Advir acutiſſimus atqꝫ doctiſſimus var̓ro ſiue que aliunde accepit: ſiue queipſe ꝯiecit diſtribue laborauit.Ec aūt facit atqꝫ ¶ Ca. xxx.agit. vnus verus deus. Sed ſicut deus idem vbiqꝫ totus. nullis incluſuslocis. nullis vniculis alligatus. in nullas ꝑtes ſectilis. ex nulla ꝑte mutabilis. implens celūc terra preſente potētia. non indigente naturā: ſic̄ itaqꝫ adminiſtrat omnia q̄ creauit: vt etiā ipſa ꝓprios exercere ⁊ agere motus ſinat. Quauis emīnichil eſſe poſſint ſine ipſo: nō tamē ſūt qd̓ ipſe. Agit aute multa etiaꝑ angelos: ſꝫ non niſi exſeipſo beatificat angelos. Ita quauisꝓpter aliquas cas homībꝰ mittat angelos: non tn̄ ex angelis homines: ſꝫex ſeipſo ſicut angeloſ beatificat. Abhoc vno ⁊ vero deo: vitam ſperamuseternam ¶ Ca. xxxi.¶ PAbemus em ab illo preter huiuſcemodi beneficiā. que ex hac de qͣnōnulla dixinmus adminiſtracōne nature bonis maliſqꝫ largitur: magnuꝫet bonoꝝ ꝓprium magne dilconis indiciū. Quaꝙͣ enī ꝙ ſumus ꝙ viuimuſ.ꝙͣ celū terramqꝫ ꝯſpicimus ꝙ hemusmente atqꝫ racōne qua eumipſū qͥ hecomniaꝯdidit inquiramus: neqͣꝙͣ valeamus actōni ſuffice̓ grarum: tn̄ ꝙnos oneratos obrutoſqꝫ peccatis ⁊ acontēplacōne ſue lucis auſos. aut tenebraꝝ id eſt iniqͥtatis deſcacōe cecatos nō omnio deſeruit. miſitqꝫ nobisꝟbū ſuū q̄ ē eius vnicus filius. qͦ ꝓnob̓ aſſumpta carne nato atqꝫ paſſoquanti deus hoīem pendet noſce̓muſatqꝫ illo ſacrificō ſingulari a peccatisom̄ībꝰ mūdaremur eiuſqꝫ ſpū in cordibus noſtris dilectōne diffuſa: omibus difficultatibus ſuꝑatis ī eternaꝫrequiem⁊ꝯtēplacōnis eius ineffabilem dulcedine veniremus: q̄ corda qͦtlingͣue ad agendas ei gratias ſatiseſſe ꝯtenderint? ¶ Ca. xxxij.Oc miſteriū vite eterne iam inde ab exordio generis humaniperquedam ſigna ⁊ ſacramenta temporibus congrua quibus oportuit ꝑ angelos predicatū eſt. Seinde populushebreus in vnam quadā rempublicāq̄ hoc ſacramētū age̓t ꝯgregatus ē:vbi ꝑ quoſdā ſciētes ꝑ quoſdā neſciētes id quod ex aduētu criſtiuſqꝫ nūcet deinceps agitur. prenunciaretur eſſe venturū: ſparſa etiam poſtea eademgente per gentes ꝓpter teſtimoniumſcripturaꝝ: quibꝰ eterna ſalus in criſto futura p̄dca ē. Omēs enī nō ſoluꝫꝓphetie que in ꝟbis ſunt. nec tantumprecepta viteqꝫ mores que pietateꝫcōformant atqꝫ illis literis continentur: verum etiā ſacra ſacerdotia. tab̓naculuꝫ ſiue templū. altaria. ſacrificiacermonie. dies feſti. et quicquid aliud ad eam ſeruitutē pertinet. que deodebetur. et grece proprie latria diciturea ſignificata ⁊ prenunciata ſūt. quepropter eternam vitam fidelium incriſto ⁊ impleta credimus ⁊ implericernimus: et. implenda confidimus.Er hanc ergo ¶ Ca. xxxiijreligionem vnā ⁊ veraꝫ. potuitaperire deos gentium eſſe immūdiſſimos demones. ſb̓ defunctarum occaſionibꝰ aniiarum vel creaturarum ſpecie mundanarum. deos ſe putari cupientes. et quaſi diuinis honoribus eiſdem ſceleſtis ac turpibus rebus ſuꝑba impuritate letanteſ: atqꝫ ad deumverū conuerſionē hūanis animis inuidentes. Ex quorum immaniſſimo ⁊ mpijſſimo dominatu homo liberat̉: cumcredit in eum qui prebuit ad exurgidūtante humilitatis exēplū qͣnta illiſuꝑbia ceciderunt. Hīc ſūt nō ſolū illi de qͥbꝰ multa iā diximus et alij atqꝫ