fuei̓t homo paſſus. qualia ꝓ fide ꝙͣ ꝑnicioſiſſimis inimicis debebat paſſus ēreguluſ? Quo ſe aūt audebit extolle̓de volūtaia pauptate xp̄ianus. ut huius vite ꝑegnacōe expedicor ambulivia q̄ꝑducit ad pr̄iam vbi vere diuitiē deus ipſe eſt. cū audiat vel legat lucium valeriū qui in ſuo defunctus eſtcōſolatu vſqꝫ adeo fuiſſe pauperē. utnūmis a populo collatis eius ſepultura curae̓tur: audiat vel legat quintiuꝫcincinatum cū quatuor iugerā poſſideret. et ea ſuis manibꝰ cole̓t. ab aratroeſſe abductum vt dictator fie̓t. māiorvtiqꝫ honore ꝙͣ ꝯſul. victiſqꝫ hoſtibꝰingētem gloriam ꝯſecutū eſſe. in eadēpaupertate māſiſſe? Aut quid ſe magnū feciſſe p̄dicabit. qui nullo p̄miomūdi huius fueit ab eterne illius patrie ſocietate ſeductus: cū fabriciū didicerit tātis muneibꝰ pyrri regis ep̄rotaꝝ. ꝓ miſſa etiam quarta parte regni a rōna ciuitate nō potuiſſe diuelli: ibiqꝫ in ſua ꝑ aupertate pͥuatu manere maluiſſe? Nam illud qd̓ rempublicam id eſt rem populi. rem patrieremꝯmune. cū haberet opulentiſſimāatqꝫ ditiſſimā. ſic ipſi in ſuis domibꝰpauꝑes erat: ut qͥdā eoꝝ qui iā bis ꝯſul fuiſſꝫ ex illo ſenatu hoīm pauperumpelle̓tur notacōe cenſoria. ꝙ decē pondo argēti in vaſis habere ꝯptus e: itaidē ipſi pauperes erat. quoꝝ triunphis publicū ditabatur erarium. Nōne omnes criſtiam qui excellentioreꝓpoſito diuitias ſuas ꝯmunes faciūtſcd̓m ꝙ ſcpͥtū eſt in actibꝰ apl̓oꝝ vtdiſtribuatur vnicuiqꝫ ſicut cuiqꝫ opꝰeſt. et nemo dicat aliqͥd ꝓpiū̓ſed ſintillis oīa ꝯmuina. intelligūt ſe nulla obhoc ventulari oporte iactātia id faciedo ꝓ obtinēda ſocietate angeloꝝ: cupene tale illi aliqͥd fecerint ꝓꝯẜuādagloria romanoꝝ? Hec ⁊ alia ſi qͣ huiuſmōi reperiūtur. in litei̓s eoꝝ qn̄ ſicinnoteſcerēt. qn̄ tanta fama p̄dicarētur: niſi romanū imperiū longe lateqꝫ porrectu. magnificis ſucceſſibꝰ augeretur? Proinde ꝑ illud imperiumtam latu tāqꝫ diuturnū. viroꝝqꝫ tantoꝝ ꝟtutibꝰ p̄clarū atqꝫ gloroiſū. et illoꝝ intencōn merces quā querebateſt reddita. et nob̓ ꝓpoſita ncc̄arie ꝯmunionis exempla: ut ſi ꝟtutes quarū iſte vtcūqꝫ ſimiles ſūt. qͣs iſti ꝓ ciuitatis terrene gloria tenuerūt: ꝓ deiglorioſiſſima ciuitate nō tenuermmuſpudore pungamur. ſi tenuerimus ſuperbia nō extollamur: qm̄ ſicut dicitapl̓us indigne ſūt paſſiones huiustēporis ad futurā gl̓iam q̄ reuelabiturin nob̓. Ad hūana vero gloriā preſentiſqꝫ tēꝑiſſatis digͣ vitā exiſtīabaturillaꝝ. vnde etiā iidei qui xp̄m occider̄t. reuelāte. teſtamēto nouo qd̓ ī veteri velatū fuit. ut nō ꝓ terrenis ⁊ temporalibꝰ beneficijs q̄ diuin a ꝓuidentia ꝑmixte bonis maliſqꝫ ꝯcedit: ſꝫ ꝓ eterna vita muneribuſqꝫ ꝑpetuis ⁊ ipſius ſuꝑne ciuitatis ſocietate cōlatuideus vnus ⁊ verus. rectiſſime iſtoꝝglorie donati ſūt: ut hij qūi qualibuſcunqꝫ ꝟtutibꝰ terrenam gloriā queſiuerūt ⁊ adquiſiuer̄t vincerēt eos quimagnis vicijs. datore vere glorie ⁊ ciuitatis eterne occiderūt atqꝫ reſpuerunt. ¶ Ca. xix.¶ Atereſt ſane. inter cupiditatem hūane glorie: et cupiditatē dn̄aconis. Nam licꝫ ꝓcliue ſit vt qͥ hūanagl̓ia nimiū delectatur etiam dominariardenter affectet: tn̄ qͥ veram licꝫ hūanaꝝ laudū gl̓iamꝯcupiſcūt dant opera bene iudicatibꝰ nō diſplicere. Sūtemī multa in moribꝰ bona: de qͥbꝰ multi bene iudicant. quauis ea multi nonhabeat. Per ea bona moꝝnitūtur adgloriā ⁊ imperiū vel dn̄acōne: de quibꝰait ſaluſtius. Sꝫ ille vera vianititur.Quiſqͥs aūt ſme cupiditate glorie qͣ