falſitate q̄ ꝑtinet ad erroreꝫ ſcripſiſſeꝯfeſſus eſt. Quod aꝑtius alibi poſuitſicut in quarto libro cōmemoraui exnature formula ſe ſcpͥturū fuiſſe. ſi nōuam ipſeꝯde̓t ciuitate̓: quia vero iamvetere inuenerat: nō ſe potuiſſe niſi eius ꝯſuetudinē ſequi. Ca. v.Einde illud quale ē: ꝙ tria genera theologie dicit eſſe. id ē racōnisque de dijs explicatur: eorūqꝫ vnū mithicon appellari. alterū p̄hiſicō. terciūciuile? Latīe ſi vſus admitteret genuſquod primū poſuit fabulae̓ appellae̓mus: ſꝫ fabuloſum dicamuſ. A fabuliſem mithicon dc̄m̄ ē: qm̄ mithoſgrecefabula dicitur. Scd̓m aūt vt naturale dicatur iā ⁊ ꝯſuetudo locucōniſ admittit: terciū etiā ipſe latie enūciauit:qd̓ ciuile appellatur. Deīde ait. Mithicon appellāt quo maxime v̓tūtur poete: phiſicon qūo piloſophi: ciuile quopopuli. Primū inqͥt qd̓ dixi: in eo ſūtmulta ꝯtra dignitate ⁊ naturā imimortalium ficta. In hoc enī ē: vt deus alius ex capite. alius ex femore ſit. aliuſex guttis ſanguinis natuſ: ī hoc vt dijfurati ſint. vt adulterarint: vt fuierīthomī. Semqꝫ in hoc om̄ia dijs attribuuntur que non modo in hominem. ſedetiam in contemptiſſimū hominē cade̓poſſunt. Hic certe vbi potuit. vbi auſus ē. vbi impunitū putauit: qͣnta mēdaciſſimis fabuliſnature deoꝝ fieretiniuria. ſme caligine vllius ambiguitatis expreſſit. Loquebatur enī nō denaturali theologia. nō de ciuili. ſed defabuloſa: quā libere a ſe putauit eſſeculpādam. Videamus quid de alteradicat. Scd̓m genus em quit qd̓ demonſtraui. de quo multos libros philoſophi reliquerūt: in quibꝰ ē dij quiſūt. vbi. qd̓ genus. quale ex quo nātēpore. an ſempiterno fuerint di: exigne ſint. vt credit eraclituſ: an ex numeris vt pithagoras: an ex athomisliber ſertusvt ait epicuirus: ſic alia q̄ facilius intra parietes ī ſcola. ꝙ extra in foro ferrepoſſunt aures. Nichil ī hoc genereculpauit qd̓ phiſicon vocat ⁊ ad philoſophos ꝑtinet: tm̄ ꝙ eoꝝ inter ſe cōtrou̓lias ꝯmemorauit ꝑ quos fcā eſtdiſſidētium multitudo ſectaꝝ: remouit tn̄ hoc genus a foro id eſt a populiſſcolis vero ⁊ parietibꝰ clauſit: illudautē pͥmū mendaciſſimū atqꝫ turpiſſimū a ciuitatibꝰ non remouit. O religioſas aures populares. atqꝫ in hijsetiā romanas. Qd̓ de dijs immortalibus philoſophi diſputat ferre nonpoſſunt: qd̓ vero poete canut ⁊ hiſtriones agūt qꝛ ꝯtradignitatem ac naturā immortaliū ficta ſūt. qꝛ nō mō inhominē ſꝫ etiā in ꝯtemptiſſimū hoīemcade̓ poſſunt. nō ſolū ferūt ſꝫ etiā libēter auduit: neqꝫ id tm̄. ſed dijs qͦꝫ ipſiſhec placere. et p hec eos placandoseē decernūt. Sixerit aliqͥs. Hec duogn̓a mithicon ⁊ phiſicon. id eſt fabuloſū atqꝫ naturale decernamuſ ab hocciuli de quo nūc agitur. Vnde illa etipſe decernt. Iamqꝫ ipſū ciuile videamus qualiter explicet. Video quidēcur debeat diſcerni fabuloſū: quia falſum. qꝛ turpe. quia indignū eſt. Naturale autē a ciuili velle diſcerne̓: quid ēaliud ꝙ etiā ipſū ciuile fateri eſſe mēdoſum? Vi enī illd̓ naturale eſt: quodhabet rep̄hēſioniſ vt excludatur? Siautē hoc qd̓ ciuile dicitur naturale nōeſt: quid habet meriti vt admittatur.Hec nempe illa cauſa eſt. quae̓ priusſcpͥſerit de rebꝰ hūanis: poſterius dediuinis: qm̄ in d̓inis rebus nō naturādeoꝝ ſꝫ hominū inſtituta ſecutus ē. Irtueamur ſane ⁊ ciuilē theologiā. Tercium genus eſt inquit. qd̓ in vrbibusrines maxime ſacerdotes noſſe atqꝫminiſtrae̓ dn̄t: in qͦ ē. ꝙ deos publiceſacra ac ſacrifici cole̓ ac face̓ quēqꝫpar ſit. Adhuc qd̓ ſeqͥtur attēdamꝰ.