Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

ꝑticipacōne felices quicimqꝫ ſūt vei̓tate vanitate felices: fecit homi racōnale animal ex aīa corpoe̓: peccantē nec impunitū eſſe ꝑmiſit.nec ſme miſericordia dereliqͥt: boniset malis eēntiā etiā lapidibꝰ. vitāſeminalē etiācū arboribꝰ. vitam ſenſualē etiā pecōībꝰ. vitā intellectualē ſolis angelis dedit: a quo omnismodus. omnis ſpes. oīs ordo. a quoeſt menſura. nu̓s. pondus. a quo eſtquicqͥd natural̓r e. cuiuſcūqꝫ geneise. ciuiuſlibꝫexiſtimacōis e. a quo ſūtſemīa formaꝝ. forme ſemniūmotuſ. ſeminū atqꝫ formarū. qui dedit et carniorigine. pulchritudine. valitudinemꝓpagaconis fecunditate. membroꝝdiſpoſicōne. ſalute. ꝯcordiā. qꝛ aīe irracōnabili dedit. memoria. ſenſū. appetitu. racōnali aūt inſuꝑ mētem. intelligētiā. volūtate: ſolū celū terrānec ſolū angeloꝝ hominiū ſꝫ nec exigui et ꝯtemptibilis animātis viſcera.nec auis penulā. nec h̓be floſculū. necarboīs foliū. ſme ſuaꝝ ꝑtiū ꝯuenientia. et quadam veluti pace dereliquit:nullo indo eſt credenduſ regnahominū eoꝝqꝫ dn̄acones. et ẜuitutes. aſue ꝓuidentiē legibꝰ alienas eſſe voliuſſe Ca. xij.Roinde videamus ꝓpter quosromānoꝝ mores. et quā ob cam deusverus ad augendū imꝑium adiuuae̓dignatus ē. in cuius ptāte ſūt etiamregna terrena. Qd̓ vt abſolutius diſſerere poſſemus ad hoc ꝑ̄tinentē. ī ſuꝑiorē librum conſcripſimuſ: in hacre poteſtas nulla ſit eoꝝ deoꝝ. quoſetiā rebus nugatorijs colēdos putarunt: et pn̄tis voluminis ꝑtes ſuꝑiores. qͣs hucuſqꝫ ꝑduximus de fatiſtiōe tollēda ne qͥſquā cui ꝑſuaſuꝫeſſet illoꝝ deoꝝ cultu romanū inꝑui ꝓpagatu atqꝫ ẜuatu. neſcio cui fato potius id tribueret: dei ſum potetiſſime volūtati. veteres igitur pͥmiqꝫ romam. quatu eoꝝ docet cōmendat hiſtoria. ꝙͣuis ut alie gētes excepta vna ppl̓i hebreoꝝ deos falſolerēt: et non deo victimas ſꝫ demonijsimimolarent: tn̄ laudiſ auidi. pecuie liberaleſ erat gloria ingētē. diuitias honeſtaſ volebāt: hāc ardētiſſime dilexert. ꝓpt̓ hāc viue̓ voluerūt: hacet mori dubitauerunt: ceteras cupiditates huius vnius ingēti cupiditate p̄ſſerūt. Ip̄am deniqꝫ priam ſuam. qm̄ ẜuie̓ videbat̉ ingloriū dn̄arivero atqꝫ imperae̓ glorioſū. pͥus om̄iſtudio liberā: deinde dn̄am eſſe ꝯcupiuerūt. Hinc eſt regalē dn̄acōnemno feretes. annua impia binos imꝑatores ſibi fecer̄t: quiꝯſules appellatiſūt aꝯſulēdo. non reges aut dn̄i a regnādo atqꝫ dn̄ando: et reges vtiqꝫ a regēdo dicti melius videantur: regnū a regibꝰ reges aūt vt dcm̄ē a regēdo: ſꝫ faſtus regius diſciplīa putata ē regētis. vel beniuolētiacōſulentis: ſꝫ ſuꝑbia dn̄antis. Ex pulſo itaqꝫ rege tarquimo ꝯſulibꝰ inſtitutis ſecutu ē. qd̓ idē auctor in romanoꝝ laudibꝰ poſuit: ꝙͣ ciuitas incredibili memoratu adepta libertate qͣn breui creuei̓t: tāta cupido glorieinceſſerat. Iſta ergo laudis auditas et cupido glorie. multa illa mirada fecit: laudabilia ſcilꝫ atqꝫ glorioſaſcd̓m hoīm exiſtimacōnē. Laudat idēſaluſtius tēporibꝰ ſuis magnos etclaros viros. Marcū cathonē. et gayn ceſare dicēs. dui illa reſpublica habuit quēqua ꝟtute magnū: ſꝫ ſua memoria fuiſſe illos duoo ingentiꝟtute diuerſis moribꝰ. In laudibusautē ceſaris poſuit ſibi magnū impeium. exercitu. bellū nouum exoptabat: vbi ꝟtus eniteſcere poſſet. Ita fidebat ī votis viroꝝ ꝟtute: magnoꝝut excitaret in bellū miſerās gētes: et