Prima inquit theologia maxime accōmodata eſt ad theatra: ſecūda admūdū: tercia ad vrbem. Quis nō vidoat: cui palmā dederit? vtiqꝫ ſecundequā ſup̄dixit eē philoſophoꝝ. Hācem̄ ꝑtine̓ teſtatur ad mūduꝫ quo iſtinichil eē excellentius opinantur in rebus: duas vero illas theologias primam ⁊ terciam theatri ſcilicet atqꝫ vtbis. diſtinxit ac iunxit. Videmus enīno ꝯtinuo qd̓ eſt vrbis ꝑtine̓ poſſe etad mūdū: quamuis vrbem eſſe videamus in mūdo. Fieri enī poteſt vt in vr̄be ſcd̓m falſas opmiones ea colāturet ea credantur: quoꝝ in mūdo vel extra mūdū naturā ſit nuſqͣ. Theatru vero vbi eſt: niſi in vrbe? Quis theatruꝫniſtituit: niſi ciuitas? Propter qͥd inſtituit: niſi ꝓpter ludos ſcemcōs? Vbiſunt ludi ſcenci: niſi in rebꝰ diuinis deqnibꝰ hij libri tāta ſolertia ꝯſcribut̉?MMarce varro cū ſis ¶ Ca. vi.homo omniū acutiſſimus ⁊ ſmevll̓a dubitacōne doctiſſimus ſꝫ tn̄ homō nō deus. nec ſpiritu dei ad vicēdaet ānūciāda diuina. in veritatem libertatemqꝫ ſubuectus: cernis quidē ꝙͣſint res diuine ab hūanis nugis atqꝫmēdacijs dirimēde. ſꝫ vicōſiſſimaſ populoꝝ opimiones ⁊ ꝯſuetudines in ſuꝑſticōnibꝰ publicis vereris offende̓:quas ab deorum naturā aberrare. veltaliū quales in huius mūdi elemētishuam animi ſuſpicatur infirmitas. etſentis ipſe cū eas vſqꝫ quāqꝫ ꝯſideraset oīs veſtra lr̄atura circūſonat. Auidhic agit hūanum ꝙͣuis excellentiſſimū ingenium? Quid tibi hūana licetmultiplex ingenſqꝫ doctrina ī hijſ anguſtijs ſuffragatur? Naturales deoſcolere cupis: ciuiles cōgeris. Inueniſti alios fabuloſos in quos liberiusquod ſentiſ. euonias: vnde ⁊ iſtoſciuiles velis noliſue ꝑfundas. dicis quippe fabuloſoſ accōmodatos eē ad theatrū. naturales ad inundū. ciuiles advrbem cū mūdus opus ſit diuinū. vtbes vero ⁊ theatra opera hnnt hoīm: necalij dij derideantur in theatris ꝙ quiadorantur in templis: nec alijs ludosexhibeatis ꝙ quibꝰ victimas immolatis. Quāto liberius ſubtiliuſqꝫ iſtadiuideres dicens. alios eſſe deos naturales. alios ab hominibꝰ inſtitutos.ſꝫ de inſtitutis aliud habere lr̄as poetaꝝ aliud ſacerdotu: vtraſqꝫ tn̄ ita eſſe inter ſe amicas ꝯſortio falſitatis. vtgrate ſint vtreqꝫ demonibꝰ. quibꝰ doctrina inimica ē veritatis. Sequeſtrata igitur paululuꝫ theologia quā naturalem vocat de qua poſt ea diſſerendū eſt: placetne tādē vitam eternampeti a̓ ſperari ab dijs poeticis. theatriciſ. ludicris. ſcenicis? Abſit. Imo veroautat deus verus tam inimane ſacrilegamqꝫ dementiā. Quid? Ab eis dijsquibꝰ hec placent ⁊ quos hec placātcū eoꝝ illic crmina freqn̄tētur: vitaeterna poſcenda eſt? Nemo vt arbitror vſqꝫ ad tātū precipuū furioſiſſime impietatis inſanit. Nec fabuloſaigitur nec ciuili theologia ſempiternam quiſqꝫ adipiſcitur vitaꝫ. Illa enīde dijs turpiafingendo ſeminat: hecfauēdo metit. Illa mēdacia ſpargit.hec colligit. Illa res diuinas falſis.criminibus inſectatur: hec eorum criminū ludos in diuinis rebꝰ amplectitur. Illa de dijs nephanda figmētahominū carmībꝰ ꝑſonat. hec ea deoꝝipſoꝝ feſtiuitatibꝰ ꝯſecrat. Facinoraet flagicia numinū illa catat: hec amatIlla ꝓdit a̓ fingit: hec autem aūt atteſtatur veris: a̓ oblectatur ⁊ falſiſ. Ambe turpes: ambe dānabiles. Sꝫ illa q̄theatrica eſt. publica turpitudine ꝓfitetur: iſta q̄ vrbana eſt illius turpitudine ornatur. Hinccine vitā eternaſpabitur: vnde iſta breuiſtemporaliſqꝫ polluit̉? An vero vitā polluit ꝯſortiū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten