flagello agitae̓t bellōa ſang̓neo. vteet vbi ꝟtus eoꝝ eiteſce̓t. Hoc illaꝓfecto laudis auditas. etgl̓e cupidofaciebat. Amoe̓ itaqꝫ pͥmitus lib̓tatis. poſt etiā dn̄aconis et cupiditate laudis et glorie: multa magna fecerunt. Reddit eis vtriuſqꝫ rei teſtīoniū: etiā poeta inſigniſ illoꝝ. In̄ qͥppeait. Nec nō tarquiniū eiectū: porſenna iubebat accipere: ingentiqꝫ vrbemobſidione p̄mebat. Eneādē in ferrū:ꝓ lib̓tate ruebāt. Tūc itaqꝫ magnūillis fuit aut fortiter emori: aut liberoſviue̓. Sed cū eſſet adepta libertastata cupido glorie inceſſerat ut parū eſſet ſola libertas niſi ⁊dnacō quēre̓tur: dū ꝓ magno habe̓tur. qd̓ vel d̓loq̄nte ioue idē poeta dicit. Quin aſpera uino. q̄ mae̓ nūc t̓raſqꝫ. mētu celūqꝫfatigat. cōſiliam melius referēt. mecūqꝫ fouebit. Romāos rerudnos geteqꝫ togatā. Sic placitum veni et. luſtris labētibꝰ etas. cū domus aſſariciphi thiā claraſqꝫ micenas. ẜuitio p̄metac victiſ dn̄abit̉ argiſ. Que qͥdēꝟgilius iouē īducēs tāꝙͣ futurā p̄dicetē ip̄e iam facta recolebat: cernebatqꝫ pn̄tia. verū ꝓpterea cōmemorae̓ illa volui. vt oſtēdere dn̄acōnēpoſt libertatē ſic habuiſſe romanosut in eoꝝ magnis laudibꝰ ponereturHinc eſt ⁊ illud eiuſdē poete: ꝙ cū artibus aliarū gentiū eas ipſas ꝓpriasromanoꝝ artes regnandi atqꝫ imperandi et ſubigendi ac debellandi populos antepone̓t ait. Excudent alijſpirantia mollius era. Credo equidēviuos ducēt de marmoe̓ vultus. Orabūt cas melius: celiqꝫ meatus. deſcribēt radio. et ſurgētia ſidera dicēt. Turege̓ imperio. ppl̓oſ roni mem̄to. Heetibi erūt artes. paciqꝫ impone̓ moresParcere ſubiectis. et debellae̓ ſuꝑboſHas artes illi tāto peritius exercebant. qͣnto minus ſe voluptatibꝰ daliber quītusbant: et eneruacōni animi ⁊ corporisin cōcupiſcendis et augēdis diuitijset ꝑ illas moribꝰ corrūpendis: rapiendo miſeris ciuibꝰ. largiendo ſcencisturpibꝰ. Vnde quitales iam moꝝ labe ſuꝑabāt. atqꝫ abūdabāt. qn̄ ſcribebat iſta ſaluſtius. canebatqꝫ ꝟgilius nō illis artibus ad bonorē ⁊ gloriam: ſꝫ dolis atqꝫ fallacijs ambiebantvnde idem dicit. Sed pͥmo magisambicō ꝙͣ auaricia aīos hoīm exercebat: qd̓ tn̄ vicium propiis ꝟtuti eratNā gl̓am honorem. imperiū bonus ⁊ignauus. eque ſibi exoptat. Sꝫ illeinqͥt vera viā nititur: huic qꝛ bone artes deſūt: dolis atqꝫ fallacijs ꝯtēditHec ſūt ille bone arteſ. ꝑ ꝟtutē ſcꝫ nōꝑ fallacē ambicōnē ad honorē ⁊ gl̓aet imperiū ꝑuenie̓: q̄ tn̄ bonus et ignāuus. eque ſibi exoptāt. Sꝫ ille id eſtbonus vera viantitur. via ꝟ̓tus ē: qͣnititur tan ꝙͣ ad poſſeſſionis finē: id ēad gloriā. honorē. et imꝑui. Hoc īſitūhabuiſſe romanos. et deoꝝ apud illos edes indicāt. quas ꝯuictiſſimasconſtituerūt ꝟtutis ⁊ honoris: ꝓ dijshn̄tes q̄ dantur a deo. Vnde intelligi p̄t quē finē volebābēē ꝟtutis ⁊ qͦeā referebāt qͥ boni erant. ad honoreſcilꝫ. Nā mali. nec hēbat eā̓. ꝙͣuiſ horē hr̄e cuperet quē malis artibus cōnabātur adipiſci: id ē dolis atqꝫ fallacijs. Melius laudatus ē catho. De illo qͥppe ait. Quo minus petebat gloriā eo magis illū ſequebatur: quādoqͥdē gloria ē cuius illi cupiditate flagrabat: uidiciū hoīm bene de hominibus opinātiū. Et ideo melior ē ꝟtusq̄ hūano teſtimonio ꝯtēta non ē: niſicōſcīe ſue. Sn̄ dicit apl̓us. Nā ⁊ gloria nrā hec ē teſtimoniū ꝯſcientie nr̄eEt alio loco. Opus autem ſuū ꝓbetvnuſquiſqꝫ: et tūc in ſemetip̄o tm̄ gloriā hēbit: et nō ī altero. Oloriā ergoet bonorē cimmperiū q̄ ſibi exoptabāt.