Iergo plato huius dei imitarorem. cognitorē. amatorē. dixiteſſe ſapientē cuius ꝑticipacōe ſit beatus: quid opus eſt excutere ceteroſiNulli nobis quā iſti ꝓpiuis acceſſerūt.Cedat eis igitur nōſolū theologia illa fabuloſa deoꝝ criminibꝰ oblectāˢanimos impioꝝ. Nec ſolū etiā illa ciuilis. vbi impuri demones terreſtribus gaudijs deditos ppl̓os deoꝝ nomine ſeducētes hūanos errores tāquā ſuos diuinos honores habe̓ voluerūt. ad ſpectādos ſuoꝝ criminūludos cultores ſuos tanꝙͣ ad ſuumcultū ſtudijs immūdiſſimis excitāteset ſibi delectabiliores ludos deipſisſpectatoribꝰ exhibētes. vbi ſiqua velut honeſta gerūtur in tēplis ꝯuīctaſibi theatroꝝ obſcenitate turpantur.et quecūqꝫ turpia gerūtur in theatriscōꝑata ſibi tēploꝝ feditate laudāt̉:ſꝫ ⁊ ea q̄ varro ex hijs ſacris qͣſi ad celū et terram rerūqꝫ mortaliū ſemina etactibꝰ interp̄tatus ē: qꝛ nec ip̄a illisritibꝰ ſignificātur. q̄ ip̄e inſinuare cōnatur et ideo veritas cōnantē nō ſeqͥtur: et ſi ip̄a eſſet. tn̄ anime racōnali eaque infra illā nature ordine cōſtitutaſūt ꝓ deo ſuo colēda non eſſent. Necſibi p̄ferre debuit tanꝙͣ deos eas resquibus ip̄am p̄tulit verus deus et ea q̄numa pompilius reuera ad ſacra eiuſmodi p̄tinētia ⁊ ſecū ſepeliēdo curauitabſcōdi. et aratro eruta ſenatus iuſſit incendi. In eo genere ſūt etiā illaut aliqͥd de numa micius ſuſpicemurque alexāder macedo ſcripſit ad matre eius ſibi a magno antiſtite ſacrorū egipcōꝝ quodā leone patefactaVbi nō ꝑicus. et faunus. et eneas etromulus vel etiā hercules. et eſcolapius ⁊ liber ſemele natuſ. et tindaride fratres. et ſi quos alios ex mortalibꝰ prodijs habēt: ſed ip̄i etiā maiorū gentiūdij quos cicero ī tuſculanis tacitis no-liber octauusminibꝰ videtur attingere Iupiter. iuno. laturnus.; vulcanus. veſta. et alijplurimi quos varro conat̉ ad mūdiꝑtes ſiue elemēta trāſferre hoīes fuiſſe ꝓdūtur. Timēs enī et ille qͣſi reuelata miſteria. petens āmonet alexandrū: ut cū ea matri cōſcripta inſinua.uerit. flāmis iubeat cōcremari. Nonſolū ergo iſta q̄ due theologie fabuloſa ꝯtinet et cuulis. platonicis ph̓iscedāt. qui verū deum ⁊ rerū auctorē etveritatis illuſtratorē et beatitudīs largitorē eſſe dixerūt. Sed alij qͦꝫ ph̓i qͥcorporalia nature prīcipia corpori deditis mētibꝰ opinati ſunt: cedāt hijstātis tāti cognicōribꝰ viris. Vt thales ī humore anaximenes ī aere. ſtoici in igne. epicurus in athomis. hoc ēminutiſſimis corpuſculis. que nec didiuidi nec ſentiri queūt: et quecūqꝫ alij quoꝝ enumeracōe immorari nō ēneceſſe ſiue ſimplicia ſiue coniunctacorpora ſiue vita carētia ſiue viuuentiaſꝫ tn̄ corpora cauſam principiūqꝫ rerūeſſe dixerūt. Nam quidā eoꝝ a rebꝰnō viuis res viuas fieri poſſe crediderūt ſicut epicurei. Quidā vero a viuēte quidē et viuētia et nō viuētia: ſꝫ tamē a corpore corporea. Nā ſtoici igneid eſt corpus vnū ex hijs quatuor elemētis quibꝰ viſibilis mūdus hic cōſtat: et viuentē ⁊ ſapientē ⁊ ip̄ius mūdi fabricatorē atqꝫ omniū que ī eo ſūteūqꝫ omnino ignē deū eſſe putauer̄t.Hij et ceteri ſimiles eoꝝ. id ſolū cogitae̓ potuerunt: qd̓ cū eis corda eorū obſtricta carnis ſenſibꝰ fabulataſūt. In ſe quippe habebāt qd̓ nō videbāt: et apud ſe imaginabātur qd̓ foris viderāt etiā qn̄ nō videbāt ſꝫ tantūmō cogitabāt. Hoc aūt ī ꝯſpectu talis cogitacōis iā non eſt corpus: ſꝫ ſimilitudo corꝑis. Illud aūt vnde videtur in animo hec ſimilitudo corporisnec corpus ē nec ſimilitudo corporis: