ludos ſcencos exponebat: ſꝫ vbi capitolina iura pandebat. Semqꝫ a talibꝰvincitur ⁊ fatetur: ſicut forma hūanadeos fecer̄t. ita delcari eos hūanis voluptatibꝰ credidiſſe. Non em̄ ⁊ maligni ſpiritus ſuo negocio defuerunt:ut has noxias opmiones hūanarummnētium ludificacōne firmaret. vndeetiam illud ē. ꝙ herculis edituus ocioſus atqꝫ feriatus luſit teſſeris ſecumvtraqꝫ manu alternante in vna ꝯſtituens herculē. in altera ſeipſum: ſub eacōdicōne vt ſi ipſe viciſſꝫ. de ſtipendiotempli ſibi cenam pararet. amicamqꝫcōduceret: ſi autē victoria herculis fieret hoc idē de pecunia ſua voluptatiherculis exhiberet. Beinde cū a ſeipſotaꝙͣ ab hercule victus eēt debitaꝫ cenā ⁊ nobiliſſimam me̓tricē laurentinādeo herculi dedit. At illa cū dormiſſetī tēplo vidit in ſomnis herculē ſibi eēcōmixtu ſibiqꝫ dixiſſe: ꝙ inde diſcedēſcui pͥmo iuuem obuia fieret apud illūeſſet inuēturā mercedē: quam ſibi credere debe̓t. ab hercule ꝑſoluta. Ac ſicabeuti cū pͥmus iuueīs ditiſſimus tharutius occurriſſꝫ. eaqꝫ dilcam ſecum diutius habuiſſꝫ: illa herede defunctuse. Que ampliſſimam adepta pecuniāne d̓me mercēdi vide̓tur ingrata. qd̓acceptiſſimū putauit eſſe numinibuſpopulū romanū etiaꝫ ip̄aſcripſit heredem: atqꝫ illa noꝯparente inuētu ē teſtamētu: quibꝰ meritis ea ferunt etiaꝫhonores meruiſſe diuinos. Hec ſi poete finge̓nt. ſi mimii age̓nt ad fabuloſam theologiaꝫ diceretur ꝓculdubioꝑtine̓: et a ciuilis theologie dignitate ſeparanda iudicarentur. Cum verohec dedecora nō poetaꝝ ſꝫ populoꝝ.nō mimoꝝ ſꝫ ſacroꝝ. nō theatroꝝ ſꝫtemploꝝ. id eſt nō fabuloſe ſꝫ ciuiliſtheologie a tāto auctore ꝓdūtur nōfruſtra hiſtriones ludicris artibusfingūt deoꝝ qͥtata ē turpitudinē: ſedplane fruſtra ſacerdotes velut ſacriritibꝰ conantur finge̓. deoꝝ q̄ nulla eſthoneſtatē. Sacra ſūt iunonis: et hecin eius dilcā inſula ſamo celebranturvbi nuptudata ē ioui. Sacra ſunt cereris: vbi āplutōne rapta proſerpina quei̓tur. Facra ſut venei̓s: ubi amatus eius adon aprino dete extinctu.iuuenis formoſiſſimus plāgitur. Sacraſūt matris deū: vbi attis pulcheradoleſcens ab ea dilcūs ⁊ muliebri 3elo abſciſus etiābominū abſciſoꝝ quoſgallos vocant infelicitate deplorat̉Hec cū deformoraſint omni ſceīca feditate: qͥd ē ꝙ fabuloſa de dijs figmēta poetaꝝ ad theatrū videlꝫ ꝑtinentiavelut ſecerne̓ nitutur a ciuili theologia qua da vrbem p̄tine̓ volunt. quaſiab honeſtis ⁊ dignis indigͣ ⁊ turpiaItaqꝫ potius eſt. vn̄ gratie debeanturhiſtrionibꝰ qui oculis hominū pepercerūt: nec omnia ſpectacula nudauerunt: qͥ ſacraꝝ ediuꝫ ꝑietibꝰ occultabantur. Quid de ſacris eoꝝ boni ſentiendū eſt que tenebris operiūtur: cūtam ſint deteſtabilia q̄ ꝓferuntur in lucem? Et certe quid ī occulto agāt. ꝑabſciſos ⁊ molles ipſi viderit: eoſdētn̄ homīes infeliciter ac turpiter eneruatos atqꝫ corruptos. occultare minime potuerūt. Perſuad eā̓t cui poſſuntſe aliquid ſanctū ꝑ tales age̓ homīeſ:quos inter ſancta ſua numerari atqꝫꝟſari negae̓ non poſſunt. Neſcimusqͥd agant: ſꝫ ſcimus ꝑ quales agant.Nouimus autē quid agatur in ſcenaquo nunꝙͣ vel in choro meretricuꝫ abſciſus aut mollis intrauit: et tn̄ etiamip̄a turpes ⁊ infames agūt. Neqꝫ enīab honeſtis agidebuerūt. Que ſut ēgo illa ſacra quibꝰ āgēdis tales elegit ſanctitas: quales noc̄ timelica ī ſeadmiſit obſcenitas. Ca. viij.T enī habet iſta phiſiologicasquaſdā ſic̄ auit id ē naturaliū racōnū