ſpecioſa eſſent. Si aūt omni ſpecie carere poſſent omino nulla eſſent: viderūt eſſe aliquid vbi pͥma eſſet et incōmutabilis. et ideo nec ꝯꝑabilis: atqꝫibi eſſe rerū principiū rectiſſime crediderūt qd̓ factum nō eſſet. et ex quofacta cūcta eſſent. Ita qd̓ notū ē deimanifeſtauit eis ip̄e. cū ab eis inuiſibilia eius ꝑ ea q̄ facta ſūt intellectaꝯſpecta ſūt: ſemꝑiterna qͦꝫ virtus eiuſet diuinitas: a quo etiā viſibilia et teporalia cūcta creata ſunt. Hec de illaꝑte ꝙͣ phifica id ē naturalē nūcupantdicta ſint. Capitulū ſeptimū.vod aūt attinet ad doctrinaꝫbi verſatur pars altera que abeis logica id eſt rōnalis vocatur. Abſit ut hijs cōꝑandi videantur qui poſuerūtiudiciū vei̓tatis ī ſenſibꝰ corꝑiſeorūqꝫ infidis et fallacibus regulis.om̄ia que diſcuntur meciēda eſſe cenſuerūt. ut epicurei ⁊ quicūqꝫ alij taleſ.ut etiā ip̄i ſtoici qui cū vehemēter amauerint ſollerciā diſputandi quā dyalectica nomīant a corꝑis ſenſibꝰ eamducendā putarūt. Hinc aſſeuerātesanimū ꝯciꝑe nociones quas appellātennoeas eaꝝ rerū ſcꝫ quas diffiniēdo explicāt. Hinc ꝓpagari atqꝫ cōnecti totā diſcēdi docēdiqꝫ racōne. Vbiego multū mirari ſoleo: cū pulchrosnō dicāt eſſe niſi ſapiētes quibus ſenſibus corꝑis iſtā pulchritudine viderint: qualibꝰ oculis carnis formā ſapientie decuſqꝫ ꝯſpexerit. Hij vero quoſmerito ceteris antepominus diſcreuerūt ea que mēte cōſpiciūtur ab hijs q̄ſenſibꝰ atuingutur: nec ſenſibꝰ adimetes qd̓ poſſunt. nec eis dātes ultraꝙͣpoſſunt. Lume aūt mentiū. eſſe dixerūt ad diſcenda omīa eūdē ip̄m deuma quo factaſūt omīa. ¶ Ca. octauūEliqua eſt pars moralis. quāgreco vocabulo dicūt ethicam.vbi queritur de ſūmo bono: quo refeliber octauubrentes om̄ia que agimus ⁊ qd̓ nō ꝓpt̓aliud. ſed ꝓpter ſeip̄m appetētes. idqꝫadipiſcentes: nichil quo beati ſimusulterius reqͥramus. Ideo quippe ⁊ finis eſt dictus: quia ꝓpter hūc ceteranolumus. Ip̄m aūt nō niſi ꝓpter ip̄m.Hoc ergo beatificū bonū: alij a corꝑealij ab animo: alij ab vtroqꝫ hominieſſe dixer̄t. videbāt quippe ip̄m hominē ꝯſtae̓ ex aīmo ⁊ corꝑe et ideo abalterutris iſtoꝝ duoꝝ. aut ab vtroqꝫ bene ſibi eſſe poſſe credebāt finaliquodā bono quo beati eſſent. quo cucta q̄ agebant referrent: atqꝫ id quoreferendū eſſet non ultra quererent.vn̄ illi qui dicuntur addidiſſe terciūgenus bonorū qd̓ appellatur extrinſecus. ſicuti ē honor gloria pecunia. etſi qͥd huiuſmodi. nō ſic addiderūt utfinale eſſet. id ē ꝓpter ſeip̄m appetēdū:ſꝫ ꝓpter aliud bonū: quo eſſet hoc genus bonū bonis. malū aūt malis. Itabonū hoīs qui vel animo vel corꝑe velab utroqꝫ expecier̄t: nichil aliud quaab homine expetēdū eſſe putauerūt.Sꝫ qui id appetiuerūt a corꝑe a parte homīs deteriore: qui vero ab ammoꝑte meliorē. Qui aūt ab utroqꝫ a toto hoīe. Siue ergo a ꝑte qualibet. ſiue a toto hoīe: nō niſi ab homīe. Neciſte differētie qm̄ tres ſunt. ideo tresſꝫ multas diſſenſiones ph̓oꝝ ſectaſqꝫ fecerūt. Quia et de bono corꝑis. etde bono animi. et de bono vtriuſqꝫ diuerſi diuerſa opinati ſūt. Cedāt igit̉hij omēs illis ph̓is quino dixerūt beatū eſſe hoīeꝫ fruente corꝑe vel fruentē animo. ſꝫ fruentē deo. Nō ſicut corpore vel ſeip̄o animuſ. aut ſicut amicoamicus: ſed ſiē luce oculus. Sed aliquid ab hijs ad aliud ſimilitudīs afferēdū ē: qd̓ quale ſit ſi deus ip̄e adiuuei̓t: alio loco quantū ꝑ nos fiei̓ poterit apparebit. ¶ Ca. nonū.Vnc ſatis ſit ꝯmemorare plōnē