ij. ¶ Quid varronē de dijs gētiuꝫſenſiſſe credendū ſit quoꝝ tālia ⁊ gn̓a ⁊ ſacra detexit vt reuerentius cū eis age̓t ſi de illisomino reticeret.iij. ¶ Que ſit particō varronis libroꝝ ſuoꝝ quos de antiquitatibꝰ rerum humanaꝝ diuinarumqꝫ ꝯpoſuit.iiij. ¶ Qd̓ ex diſputacōne varronisapud cultores deoꝝ antiquiores res humane ꝙ diuine reperiantur.v. ¶ De tribꝰ generibꝰ theologieſecundum varrone id exnofabuloſo. altero naturali. tercioqꝫ ciuili.vi. ¶ Setheologia miſticaid eſt fabuloſa ⁊ de ciiliꝯtra varronēvij. ¶ De fabuloſe ⁊ ciuilis theologie ſimilitudine atzꝯcordia.viij. ¶ De interpͥtacōnibꝰ naturaliūracōnū quas doctores pagani ꝓ dijſſuis conatur oſtēde̓ix ¶ De officijs ſinguloꝝ deoꝝ.¶ De libertate ſenece q̄ vehemētius ciulē theologiā reprehendit ꝙ varro fabuloſam.xi. ¶ Quid de iudeis ſeneca ſenſei̓txij. QQd̓ gentiliū deoꝝ vanitatedetecta nequeat dubitari et̓nā eos vitā nemini poſſe preſtare qui nec ip̄am adiuuenttomporalem.¶ Expliciūt capitula libri ſexti.Incipit liber ſextus. Ca. i.Oinqꝫ ſuperioribꝰ libris michiaduerſus eoſ videor diſputaſſe:qui multos deoset falſos. quoseē inutilia ſimulacra vel immundos ſpūs. et ꝑnicōſademonia. vel certe creaturas nō cretorem veritas xp̄iana coniincit. propter vite huius mortalis rerūqꝫ terrenaꝝ vtilitatem. eo ritu ac ẜuituteq̄ grece latria dicitur ⁊ vni vero deodebetur. venerādos ⁊ colendos putātEt nimie quidē ſtulticie vel ꝑtinacie.nec iſtos quinqꝫ nec vllos alios qͣnticūqꝫ numeri libros ſatis eſſe poſſe qͥsneſciat: quādo ea putatur gloria vanitatis nullis cedere viribꝰ veritatisin ꝑinciem vtiqꝫ eius: cui vicium tamimmane dominatur? Nā ⁊ ꝯtra omnēcurantis induſtriā nō malo medici ſꝫegroti: inſanabilis morbꝰ inuictus ēHij vero qui ea que legūt. vel ſme vſ̓la vel nō cum magna ac nimia veteriserroris obſtinacōne intellecta ⁊ꝯſiderata p̄pendunt. facilius nos iſto numero terminatoꝝ quinqꝫ voluminū.plus ꝙ queſtonis ipſiuſneceſſitas poſtulabat ſatis feciſſe ꝙͣ minus diſſeruiſſe iudicabūt: totāqꝫ inuidiā quā xp̄iāne religioni de huius vite cladibꝰ aterrenarūqꝫ ꝯtricōe ac mutacōe reruimperiti facere conātur. nō ſolū diſſimulātibꝰ ſꝫꝯtra ſuamoſcientiam etiāfauentibꝰ doctis. quos impietas veſana poſſedit. omnio eſſe manem rectecogitacōnis atqꝫ racōnis: plenamqꝫleuiſſime temeritatis ⁊ pincioſiſſimeammoſitatis. dubitare nō potuerunt.Nunc ergo qm̄ deinceps vt ꝓmiſſusordo expetit etiaꝫ hij refellendi ſunt.qui nō ꝓpter iſtam vitā ſꝫ ꝓpter illamq̄ poſt morte futurā eſt. deos gentiumquos xp̄iana religio deſtruit colēdoſeſſe ꝯtendūt: placet a veridico oraculo ſancti pſalmi ſumere exordium diſputacōnis mee. Beatus cuuis ē dn̄sdeus ſpes ipſius ⁊ nō reſpexit in vamtates ⁊ inſamas mendaces. verūtn̄in omnibꝰ vanitatibꝰ inſanijſqꝫ mēdacibꝰ. ſonge tolerabilius ph̓i audiēdi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten