cuiuis hominū qui corde obſtinatoſibi no fuei̓t inimicus facilime apparet.Vvel hominū enim ſunt iſta inſtitutavel demonū. Nō quales vocant illi demones bonos: ſꝫ vt loquar aptius immūdoꝝ ſpirituū ⁊ ſme ꝯtrou̓ſia malignoꝝ: qͥ noxiaſ opmiones quibꝰ animahumanā magis magiſqꝫ vaneſcatet incōmutabili eterneqꝫ veritati cōaptari atqꝫ inhere̓ nō poſſit. inuidētiamirabili ⁊ occulte inſerūt cogitacōmbus impioꝝ ⁊ aꝑte aliqn̄ inſerūt ſenſibus: et qͥ poſſunt fallaci atteſtatioeꝯfirmant. Iſte ipſe varro p̄terea ſe pͥus de rebꝰ humanis. de diuinis auteꝫpoſtea ſcripſiſſe teſtatur: ꝙ prius cōſtiterint ciuitates: deinde ab eis hecinſtituta ſint. Vera aūt religio. non atrena aliqͣ ciuitate inſtituta ē ſꝫ planeceleſtē ip̄a inſtituit ciuitatē: eā vero inſpirat ⁊ docet verus deus. dator vite eterne: veris cultoribꝰ ſuis. ¶ Ca. iiij.Arronis igitur ꝯfitentis ideo ſepͥus de rebꝰ humanis ſcripſiſſepoſtel de diuinis quia diuine iſte abhomībꝰ inſtitute ſūt: hec ratio eſt. Sicut prior ē inquit pictor ꝙ tabula picta. prior faber ꝙͣ edificiū: ita prioreſſūt ciuitates ꝙ ea que a ciuitatibꝰ inſtituta ſūt. Sicit aūt prius ſe ſcripturum fuiſſe dedijs poſtea de hominibuſſi de omī naturā deoꝝ ſcribe̓t qͣſi hic dealiqua ſcriberet. et nō de omi: aut veroetiā aliqua: licet nō omnis deoꝝ natura nō prior debeat eē ꝙ hominū. Quidꝙ in illis tribꝰ nouiſſimis libris deoscertos ⁊ incertos ⁊ ſclectos diligēterexplicas: nullam deoꝝ naturā pretermittere videtur? Quid ergo eſt ꝙ ait:ſi de omni naturā deoꝝ ⁊ hominū ſcriberemus. prius diuina abſoluiſſemꝰꝙͣ humana attigiſſemus? Aut enī deomni naturā deoꝝ ſcribit: aut de aliqͣaut ominio denulla. Si de omni: p̄ponedae vtiqꝫ rebꝰ hūanis. Si de aliqͣꝫcur non etiā ip̄a res p̄cedat hūanas.An indigna ē p̄ferri etiam vniu̓ſe nature hominū: pars aliqͣ deoꝝ? Qd̓ ſimultū eſt. vt aliquā ꝑs d̓ina ꝓponat̉vniu̓ſis rebꝰ humanis: ſaltē digna ēvel romanis. Rerū quippe humanaꝝlibros nō quātū ad orbem terraꝝ ſedquātū ad ſolam roma ꝑtinet ſcripſit:quos tn̄ rerūdiuinaꝝ libros ſe dixitſcribendi ordine merito pretuliſſe ſic̄pictorē tabule picte. ſic̄ fabrū edificōaꝑtiſſime ꝯfites ꝙ etiā iſte res din̄e ſicut pictura ſicut ſtructurā. ab hominbus inſtitute ſunt. Reſtat vt de nulladeoꝝ naturā ſcripſiſſe intelligat̉: neqꝫ hoc aꝑte dice̓ voluiſſe: ſꝫ intelligētibus reliquiſſe. Vbi em̄ dicitur nonomnis. vſitate quidē intelligitur aliqua: ſꝫ poteſt intelligi. et nulla: qm̄ q̄nulla eſt. nec aliqͣ. nec omnis ē. Namut ipſe dicit. ſi omnis eēt natura deoꝝde qua ſcriberet. ſcribēdi ordine rebꝰhūanis p̄ponēdā eſſet. Vt aūt ⁊ ipſotacente veritas clamat p̄ponenda eētcerte rebꝰ romanis: etiā ſi nō omīs ſedſaltem aliquā eſſet. Recte aut poſtponitur. Ergo nulla ē. Nō itaqꝫ rebꝰ diuinis anteferre noluit res humanas:ſꝫ ⁊ rebꝰ veris voluit anteferre res falſas. In hijs enī que ſcripſit de rebushumanis ſecutus eſt hiſtoriam reruꝫgeſtaꝝ: que autē de hijs qͣs diuinasvocat quid niſi opimones rerū vanarum? Hoc eſt nimirū quod voluit ſb̓tili ſignificacōne moſtrae̓: nō ſolū ſcribens de hijs poſterius ꝙ de illis. ſedetiam racōne reddens cur id fecerit:ꝙ ſi tacuiſſꝫ. aliter hoc factum eiuſ abalijſfortaſſe defende̓t̉. In ea vero ip̄aracōe qua reddidit nec alijs quicqreliquit ꝓ arbitrio ſuſpicari: et ſatis ꝓbauit homines ſe p̄pōſuiſſe inſtitutishominū: nō natura hominū. nature deorum. Ita ſe libros rerū diuinaꝝ nondeveritate que ꝑtinet ad naturā: ſꝫ de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten