oꝑa naturamqꝫ corꝑeam. vel etiā ſi inuiſibilē. tamē mutabilē potuiſſe reuocari: quod nullo modo eſt verus deus.Hoc aūt ſi ſaltē religioſitati congruis ſignificacōnibꝰ age̓tur eēt quideꝫdolendum. non hijs veruꝫ deum annūciari atqꝫ predicari: tamē aliquo moferenduꝫ tam feda ⁊ turpia. non fiernec iuberi. At nunc cum pro deo veroquo ſola anima ſe inhabitante ſit felix. nephas ſit colere vt corpus autanimam: quantom agis nephariumeſt iſta ſic colere vt nec ſalutem necdecus humanum corpus: aut animacolentis obtineat? Quāobre ſi templo. ſacerdote. ſacrificio. qd̓ vero deodebotur. colatur aliquod elementummundi. vel creatus aliquis ſpūs etiāſi nō immundus ⁊ malus nō ideo malum eſt quia illa mala ſūt quibꝰ colitur: ſꝫ quia illa talia ſunt. quibus ſolꝰille colendus ſit cui talis cultus ſeruituſqꝫ debetur. Si aūt ſtoliditate velmonſtruoſitate ſimulacroꝝ. ſacrificijs homicidioꝝ. coronatione viriliūpudendoꝝ. mercede ſtuprorum. ſectione membroꝝ. abſciſione genitalium. ꝯſecracōne molliū. feſtis impuroꝝ obſcenorumqꝫ ludoꝝ. vnū verūdeuꝫ. id eſt omnis anime corꝑiſqꝫ creatorē cole̓ ſequiſqꝫ contēdat: nō ideopeccat quia non eſt colendus quemcolit: ſꝫ quia colendum nō vt colēduleſt colit. Qui vero ⁊ rebus talibꝰ id eturpibus ⁊ ſceleſtis ⁊ non deu verū. ideſt anime corꝑiſqꝫ factore. ſꝫ creaturāquāuis nō vicioſam colit. ſiue illa ſitanimia ſiue corpus. ſiue anīa ſimul etcorpus. bis peccat in deū: ꝙ ⁊ ꝓ ip̄o cōlit qd̓ nō ē ip̄e ⁊ talibꝰ rebꝰ colit. qualibꝰ nec ip̄e colēdus ē. nec nō ipſe: ſꝫhij quonā modo id ē ꝙͣ turpiter. nefarieqꝫ coluerint in ꝓmptu ē. Quid autvel quos coluerīt eſſet obſcurum. niſieoꝝ teſta retur hiſtoria ea ipſaqꝫ feda ⁊ turpia ꝯfitētur numinibꝰ terribiliter exigentibꝰ reddita. vnde remotiſꝯſtat ambagibꝰ: nepharios demōeſatꝫ immūdiſſimos ſpūs. hac om̄i ciuili theologia in viſendis ſtolidis imaginibꝰ. et ꝑ eas poſſidēdis etiā ſtultiſcordibus inuitatos ¶ Ca xxviij.Vid igitur valet ꝙ vir doctiſſmius ⁊ acutiſſimus varro velutſb̓tili diſputacōe hos om̄s deos ī celūet trā redige̓ ac referre conatur? Nōpoteſt: fluut de manibꝰ reſiluit: labuntur ⁊ decidūt. Ocurus emī de femīs hoceſt deabꝰ qm̄ inquit vt pͥmo librodixide locis. duo ſunt principia deoꝝ aniniaduerſa de celo ⁊ terra. a quo dij ptim dicūtur celeſtes. partim terreſtreſvt in ſuperioribꝰ mitium fecimus acelo cum dixinus deiano. quem alij celūalij dixerunt eſſe mūdū: ſic̄ de femiīsſcribendi facimus miciū a tellue̓. Sētio quā moleſtiā tale ac tantū patiātingeniū. Ducitur en quadam rationeveriſimili: celum eſſe quod faciat terram que patiatur. Et ideo illi maſculinam vim tribuit huic femininam: etnō attēdit eū potius eē qͥ hoc fac̄ quiutrūqꝫ fec̄. Hīc etiā ſamothracū nobilia miſteria in ſuꝑiore libro ſic interpͥtatur: eaqꝫ ſe q̄ nec ſuis nota ſūt ſcribendo expoſiturum: eiſqꝫ miſſuruꝫ qͣſireligio ſiſſime pollitotur. Sicit enimſe ibi multis indicijs collegiſſe inſimulacris aliud ſignificare celum aliud terram aliud exempla rerum qͣsplato appellat ideas: celū iouē terraiunonē. ydeas mineruā vult ītelligicelū a qͦ aliqͥd fiat. terra de qͣ fiat. exemplū ſcd̓m qd̓ fiat. Qua ī re omittodicere ꝙͣ plato illas ydeas tantamvim habere dicit vt ſecundū eas nōcelū aliqͥd fecei̓t: ſed etiam celū factūſit. Hoc dico: iſtū ī hoc libro ſel cōruꝫ