has ſb̓limitates ⁊ regna terrena exiſtimaret poſſe nemine ꝯſequi niſi demoībꝰ ſupplicet. ꝙ hij ſpūs in talibꝰmultū vale̓nt: conſtātinū imperatoreꝫnō ſupplicantē demonibꝰ. ſꝫipſum verūudeū colente. tātis terrenis impleuitmuneibus: quāta optae̓ nullus auderet. Cui etiam cōde̓ ciuitate romanoimperio ſociam. velut ipſius romē filiam: ſꝫ ſme aliquodemonū tēplo ſimulacroqꝫ ꝯceſſit. Qui imperauit: vniu̓ſūorbem romanū. vnus auguſtus tenuit ⁊ defendit: in aminiſtrādis ⁊ gerendis bellis victorioſiſſimus: fuit in tiranis opprimēdis per omnia ꝓſperatuſē. Orandeuus egritudine ⁊ ſenectutedefunctus eſt: filios imperātes reliqͥtSꝫ rurſum ne imperator quiſꝙͣ ideoxp̄ianus eſſꝫ. ut felicitate ꝯſtātim mereretur. cū propter eternam vitam quiſqꝫ debeat eſſe xp̄ianus: iouinianū multo citius ꝙͣ iulianū abſtulit: gracianūferro tirancō permiſit interimi: lōgēquidem mitius ꝙͣ magnū pompeyū.colentem velut romanos deos. Namille vindicari a cathone nō potuit: quēciuilis belli quodamo heredē reliquerat. Iſte autē quāuis pie anime ſolacia talia nō requirat. a theodoſio vnidicatus ē: que regni participem fecerat. cū paruulū haberet ⁊ fratre: auidior fide ſocietatis: ꝙ minie poteſtatis.Nde ⁊ ille nō ¶ Ca .xxvi.ſolum viuo ſeruauit quam debebat fidem. verum etiam poſt eius mortem pulſum ab eius interfectore maximio valentimanū eius paruulū fratre. in ſui partes imperij tāꝙͣ xp̄ianꝰexcepit. pupillū paterno cuſtodiuitaffectu: quem deſtitutuomibꝰ oꝑibꝰnullo negocio poſſꝫ auferre. ſi latiusregnandi cupiditate magis ꝙͣ benefaciendi caritate flagraret. vn̄ eumpotius ẜuata eius imperatoria digitate ſuſceptuꝫ: ip̄a humanitate ⁊ grati aꝯſolatus ē. Deinde cum maximumterribilem face̓t ille ſucceſſus: hic inanguſtijs curaꝝ ſuaꝝ nō eſt lapſusad curioſitates ſacrilegas atqꝫ illicitas: ſꝫ ad ioh ānē in egipti heremo cōſtitutū. que dei ẜuū ꝓphetādi ſpiritu p̄ditū fama crebreſcēte didicerat miſitatꝫ ab eo nūciū victorie certiſſmmū accepit. Mox tiranmi maximi extinctorvalentimanū puerū imperij ſui ꝑtibꝰvn̄ fugatuſfuerat cū miſericordiſſimaveneracōne reſtituit: eoqꝫ ſiue ꝑ inſidiaſ ſiue quo alio pacto vel caſu ꝓxīeextincto. aliutirannum eugeniū qͥ inillius imperatoris locū nō legitime fuerat ſb̓rogatus. accepto rurſus ꝓphetico reſponſo fide certus opp̄ſſit: ꝯtracuius robuſtiſſimū exercitu magisorando ꝙͣ feriēdo pugnauit. Militenob̓ qui aderant retulerunt extorta ſibi eſſe de manibꝰ quecūqꝫ iaculabantur. cū a theodolij ꝑtibꝰ in adu̓ſariosvehemes ventus iret: et nō ſolū q̄cūqꝫin eos iaciebātur ꝯcitatiſſime raperet.veru etiam ip̄oꝝ tela in eoꝝ corporaretorque̓t. Vn̄ ⁊ poeta claudianuſ ꝙͣius xp̄i nomine alienus: ī eius tn̄ laudibus dixit. O mnniū dilcē deo cui fudit ab aſtris. Se ioiis armatus vehemens. tibi militat ether: et ꝯiurati veniunt ad claſſica venti. Victor autē ſicut crediderat ⁊ p̄dixerat ioiis ſimulacra que adu̓ſus eū fuerat neſcio quibus ritibꝰ velut ꝯſecrata. et in alpibꝰꝯſtituta depoſuit: eorumqꝫ fulmina ꝙaurea fuiſſent iocantibꝰ ꝙ illa leticiaꝑmittebat curſoribꝰ. et ſe ab eis fulminari velle dicentibꝰ. hilariter benigneqꝫ donauit. Inimicoꝝ ſuoꝝ filios qͦsnō ipſius iuſſus. ſꝫ belli abſtulerat inpetuſ etiā nōdū xp̄ianoſad eccleſiā cōfugientes xp̄ianos hac occaſione fieri voluit ⁊ criſtiana caritate dilexit:nec pͥuauit rebꝰ. ſꝫ auxit honoribꝰ. Inneminem poſt victoriam priuatas