et vnde videtur atqꝫ vtrū pulchra andeformis ſit iudicat̉: ꝓfecto eſt melius quā ip̄a que iudicatur. Hec menshoīs et rationalis anime natura eſt: qutiqꝫ corpus non eſt. Si iam illa corporis ſimilitudo cū ī animo cogitātisaſpicitur atqꝫ iudicatur. nec ip̄a corpus eſt. Nō eſt ergo terra. nec aquanec aer nec ignis: quibus quatuorcorporibꝰ que dicūtur qͣtuor elemēta.mūdū corporeū videmus eſſe ꝯpactūPorro ſi noſter animus corpus nō eꝫquomō deus creator animi corpus eCedāt ergo iſti ut dictū ē platoniciſcedāt et illi quos quidē puduit dicere deū corpus eſſe verutam eiuſdē nature cuius ille ē aīmos nr̄os eſſe putauerūt. Ita nō eos mouit tāta mutabilitas aīe qua dei nature tribuere nephas ē. Sꝫ dicunt. Corpore mutaturanime natura: nā ꝑ ſeip̄am incōmutabilis ē. Poterāt iſti dice̓. Corpore aliquo vulneratur caro: nam ꝑ ſeip̄am inuulnerabilis eſt. Prorſus qd̓ mutarinō p̄t. nulla re p̄t: ac ꝑ hoc quod corpore mutari p̄t. aliqua re p̄t: et ideoincommutabile recte dici non poteſt.Iderūt ergo ¶ Capitulū ſextu.iſti ph̓i quos ceteris nō mimerito fama atqꝫ gloriā platos videmusnullū corpus eſſe deum: et ideo cūctacorpora tranſcenderūt querētes deū.viderunt quicqͥd mutabile eſt. noneſſe ſūmū deū: et ideo animā omnemmutabileſqꝫ omēs ſpūs tranſcenderūt: querētes ſūmū deū. Sennde viderūt omne ſpecie in re quacūqꝫ mutabili quā ē quicqͥd illud ē. quo quomōet qualiſcūqꝫ natura ē. nō eſſepoſſe niſiab illo qͥ vere ē. qꝛ incōmutabiliter eac ꝑ hoc ſiue vniu̓ſi mundi corpus figuras. qualitates. ordinatuqꝫ motu.et elemēta diſpoſita a celo uſqꝫ ad terram. et quecūqꝫ corpora in eis ſūt. ſiueomne vitā. vel que nutrit et continet.qualis eſt in arboribꝰ. vel q̄ et hoc habet et ſentit qualis eſt in pecoribꝰ. velque et hoc habet et intelligit qualiseſt in homībꝰ. vel que nutritorio ſubfidio nō indiget. ſꝫ tm̄ ꝯtinet. ſentit intelligit. qualis ē in angelis: niſi ab illo eſſe nō poſſe qui ſimpliciter ē. Quianō aliud illi eſt eſſe. aliud viuere qͣſipoſſit eſſe nō viuens. Nec aliud ē illiviuere. aliud intelligere quaſi poſſitviuere nō intelligens. nec aliud illi ēintelligere. aliud beatū eſſe quaſi poſſit intelligere nō beatus: ſꝫ qd̓ eſt illiviuere intelligere beatū eſſe. hoc eſtilli eſſe. Propter hac incōmutabilitatē et ſimplicitatē intellexerūt eum etomnia iſta feciſſe et ip̄m ānullo fieripotuiſſe. Conſiderauerūt enī quicqͥdeſt. vel corpus eſſe vel vitam: meliuſqꝫaliquid vita eſſe ꝙ corpus: ſpeciemqꝫcorꝑis eſſe ſenſibilē: intelligibilē vite. Proinde intelligibilē ſpecie. ſenſibili p̄tuler̄t. Senſibilia dicimus queviſu tactūqꝫ corꝑis ſentiri queūt. Intelligibilia que conſpectumentis intelligi. Nulla eſt emī pulchritudo corporis ſiue in ſtatu corꝑis. ſicut ē figura. ſiue in motu ſicut eſt cantilena: de qͣno animus iudicet. Quod ꝓfecto nopoſſet: niſi melior in illo eſſet hec ſpecies. ſme tumore moliſ. ſme ſtrepitu votis. ſme ſpacio vel loci. vel tēporis. Sꝫibi qͦꝫ niſi mutabilis eſſet. nō alius alio melius de ſpecie cenſibili iudicae̓t:melius ingenioſior qua tardior. melius ꝑitior ꝙ imꝑitior. melius exercitatior ꝙ minus exercitatus: et idem ip̄evnus cū ꝓ ficit melius vtiqꝫ poſtea ꝙprius. Qd̓ aūt recipit magis aut imnus ſine dubitacōe mutabile ē. vnde ingemoſi et docti et in his exercitati hoīes facile colligerūt: nō eſſe ī eisrebus pͥmā ſpecie vbi mutabilis eſſeꝯuīcitur. Cum igitur in eorū cōſpectucorpus et animus maius minuſqꝫ ē