Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

ppetrando amiſerāt frontem: quantoipſe innocentior eſſꝫ. tanto frōtoſioriappareret? ¶Ca. v.Ed ipſoꝝ potius interpretanes phiſicas audiamus: quibꝰ turpitudinē miſerrimi erroris velut altioriſdoctrine ſpecie colorae̓ conatur. Pri eas interptacōes ſic varro comēdat vt dicat antiquoſ ſimulacra deoꝝet inſignia ornatuſqꝫ finxiſſe: oculis animaduertiſſent hij qui adiſſentdoctrine miſteria. poſſent animādi ac ꝑtes eius id eſt deos veros anīovide̓: quoꝝ qui ſimulacra ſpecie hoīsfecerunt hoc vide̓ ſecutos. animuſmortalui qui ē in corpore humano ſimilimus eſt immortalis animi: tāquāſi vaſa pone̓ntur notādoꝝ deorumet in liberi edem enofoꝝ ſiſte̓tur quoſignificatur vinū id qd̓ continet. idqd̓ continetur: ita ſimulacruꝫ quodformam haberet hūanam ſignificarianmiam racōnalē: eo velut valenaturā ſoleat iſta cōtineri: cuius naturedeū volūt vel deos. Hec ſūt miſtei̓adoctrīe iſte vir doctiſſimuſ penetrauerat: vnde in lucem iſtā ꝓferret. Sꝫo homo acutiſſime. num in iſtis doctrine miſterijs illā prudentiaꝫ p̄didiſti.quā tibi ſobrie viſuꝫ ē hij qui pͥmūpopulis ſimuſacra cōſtituerūt. et metudempſerunt ciuibꝰ ſuis et errorem addiderūt: caſtiuſqꝫ deos ſme ſmmulacriſveteres obẜuaſſe romanos? Hij enītibi fuerūt auctores: vt hec ꝯtra poſteriores romanos dice̓ aude̓s. ſi illi antiqͥſſimi ſmmulacra coluiſſent: fortaſſi stotū iſtum ſenſum de ſimulacris ꝯſtituēdis interemiſſent. Verumtimoriſ ſilentia pͥmeres: et in huiuſcemodi ꝑnicōſis vaniſqꝫ figmentis miſteriā iſtā doctrine loquacius elatius p̄dicareſ. Anima tn̄ tuā docta etingenioſa. vbi te multum dolemuſ:hec miſteria doctrine ad deum ſūmuꝫliber ſepuimiūid eſt a quofacta cum quo factaeſt. nec cuius porcio. ſꝫ cuius cōdicōeſt. nec qui eſt omniū anima ſꝫ qui fec̄omnē animā. quo ſolo illuſtrāte anīaſit btā ſi eius gratie non ſit ingrata:nullomodo poterit peruenie̓. verumiſta miſteriā doctrine qͣlia ſint qͣntiqꝫpendenda: ſequūtur oſtendent. Fatetur interimi vir iſte doctiſſimus. animam mūdi ac ꝑtes eius eſſe veros deos. Vnde intelligitur totam eius theologiam ea ipſam ſcilicꝫ naturalē cuiplurimuꝫ tribuit: uſqꝫ ad anime racōnalis naturā ſe extēde̓ potuiſſe. De naturali enim pauciſſima preloquitur inlibro iſto: in quo videbimus vtruꝫinterp̄tacōnes phiſiologicas ad hacnaturalem poſſit referre cuulem quade dijs ſelectis vltimā ſcripſit. Ad̓ ſipotuerit: tota naturalis erit. Et qͥd opus erat. ab ea ciuilē tanta cura diſtictōnis abiunge̓? Si autem recto diſcrimine ſeꝑata eſt. quando nec iſtavera eſt qūe illi naturalis placet: ꝑuenit enim vſqꝫ ad aīam vſqꝫ ad verum deum qui fecit animā: qͣnto ē abiectior falſior iſta ciuilis que maxīecirca corpoꝝ occupata eſt naturaꝫ: ſic̄ipſe interpretacōes eius ex quibꝰdam neceſſaria ꝯmemorare me oportēt: tanta ab ipſis exquiſite enucliate diligentia demōſtrabunt Ca. vj.Icit ergo idē varro adhuc denaturali theologia preloquenſ.deuꝫ ſe arbitrari eſſe animā mūdi quēgrecivocant cōſmon. et hūcipſūdum eſſe deum: ſꝫ ſicut homine ſapientem cum ſit ex corpore animo. tn̄ abanimo dici ſapientē: ita mūdū deuꝫ dici ab aīo. ſit ex aīo corꝑe. Hoc videtur quoquo vnum ꝯfiteri deū: ſꝫvt plures etiam introducat adiūgitmundū diuidi in duas ꝑtes celum etterrā: et celum bifariū in ethera aera.terram vero in aquā humū: e quibꝰ