ianus. Oeinde ſi ianus eſt inundus etmundus qͣtuor ꝑtibꝰ conſtat: falſumeſt ſmmulacrum iani bifrontis. Aut ſiꝓpterea verum eſt qꝛ etiā nominē oriētis ⁊occidentis totus ſolet mundusintelligi: nūquid cum duaſꝑtes aliaſnominamus ſeptentrionis ⁊ auſtri ſicut illū quad rifrontē dicūt gemiumianū ita quiſꝙͣ geminum dcurus eſtmundum? No habent omnino vndeqͣtuor ianuas que intrantibꝰ ⁊ exeuntibus pateant interpretentur ad mudi ſimilitudinem ſicut debifronti qͥddicerent ſaltem in ore hominis inuenerunt: niſi neptunus forte ſubueniat etporrigat piſceꝫ. Cui ꝓpter hyatu oriset gutturis. etiā dextera ⁊ ſmiſtra fauces patent. Et tn̄ hanc vanitatē ꝑ totianuas nulla effugit anima: niſi q̄ audit veritatē dicentē. Ego ſum ianua.Puen autem qui etiā iupi­ ¶ Ca. ix.ter dicitur: queꝫ velnit intelligi. exponant. Deus eſt inquiunt habens poteſtatē caꝝ: quibꝰ aliquid ſit in mūdo.Hoc ꝙ magnum ſit: nobiliſſimus ꝟgilij verſus ille teſtatur. Felix qui potuit. rerumꝯgnoſce̓ cauſas. Sꝫ cur eippoītur ianus? Hoc nobis vir ille acutiſſimus doctiſſimuſqꝫ reſpōdeat. Quomam penes ianum inquit ſūt pͥma: penes iouem ſumma. Merito ergo rexomniūiupiter habetur. Prima enimvincūtur a ſummis: qꝛ licet pͥma precedūt tempore ſumma ſuperat dignitate. Sꝫ recte hoc dice̓tur. ſi factoꝝ pͥma diſcerneretur ⁊ ſumma: ſic̄ imitiumfcī eſt ꝓficiſciſummū peruenire. mitiūfcī. incepcō diſcendi: ſūmū. perceptiodoctrine: ac ſic in omnibꝰ pͥma ſūt imtia: ſūmiqꝫ ſūt fines. Sed iam hoc negocium inter ianum terminūqꝫ diſcuſſum eſt. Cauſe autē que dātur ioui efficiētia ſūt nō effecta: neqꝫ vllo modofieri poteſt vt vel tempore p̄ueniātura factis: initijſue fcoꝝ. Semper enīliber ſeptimuspͥor eſt res que facit: ꝙͣ illa q̄ fit. Quapropter ſi adianū ꝑtinent initia fcōrum: nō ideo priorā ſunt efficientibuſcauſis quas iouitribuunt. Sicut enīnichil fit. ita nichil inchoatur vt fiat:quod nō faciens ca preceſſerit. Hūcſane deū penes quō ſūt oēs cauſe fcāꝝomnui naturaꝝ. naturaliūqꝫ rerum. ſiiouem populi appellāt. et tantis cōtumelijs tanqͣꝫ ſceleſtis crinimacōnibuſcolunt: deteriore ſacrilegio ſeſe obſtrīgut ꝙ ſi ꝓrſuſ nullū putaret deū. Vnde ſatius eſſet. eis aliu alique iouiſnomine nuncupae̓. dignū turpibꝰ et flagicōſis honoribus ſuppoſito vano figmnento. quod potius blaſphemarētſicut ſaturno dicitur ſuppoſitus lapisque ꝓ filio deuoraret: ꝙ iſtū deū dice̓.et tonante ⁊ adulterantem. et totū mūdum regente. et ꝑ tot ſtupra diffluentem ⁊ naturaꝝ omnui naturaliumqꝫ rerum cauſas ſummas habentem. et ſuaſcauſas bonas nō habētē. Seinde quero quem iam locum inter deos huicſoui tribuāt ſi ianus eſt mundus. Deoſ enim veros aīammūdi ac ꝑtes eiuſiſte deſimuit: ac ꝑ hoc quicqͥd hoc noneſt. nō eſt vtiqꝫ ſcd̓m iſtos verus deusNumigitur dcuri ſunt iouem animaꝫmundi: vt ianus ſit corpus eius. id ēiſte viſibilis mundus? Hoc ſi dicūt:nō erit quemadmodū ianum deuꝫ dicant. quonam mundi corpus nō eſtdeus. vel ſecundum ipſos: ſꝫ anima mudi ac ꝑtes eius. vnde apertiſſime idēdicit deum ſe arbitrari eſſe animaꝫ mūdi. et huncipſum mundum eſſe deuꝫ: ſꝫſicut hominem ſapiente cum ſit ex ānimō ⁊ corpore tamē ex animo dici ſapientem ita mundum deum dici ab aīo:cum ſit ex amimo ⁊ corpore. Solumitaqꝫ mundi corpus nō eſt deus: ſed a̓ſola aīa eius aut ſimuſ corpus ⁊ animus: ita tamē vt nō ſit a corpore ſedab aīo deus. Si ergo ianus ē mūduſ.