nō genuit aurinū quia et aurea ſubſecuta ē. Que deū iſti ſi haberet: ſicutſaturno iouē: ita et patri argētino. etauo eſculano aurinū p̄ponerēt. Quidergo erat neceſſe. ꝓpter hec bona. velanimi vel corꝑis vel externa. tata deorū turbā colere ⁊ inuocare. quos neqꝫ omēs ꝯmemoraui. nec ip̄i potuer̄t.om̄ibꝰ bonis hūanis minutatī ſingillatiqꝫ digeſtis deos munitos ⁊ ſingulos ꝓudere: cū poſſit magno faciliqꝫ ꝯpendio. vna dea felicitas cunctaconferre. nec ſolum ad bona capiēdaquiſꝙͣ aliuſ. ſꝫ neqꝫ ad depellēda malaquere̓t̉? Cur enī eſſꝫ inuocanda ꝓpterfeſſos diua feſſomā. ꝓpter hoſtes depellēdos diua pelloma. ꝓpter egrosmedicus vel appollo vel eſculapiuſ. velambo ſimul. qn̄ eſſet grade ꝑiculū. necdeus ſpiniēſis. ut ſpinaſex agris eradicaret. nec dea rubigo ut nō accederet. rogaret̉: vna felicitate p̄ſente ettuēte. ut vel nulla mala exoriretur. velfacilime pelleretur? Poſtremo quodde duabꝰ iſtis deabꝰ virtute ⁊ felicitate tractamus: ſi felicitas ꝟtutis eſt pͥmiū: nō dea ſꝫ dei donū eſt. Si aūt deaeſt: cur nō dicat̉ et ꝟtutē ip̄a cōferre:qͥnquidē etiā ꝟtute conſequi felicitasmagna eſt: Ca. xxij.Vid eſt ergo ꝙ ꝓ ingenti beneficio. varro iactat pſtare ſeciuibꝰ ſuis: qꝛ nō ſolū cōmemorat deos quos coli oporteat a romaniſ. verū etiā dicit quid ad queqꝫ pertineat?Quō nichil ꝓdeſt inquit varro homiſalicuius medici nomē formāqꝫ noſſeet ꝙ ſit medicus ignorare: ita dic̄ inchil ꝓdeſſe. ſcire deū eſſe eſculapmūi ſineſcias eū valitudini opitulari: atqꝫita ignores cur ei debeas ſupplicare.Hoc etiā alia ſimilitudīe affirmat dicēs: nō mō bn̄ viuere. ſꝫ viuere omnioneminē poſſe ſi ignorat quiſnā ſit faber. quis pictor. qͥs tector. a quo qͥdliber/ qcūtusvtenſile poſſit pete̓. quē adiutorē adſumere. que duce. que doctore: eo mōnulli dubiū eſſe aſſeres. ita eſſe vtileꝫcognicōꝫ deoꝝ: ſi ſciat̉ quā quiſqꝫ deus vni ⁊ facultate ac poteſtate cuiuſqꝫ rei heat. Ex eo enī poterimus inqͥtſcie̓ que cuiuſqꝫ cauſa deū aduocae̓ atꝫinuocae̓ debeamuſne faciamꝰ ut mimiſolēt: et optemus a libero aqua. a limphis vniū. Magnā ſane vtilitaſ. Quiſnō huic gratias age̓t. ſi vera mōſtraret: et ſi vnū verū deū a quo eſſent oīabona homibꝰ colēdū doce̓t Ca. xxiij.Ed vnde nūc agit̉ ſi libri et ſacra eoꝝ vera ſūt et felicitas deaeſt. cur nō ip̄a vna q̄ coleret̉ ꝯſtitutaeſt. qͥ poſſꝫ vniu̓ſa ꝯferre ⁊ ꝯpedio face̓felice? Auis em̄ optat aliqͥd ꝓpter aliquid aliud ꝙ ut felix fiat? Curdemqꝫtam ſero huic tante dee: poſt tot romanos pnͥcipes lucullus edē cōſtituit? Cur ip̄e rōmulus felice cupiēs cōdere ciuitatē. nō hūic tēplū potiſſimūſtruxit nec ꝓpter aliquid dijs ceterisſupplicauit: qn̄ nichildeeſſet ſi hec adeſſet? Nam ⁊ ip̄e nec prius rex nec utputāt poſtea deus fieret: ſi hanc deapiciā nō habe̓t. vt quid ergo conſtituit romanis deoſ. ianū. iouē. martē. picum. faunū. tibermū. herculē et ſiquos alios? Vt quid tituſtatius addidit ſaturnū. opem. ſolē. luna. vulcanū. lucem. et quoſcūqꝫ alios addidit:inter quos etiā deā cloacina felicitate neglecta? vt quid numā tot deoſet tot deas ſme iſta? An ea forte ī tata turba videre nō potuit: Hoſtiliuscerte rex deos et ip̄e nouos pauorematqꝫ pallore. ꝓpiciandos nō introduceret: ſi deamiſtā noſſet aut coleret.Preſente quippe felicitate omīs pauor et pallor nō propiciatus abſcēderet: ſed pulſus aufugaret. Oeinde qͥdeſt hoc ꝙ iā romanu mmꝑui loge lateqꝫ creſcebat: et adhuc nemo felicitate