deoꝝ racōnē illām trium deoꝝ qͥbꝰ qͣſi cuncta. cōplexus eſt ꝑdidiſſe. Celoenim tribuit maſculos deos feminaſterre: inter quas poſuit mineruā: quāſupra ipſum celum ante poſuerat. Deinde maſculus deus neptunus in mari eſt. quod ad terra potius ꝙͣ adcelū ꝑtinet. Diſpater poſtremo qui grece pluton dicitur etiam ipſe maſculusfrateramboꝝ terrenus deus eſſe perhibetur: ſuꝑiorē terrā tenens: in infei̓ore habens ꝓſerpinam ꝯiugē. Quomodo ergo deos ad celum deas adterra referre conantur? Quid ſolidūquid ꝯſtans. quid ſobrium: quid definitum habet hec diſputacō? Illa ē aute tellus mitium deaꝝ mater ſcilꝫ magna apud quā mollium ⁊ abſciſoꝝ ſeſeqꝫ ſecantium atqꝫ iactātiū inſana ꝑſtrepit turpitudo. Quid ergo qd̓ dicitur caput deoꝝianus: caput deaꝝtellus? Nec ibi facit vnū caput errornec hic ſanum furor. Cur hec fruſtrareferri nnituntur ad mundū? Quod ⁊ ſipoſſint. ꝓ deo vero mundū nemo ꝑiuſcolit. et tn̄ eos nec hoc poſſe: veritasaꝑtaꝯuncit. Referat hec potius ad homines mortuoſ. et ad demoēs peſſimoſet nulla queſtio remanebit.Anqꝫ omnia que ¶ Ca. xxix.ab eis ex iſtoꝝ deoꝝ theologia velutphiſicis racōnibꝰ referuntur ad murdum quam ſme vllo ſcrupulo ſacrilege opinionis deo potius vero qui fec̄mundū omnis anime ⁊ omnis corporis ꝯditori tribuantur adu̓tamus hocmodo. Nos deum colimus. non celuꝫet terram quibꝰ duabus ꝑtibus mundus hic ꝯſtat: nec animia vel animasꝑ viuentia queqꝫ diffuſas ſed deumqui fecit celum ⁊ terram. et omnia quein eis ſunt: qͥ fecit omnē animā. ſiuequocunqꝫ modo viuentē. et ſenſus acracōis exꝑtē ſiue etiā ſentiētē. ſiue etiam intelligēte. Et vt iā incipiā illa vnius ⁊ veri dei opera ꝑcurrere. ꝓpter q̄iſti ſibi dum quaſi honeſte conatur. ſacramenta turpiſſima ⁊ ſceleſtiſſmīa interpretari. deos multos falſoſqꝫ fecerunt: illū deum colimius qui naturis aſe creatis ⁊ ſubſiſtendi ⁊ mouendi imtia fineſqꝫ ꝯſtituit: qui rerū cauſas habet nouit atqꝫ diſponit: qui vim ſeminumꝯdidit: qui racōnalem animā ꝙdicitur animus quibꝰ voluit viuuentibus indidit: qui ẜmonis facultatemuſūqꝫ donauit: qui munus futura dicēdi quibꝰ placuit ſpiritibꝰ imꝑtiuit. etꝑ quos placet ipſe futura p̄dicit et ꝑquos placet malas valitudines pellit: qui belloꝝ quoqꝫ ipſoꝝ cum ſic emendandū ⁊ caſtigandū eſt genushumanū. exordijs ꝓgreſſibꝰ finibuqꝫ moderatur. Qui mūdi huius ignēvehementiſſimū ⁊ violentiſſimū ꝓ immenſe natue̓ temperamento ⁊ creauitet regit. qui vniu̓ſaꝝ aquaꝝ creatoret gubernator eſt: qui ſolem fecit corporalium clariſſimū luminū. eiqꝫ vimcongruā ⁊ motū dedit: qui ipſis etiaminfeis dominacōnē ſuā ptātemqꝫ nonſubtrahit qui ſemina ⁊ alimentā mortaliū. ſiue arida. ſiue liquida naturiscompetentibꝰ attributa ſubſtituit: qͥterram fundat atqꝫ fecundat: qui fructus eius animalibꝰ homībuſqꝫ largitur: qui cauſas nō ſolū principalesſed etiā ſequētes nouit atqꝫ ordinat:qui lune ſtatuit modū ſuum. qui viaſceleſtes atqꝫ terreſtres locoꝝ mutacōnibꝰ preb et: qui humanis ingenijſque creauit. etiam ſcientias artiū variaruꝫ ad adiuuandaꝫ vitā naturāqꝫconceſſit: qui cōiunctōnē maris ac femine. ad adiutoriū propagāde prolis inſtituit: qui hominum cetibus quēfocis ⁊ luminibꝰ adhiberent ad facilimos vſus. munus terrem ignis indulſit. Iſta ſunt certe que dijs ſelectis ꝑneſcio quas philicas interpretacōes