deos eſſe nō debuit. ꝙ ad iſtam nobilitatem nō merito ſꝫ fortuitu ꝑuener̄t:ſaltem inter illos vel potius ꝑ illis fortuna pone̓tur. quam dicūt deam nō racōnabili diſpoſicōne. ſed vt temere acciderit ſua cuiqꝫ dona conferre. Hecin dijs ſelectis tenere apice debuit. inquibꝰ maxime quid poſſet oſtendit:quādo eos videmus nō precipua ꝟtute. nō racōnabili felicitatē. ſꝫ temeraria ſicut eoꝝ cultores de illa ſentiunt.fortune poteſtate ſelectos. Nam ⁊ virdiſertiſſimus ſaluſtius: etiam ipſoſ deos fortaſſis attendit cum diceret. Sꝫꝓfecto fortuna in omni re domīatur:ea res cunctas ex libidine magis ꝙexvero celebrat obſcuratqꝫ. Non enpoſſunt inuenie̓ cauſam cur celebrataſit venus ⁊ obſcurataſit ꝟtus. quanꝙͣambaꝝ ab iſtis conſecrata ſint nu̓mina: nec comparāda ſint̓ merita. Autſi hoc nobilitari meruit quod pluresappetunt. plures enim venere appetūtꝙͣ ꝟtute: cur celebrata ē dea inieruāet obſcurata ē dea pecunia. cū hūanoin gn̓e plue̓s alliciat auaricia ꝙ peritia ⁊ in eiſipſis qui ſunt artificōſi raroinuenias hoīem qͥ nō habeat arte ſuāpecuniaria mercede venalē. pluriſqꝫ podatur ſemper ꝓpter quod aliquid fitꝙ id quod ꝓpter aliud fit? Si ergoinſipiens iudicio multitudinis factaeſt deoꝝ iſtaſelcō: cur dea pecunia minerue prelata non eſt. cū ꝓpter pecumam ſint artifices multi? Si aūt paucoꝝ ſapientiū ē iſta diſtīctō: cur nonp̄lata eveneritus cū ea loge p̄feratracō? Saltē certe vt dixi. ipſa fortuaq̄ ſicut putant qͥ ei plurimū tribuuntin omni re dn̄atur. et res cūctas ex libidine magis ꝙ ex vero celebrat obſcuratqꝫ: ſi tm̄ ⁊ ī deos valuit vt temerario iudico ſuo quos vellet celebrae̓tobſcuraretqꝫ quos vellet. p̄cipuū locuheret in ſelectis. que in ipſos qͦꝫ deostā p̄cipue ē ptātis. Anvt illic eē nonpoſſꝫ: nichil aliud etiā ipſa fortuna niſiadu̓ſaꝫ putāda ē habuiſſe fortunaꝫ?Sibi ergo adu̓ſata ē: q̄ alios nobis faciēs nobilitata nō ē. ¶ Ca. iiij.Ratulet̉ aūt dijs iſtis ſelcīſ quiſqꝫ nobilitatis ⁊ claritudinis appetitor ⁊ eos diceret fortunatos: ſi nōeos magis ad iniurias ꝙ adhonoreſſelcos vide̓t. Nā illā infirmam turbaꝫipſa ignobilitas texit: ne obruereturobprobrijs. Ridemus quidem cumeos videmus figmentis humanaꝝopinionuꝫ partitis inter ſe operibusdiſtributos. tanꝙͣ mūnuſcularios vectigalium conductores. vel tāꝙͣ opifices in vicō argentario: vbi vnuꝫ vaſculum vt perfectum exeat per multoſartifices tranſit cum ab vno perfectoperfici poſſꝫ. Sꝫ aliter non putatum ēoperatium multitudini conſulēdū: inſi vt ſingulas artis ꝑtes cito ac facile diſce̓nt ſinguli: ne om̄s in arte vnatarde ac difficile coge̓ntur eē perfecti. Veruntī vix quiſꝙͣ reperitur deoꝝ non ſelectoꝝ qui aliquo criminefamam traxit infamem: vix autem ſelectorum quiſpiam: qui non in ſe notaꝫ contumelie inſigniſ acceperit. Illiadiſtorum humilia opera deſcenderunt. Iſti in illorum ſublimia criminanō venerunt. De iano quidem non michi facile quicquā occurrit. qd̓ ad ꝓbrū ꝑtineat ⁊ fortaſſe talis fuei̓t vt inno cetius vixei̓t. et a facinoribꝰ flagicijſqꝫ remotiuſ. Saturnū fugiētē benignus excepit: cum hoſpite partitus ēregnū ut ec ciuitates ſingulas ꝯde̓ntiſte ianiculū. ille ſaturniā. Sꝫ iſti ī cultu deoꝝ oīs dedecoriſ appetitoe̓s: cuiuſvitā minus turpe inuener̄t. eū ī ſimulacri mōſtruoſa deformitate turparūt:nūc eu bifrōte. nūc etiā qͣdrifrōtē tāꝙ gemnū faciētes. An forte uoluer̄tut qmͣ plui̓mi dij ſelecti erubeſcenda