conſecratis. qui vſqꝫ in heſternū dieꝫmadidis capillis. facie dealbata. fluentibus membris. inceſſu femīeo perplateas vicoſqꝫ carthaginis etiam apopulis. vnde turpiter viue̓nt. exigebāt nichil varro dice̓ voluit: neculpiami me legiſſe ꝯmemini. Defecit interp̄tacō: erubuit racō: ꝯticuit oracō. vtcit matris magne omnes deos filiosnon numinis magnitudo ſꝫ criminiſhuic monſtro. nec iā monſtruoſitasꝯparatur. Ille in ſimulacris habebatſolā deformitate: iſta ī ſacris deformecrudelitate. Ille membra in lapidibꝰaddita: hec in hominibꝰ p̄dita. Hocdedecus tot iouis ipſius ⁊ tanta ſtup̄non vincunt. Ille inter femineas corruptelas vno ganimēde celum infamauit: iſta tot mollibꝰ ꝓfeſſiſ a publicis. et inquinauit terram: et celo fecitiniuriam. Saturnū fortaſſe poſſemushuic in iſto genere turpiſſime crudelitatis ſiue ꝯferre ſiue p̄ferre. qui patrem caſtraſſe ꝑhibetur: ſꝫ in ſaturniſacris homines alienis manibꝰ potiusoccidi: ꝙ ſuis abſcidi potuerunt. Deuorauit ille filios vt poete ferūt et phifici ex hoc interpretatur quod volūt:ut autē hiſtoria prodit necauit: ſꝫ qd̓ei pem ſuos filios ſacrificauerunt nonrecipere romani. Atvero iſta magnadeoꝝ mater etiam romanis templiscaſtratos intulit. atqꝫ iſtam ſeuiciammoremqꝫ ẜuauit: credita vires adiuuare romanoꝝ: exſecādo virilia virorum. Quid ſūt ad hoc malū mercurijfurta. veneris laſciuia. ſtupra. ac turpitudines ceteroꝝ? Que ꝓferremus delibris: niſi quotidie cantarentur ⁊ ſaltarentur in theatris. Sed hec qͥd ſūtad tantuꝫ malum. cuius magnitudomagne matri tm̄mo ꝯpetebat p̄ſertiꝙ illa dicuntur a poetis eſſe ꝯficta. qͣſi poete id etiam finxerint: ꝙ ea ſintdijs grata ⁊ acceptā? vt ergo caneliber ſeptimꝰrentur vel ſcriberētur. ſit audacia vel petulantiā poetaꝝ: vt vero diuinis rebꝰet honoribꝰ. eidē imperatibꝰ extorquētibus nummibꝰ adde̓ntur. quid ē niſi crimē deoꝝ imio vero ꝯfeſſio demonoruꝫ ⁊ decepcō miſeroꝝ? veru illudquod de abſciſoꝝ conſecracōe. materdeum coli meriūt. nō poete finxerunt:ſed horre̓ magis ꝙͣ canere malueruntHijs ne dijs ſelectis quiſꝙͣ conſecrādus eſt. ut poſt mortē viuat beate. qͥbus conſecratus ante mortē honeſtenō poteſt viue̓: tam fediſ ſuꝑſticōnibꝰſubditus. et immūdis demonibꝰ obligatus? Sed hec omnia inqͥt referutur ad mūdum: videant ne potius adimmūdū. Quid aūt nō poteſt referriad mundum quod eſſe demonſtraturminundo? Nos autē animuꝫ querimꝰqͥ vera religione ꝯfiſus. nō tāquādeuꝫſuuꝫ adoret mundū ſed tanꝙͣ opuſdeiꝓpter deum laudet mundū: et mundanis ſordibꝰ expiatus. mundus ꝑueīat ad deum quiodidit mundū Iſtosvero deos ſelectos. videmus quideꝫclarius innotuiſſe ꝙͣ ceteros: non tn̄ut eoꝝ illuſtrarentur merita. ſꝫ ne occultarentur obprobria. Vn̄ magiſ eos homines fuiſſe credibile ē:. ſicut nōſolum poetice litere verū etiam hiſtorice tradiderunt. Nam quod ꝟgiliusait. pͥmus ab etherevenit ſaturnus olimpo. arma ioiis fugiēs ⁊ regnis exul ademptis. et qͥ ad hanc rem ꝑtinētia conſequūtur. totam de hoc homērus pandit texens hiſtoriam: quamennius in latinū ꝟtit eloquiūi. Indequia plurima poſuerunt. qui ꝯtra huiuſmodi errores ante nos vel grecō ẜmone vel latino ſcripſerunt: non in eomichi placuit immorari. ¶ Ca. xxvijFſas phiſiologias cū conſidero qͥbꝰ doctia acuti homīes adres hūanas conātur ꝟtere res d̓mas:nichil video niſi ad tꝑalia terrenaqꝫ