ardore pugnauerat. licet viciſſꝫ occidit. ne plus mali eſſet in exemplo iniperijꝯtempti. ꝙ boni in gloria hoſtisocciſi: vt quid ſe iactent. qͥ ꝓ immortalis prīe legibus omnia q̄ multo ininus ꝙ filij diligūtur. bona terrena cōtemnūt. Si furius camillus etiam ingratam priam. a cuius ceruicibus acerrimoꝝ hoſtium vegientiū iugumdepulerat damnatuſqꝫ ab emulis fuerat. a gallis iterū liberauit. quia nonhabebat potiore. vbi poſſꝫ viue̓ glorioſus: cur extollatur velut grande aliqͥd fecei̓t. qͥ forte in eccleſia ab mimiicis carnalibus grauiſſimam exhonoracōnis paſſus iniuriam nōſe ad eiuſhoſtes hereticos tranſtulit aūt aliꝙͣꝯtra illa ipſe hereſimodidit ſꝫ eā potiꝰquātu valuit ab hereticoꝝ ꝑnicōſiſſima pͣuitatē defendit: cū aliā nō ſit vbiviuatur in hominū gl̓ia. ſꝫ vbi vitā acquiratur eterna? SSi mūcius vt cū porſenna rege pax fie̓t. qui grauiſſimobello romanos ꝑmebat. qꝛ porſennaipſū occide̓ nō potuit. et ꝓ eo alterumdeceptus occidit. in ardete aram anctus oculos dexteram extedit dicēs.multos ſꝫ tales qͣlē illū videt. in eiusexitiuꝯ uuraſſe. cuius ille fortitudineꝫ.et ꝯiuracōne talui p̄horreſcens ſme vl̓la dilacōne. ſe ab illo bello. facta pace ꝯpeſcuit: quis regno celoꝝ imputaturus eſt mei̓ta ſua. ſi ꝓ illo nō vnammanū neqꝫ hoc ſibi vltro faciens. ſꝫ ꝑſeq̄nte aliquo patiēs totū flāmis corpus impendeit? Si curtius armatusequo ꝯcito in abruptu hiatu terre ſep̄cipitē dedit. deoꝝ ſuoꝝ oraculis ẜuies quiſſerat vt illuc id quod rom haberet optimū mitteretur. nec aliud intellige̓ potuerunt ꝙ viris armiſqꝫ ſeexcelle̓. vnde videlicꝫ oportebat vtdeoꝝ iuſſis in illū inteitum vir p̄cipitae̓tur armatus: quid ſe magnum ꝓeternapatria feciſſe dicturus ē. quialiquem fidei ſue paſſus inimicū nōſe vltro in talem mortem mittēs ſꝫ abillo miſſus obiei̓t. qͥnquidē a dominoſuo eodemqꝫ rege patrie ſue certiusoraculū accepit. nolite timere eos qͥcorpus occidūt. anmam aut nō poſſunt occide̓? Si ſe occidendo certisꝟbis qd̓ amo ꝯſecrantes decij deuouerūt. ut illis cadētibꝰ ⁊ ira deoꝝ ſanguine ſuo placātibꝰ romanus liberaretur exercitus: nullo mō ſuperbientſcī martires tāꝙͣ dignū aliquid ꝓ illius pr̄ie fecerint ꝑ̄ticipacōe. ubi eterna ē ⁊ vera felicitas: ſi vſqꝫ ad ſui ſanguinis effuſione nō ſolū ſuos fratresꝓ quibꝰ fundebatur. veru ⁊ ip̄os inimicos a quibꝰ fundebatur. ſicut eisp̄ceptū ē diligentes caritatis fide etfidei caritatē certar̄t. Si marcus puluillus dedicas ede iouis. iunonis. minerue. falſo ſibi ab inuidis morte fili.nūciata. ut illo nūcio ꝑturbatus abcederet atqꝫ ita dedicacōnis gloriā collegā eius ꝯſeque̓tur. ita ꝯtēpſit vt eūetiā ꝓici inſepultū iuberet. et ſic in eiuſcorde orbitatis dolore glorie cupiditas vicerat: qͥd magnū ſe ꝑ euangelijſcī p̄dicacōne quā ciues ſupne prie dediuerſis liberantur ⁊ colligūtur erroribꝰ feciſſe dicturus eſt. cui dominusde ſepulturā patris ſui ſollicito ait. ſequere me ine mortuos ſcpelie̓ mortuos ſuos? Si marcus regulus crudeliſſimos hoſtes iurando ne falle̓t. adeos ab ip̄a rōma reu̓ſus eſt. qm̄ ſicutromanis eū tene̓ volētibꝰ reſpōdiſſefertur. poſtea ꝙ afris ẜuierat dignitate illic honeſti cuus habere nō poſſet eumqꝫ carthaginenſes qm̄ contraeos in romano ſenatu egerat. grauiſſimis ſupplicijs necauerūt: qui cruciatus nō ſūt ꝓ fide illius prieꝯtenendiad cuius btītudinē fides ip̄a ꝑducit?Aut qͥd retribuetur dn̄o ꝓ omnibꝰ q̄retribuit: ſi ꝓ fide que illi debet̉ talia