̄ceptorein ſuā hereſim cogregaſſꝫ: poſt morte vero platōnis euſippus ſororis eiufilius. et xenocrates dilectus eius ducipulus in ſcolā eius que achademavocabatur eidē ſucceſſiſſent. atqꝫ obhoc et ip̄i et eoꝝ ſucceſſores achade.mici appellarēt̉: recētiores tamē ph̓inobiliſſimi quibꝰ plato ſectādus placuit noluerīt ſe dici ꝑipateticos autachademcos. ſꝫ platonicos. Ex quibus ſūt valde nobilitati greci plotinus. iamblicus. phorphiriuſ. In vtraqꝫ aūt lingua. id eſt et greca et latinaapuleuis afer extitit platonicus nobilis. Sed hij omēs et ceteri eiuſmodi ⁊ ip̄e p̄lato dijs plurimis eſſe ſacrafaciēda putauerūt. ¶ Ca. tredecimū.vamꝙͣ ergo a nobis et in alijſmultis rebus magniſqꝫ diſſencia̓t. In hoc tamē qd̓ mō poſui. qꝛ neqꝫ prauā res eſt. et inde nūc queſtio ēprinmū ab eis quero. quibus dijs iſtūcultu exhibendū arbitrent̉: vtrū bonis an malis: an et bonis et malis. Sꝫde hoc habemus ſentētiā platōnis dicentis. omēs deos bonos eſſe: nec eſſeomnino ullū deoꝝ malū. Conſequeseſt igitur ut bonis hec exhibēda intelligant̉. Tunc enī dijs exhibentur: qm̄nec dij erūt: ſi boni nō erūt. Hoc ſi itaeſt. nā de dijs quid aliud decet crede̓:illa ꝓfecto vacuatur opimnio. qua nonulli putāt deos malos ſacris placadis eſſe ne ledāt: bonos aut ut aduuuent inuocādos. Oali enī nulli ſuntdij: bonis porro debitus ut dicunt honor ſacroꝝ eſt deferēdus: Qui ergoilli ſūt qui ludos ſcenicos amāt: eoſqꝫ diuinis rebus adiūgi. et ſuis honoribus flagitāt exhiberi? Quoꝝ visnon eos indicat nulloſ: ſꝫ iſte effectusminirū indicat maloſ. Quid enī de ludis ſcenicis plato ſenſerit notum eſt.Cū poetas ip̄os ꝙ tā indignadeorū