alij ſimiles ceteraꝝ gentium atqꝫ terraꝝ: ſed etiam hij de quibꝰ nunc agimus tanꝙͣ in ſenatu deoꝝ ſelecti: ſedplane ſelcī notabilitate criminuꝫ. nōdignitate ꝟtutū. Quoꝝ ſacra varrodum quaſi ad naturales racōes referre conatur. querens honeſtae̓res turpes quomodo hijs quadret ⁊ conſonet. nō poteſt inuenie̓: quoniā nō ſuntipſe illorum ſacrorum cauſe quas putat: vel potius vult putari. Nam ſi nōſolum ipſe. verum etiam quelibet aliehuius generis eſſent. ꝙͣuis nichil addeum verum vitamqꝫ eternam q̄ in religione querēda eſt ꝑtine̓nt: tn̄qͣlicūqꝫ de rerum natura reddita racōe aliquatuluꝫ mitigaret offenſione. quamnō intellecta in ſacris aliqͣ velut turpitudo aut abſurditas fecerat: ſicut inquibuſdam theatroꝝ fabulis vel delubroꝝ miſterijs face̓ conatus eſt vbinō theatra delubroꝝ ſimilitudine abſoluit ſꝫ theatroꝝ potius ſil̓itudīe delubra damnauit: tn̄ vtcūqꝫ conatus eſt:ut ſenſumhorribilibus rebꝰ offenſuꝫvelut naturalium cauſaꝝ ratio reddita deliniret. ¶ Ca. xxxiiijEd contra inuenimus ſicut ipſevir doctiſſimus ꝓdidit de nume pomipilij libris redditas ſacrorum cauſasnullomō potuiſſe tollerari: nec dignaſhabitas que non ſolum lecte innoteſcerent religioſis: ſꝫ ſaltē ſcripte recōderetur in tenebris. Iam enī dica. qd̓in tercō huius oꝑis libro. me ſuo locō dicturū eſſe ꝓmiſera. Nam ſicut apud eundeꝫ varrone legitur in librode cultu deoꝝ terentius quidā cū haberet ad ianculū fundū ⁊ bubulcuseius iuxta ſepulcrum nume pompilijtraiciens aratrum eruiſſet ex terra libros eius vbi ſacroꝝ inſtitutoꝝ ſcripte erant cauſe: in vrbem ꝑtulit ad p̄torem. Ad ille cū inſpexiſſꝫ principiarem tantaꝫ detulit ad ſenatū. vbi cūliber ſeptupͥmo res quaſdā legiſſent. cur qd̓qꝫin ſacris fuei̓t inſtitutū nume mortuoſenatus aſſenſus eſt: eoſqꝫ libros tāꝙ religioſi patres ꝯſcripti. pretor vtcōburerent cenſuerunt. Credat quiſqꝫ quod putat imo vero dicat qd̓ dicēdum ſuggeſſerit veſana contecō quilibꝫ tāte impietatis defenſor egregiꝰme admone̓ ſufficiat ſacroꝝ cauſasa rege pompilio romanoꝝ ſacroꝝꝯſtitutore ꝯſcriptas. nec populo necſenatu nec ſaltem ipſis ſacerdotibꝰinnoteſce̓ debuiſſe: ipſumqꝫ numa pōpiliuꝫ curioſitate illicita ad ea demonuꝫ ꝑueniſſe ſecreta quē ipſe quidemſcribe̓t vt haberet vnde legēdo commone̓tur: ſꝫ tn̄ cum rex eſſet qͥ minimequeꝙͣ metue̓t nec docere alique. necdelendo vel quoquo modo cōſumēdop̄dere auderet: ita ꝙ ſciē nem ine voluit. ne homines nepharia doce̓t: violare aut timuit. ne demones iratoſ haberet. obruit vbi tutu putauit: ſepulcro ſuo ꝓpinquae̓ aratrū poſſe nō credens. Senatus autē cū religiōes formidaret damnae̓ maioꝝ. et ideo nume aſſentire coge̓tur: illos tn̄ librostam ꝑnicioſos eſſe iudicauit: u tnecobrui rurſus iube̓t. ne humana curioſitas multo vehemētius re iam ꝓditam quere̓t. ſꝫ flammis oboleri nephāda monmienta: ut quia iā neceſſe eēexiſtimabāt ſacra illa face̓: tollerabilius erraretur cauſis eoꝝ ignoratis.ꝙ cognitis ciuitas turbaretur.Am ⁊t ipſe numa ¶ Ca .xxxv.ad quem nullus dei propheta nulluſſanctus angelus mittebatur. idromāciam facere compulſus eſt: ut in aqͣvideret imagines deoꝝ vel potius ludificacōneſdemonū: a quibus audietquid in ſacris conſtitue̓ atqꝫ ẜuae̓ deberet. Quod genus diuinacōnis idēvarro a perſis dicit allatū: quoqipſūnuma. et poſtea pithagorā ph̓m vſuꝫ