incorruptibilis principiū noſtruꝫ. lumē nr̄m. bonū nr̄m. in hoc eos ceterisanteponimus. Capitulū decimū.Ec ſi lr̄as eoꝝ xp̄ianus ignorāſverbis que nō didicit in diſpūtacōne vti queat. ut vel naturalē latievel phiſicā grece appellet eam ꝑtē. inqua de nature inquiſicōe tractatur. etrationalē ſiue logicā. in qua queriturquo nā modo veritas ꝑcipi poſſit. etmoralē vel ethica in qua de moribꝰ agitur bonorūqꝫ finibꝰ appetēdis malorūqꝫ vitādis. Ideo neſcit ab vno verodeo atqꝫ optimo naturā nob̓ eſſe quafacti ad eius imagineꝫ ſumus. et doctrinā qua eū noſqꝫ nouerimuſ et gratiā qua illi coherēdo beati ſimus. Hecitaqꝫ cauſa eſt. cur iſtos ceteris p̄feramus: quia cū alij ph̓i ingenia ſua ſtudiaqꝫ ꝯtriuerint in requirēdis rerumcauſis. et qui nā eſſet modus diſcendiatqꝫ viuēdi: iſti deo ꝯgnito reperer̄t.vbi eſſet ⁊ cauſa ꝯſtitute vniuerſitatiſ:et fons bibende felicitatis. Siue ergo iſti platonici. ſiue quicūqꝫ alij qͣrūlibet gentiū ph̓i de deo ita ſentiunt:nobiſcū ſentiūt. Sed ideo cū platonicis magis āgere placuit hāc cauſaꝫ:quia eoꝝ ſūt litere nociores. Nam etgreci quoꝝ lingͣua in gētibꝰ p̄mineteas magna p̄dicacōne celebrarūt: etlatim p̄moti earū vel excellētia vel gloria ip̄as libentius didicerunt: atqꝫ innr̄m eloquiū trāſferendo nobilioresclarioreſqꝫ fecerūt. ¶ Ca. vndecimū.Irantur aūt quid a nobis ī xp̄igratia ſociati. cū audiunt vel legunt platōne de deo iſta ſentire: quemultū ꝯgrue veritati noſtre religioniſagnoſcūt. Vnde nō nulli putauerūteū quādo ꝑrexit in egiptū. iheremiaꝫaudiſſe ꝓphetā vel ſcpͥturas ꝓpheticāsin eadē ꝑegrinacōne legiſſe: quoꝝquidem opmionē in quibuſdā librismeis poſui ſꝫ diligēter ſupputata temliber octauue̓porū racō que chronica hiſtoria ꝯtinetur platōnem indicat a tempore quoꝓphetauit iheremas centū ferme annos poſtea natu fuiſſe: qui cū octogita et vnū vixiſſet: ab anno mortis eiuſuſqꝫ ad id tempus quo ptholomeusrex egipti ſcpͥturas ꝓpheticas gentishebreoꝝ de iudea popoſcit et ꝑ ſeptuaginta viros hebreos qui etiā grecālinguā nouerāt interp̄tandas habendaſqꝫ curauit anni reꝑuitur ferme. lx.Quā ꝓpter ī illa ꝑegrinacōe ſuā plato nec iheremiā videre potuit tantoante defunctū. nec eaſdē ſcpͥturas legere. que nō dum fuerāt in grecā linguam trāſlatē. quā ille pollebat. Niſiforte qꝛ fuit acerrimi ſtudij. ſic̄ egiptias ita et iſtas ꝑ interpretē didicit.Nō ut ſcribendo trāſferret. qd̓ p̄tholomeus ꝓ ingēti beneficio qui regiapoteſtate etiā timeri poterat meruiſſephibetur. Sed ut colloquēdo quidcontinerent. quantū capere poſſet addiſceret. Hoc ut exiſtimetur. illa ſuadere videntur indicia: ꝙ liber geneſeos ſic incipit. In principio fecit deus celū et terra. terra aūt erat inuiſibilis et incōpoſita: et tenebre erāt ſuperabiſſum et ſpiritus dei ferebatur ſuperaquas In thimeo aūt plato quē librūde mūdi ꝯſtitucōe ꝯſcripſit: deū dicitin illo oꝑe terrā pͥmo. ignēqꝫ iunxiſſe. Oamfeſtū eſt autē ꝙ igni tribuatceli locum. Habet ergo hec ſententiaquandā illius ſimilitudinē quā dictūeſt in principio fecit deus celū ⁊ terrā.De inde illa duo media. quibꝰ interpoſitis ſibimet hec extrema cōpularent̉. aquā dicit et aere: vn̄ putaret̉ſic intellexiſſe. de aere qd̓ ſcriptū eſt.Spiritus dei ferebatur ſuper aquas.Parū quippe attēdens quo more ſoleat illa ſcpͥtura appellare ſpirituꝫ deiquoniā ⁊ aer ſpūs dicitur: qͣtuor opinatus elementa loco illo ꝯmemorata