vel aliud agente. et que gētes nō ſb̓dite remaneret: que regnanō cederet? An forte diſplicet bonis inquiſſima improbitate pugnae̓: et finitimoſquētos nullāqꝫ iniuria facientes. addilatādū regnū bello ſpontaneo ꝓuocare? Plane ſi ita ſentiunt: approbo etlaudo. ¶ Ca. xv.Ideāt igitur: ne forte nō ꝑtinēat ad viros bonos. gaudere deregni latitudine. Innquitas emī eorūcū quibꝰ iuſta bella geſta ſūt regnuꝫadiuuit ut creſceret q d̓ vtiqꝫ paruuꝫeſſet ſi quies ⁊ iuſticia finitimorū contra ſe bellū geri nulla ꝓuocae̓t iniuria:ac ſic felicioribꝰ rebus hūanis omīaregna parua eſſent cōcordi vicinitate letantiā: et ita eſſent ī mūdo regnaplurima gētiū. ut ſūt ſvrbe domus plurime ciuiū. Proinde belligerare et ꝑdomitis gentibꝰ dilatae̓ regnū maliſvidetur felicitas: bonis neceſſitaſ. Sꝫquia peius eſſet. ut iniurioſi iuſtioribꝰdn̄aretur: ideo nō in cōgrue dicit̉ etiāiſta felicitas. Sꝫ ꝓculdubio felicitasmaior eſt vicinū bonū habe̓ ꝯcordeꝫꝙͣ vicinū malū ſubuigare bellantemMala vota ſūt. optare habe̓ quē oderis. vel que timeas: ut poſſit eſſe quevincas. Si ergo iuſta gerēdo bella.nō impia. nō iniqua. romam imperūtā magnū acquirere potuerūt: nūqͥdtanꝙͣ aliqua dea cōlēda ē eis etiā iniquitas alienā? Qultū emī ad iſtā latitudine impij ea cooꝑatā videmus. q̄faciebat iniurioſos: ut eſſent cū quibꝰiuſta bella gereretur: et auge̓tur imperiū. Cur autē et iniquitas dea nō ſitvel exteraꝝ gentiū: ſi pauor. et pallor.et febris. dij romam eſſe meruerunt?Hijs igitur duabꝰ id eſt aliena iniqͥtate. et dea victoria. dū bellorū cauſasiniquitas excitat. victoria eadē bella feliciter terminat: etiā feriato iouecreuit imiperiū. Quas enī hic partesiupiter habe̓t cū ea q̄ poſſent bn̄ficiaeius putari. dij habētur. dij vocat̉ dījcolūtur: ip̄i ꝓ ſuis partibꝰ inuocatur?Habe̓t aūt hic etiā ille aliquā parteſi regnū etiā ip̄e appellaret̉: ſic̄ appellatur illa victoria. Aut ſi regnū munus ē ioius: cur nō et victoriā munuſeius habeat̉? Qd̓ ꝓfecto haberetur:ſi nō lapis in capitolio. ſꝫ verus rex regum et dn̄s dominātiū cognoſceret̉atqꝫ coleretur. ¶ Ca. xvi.ror aūt plurimū: ꝙ cū deos ſin¶ gulos ſingulis rebus. et pencſingulis motibus attribueret. vocauerūt deā agenoria que ad agenduꝫexcitaret: deā ſtimulā quē ad agēdūvltra modū ſtimularet: dea murceā.q̄ p̄ter modū nō moueret. ac face̓t homine. ut ait pompeius murcidū id eſtminis deſidioſū ⁊ inactuoſū: deā ſtrenuā̓ q̄ facerēt ſtrenuū. Hijs dijſ omībus ⁊ deabus publica ſacra face̓ ſuſceperūt. Qiuēte vero a̓ppellātes qͥ faceret quietu. cū edē habe̓t extra portamcollinā publice illā ſuſcipere noluer̄t:vtrū indiciū fuit animi inquiēti an potius ita ſignificatū eſt. qui illā turbamcole̓ ꝑſeueraret. nō plane deoꝝ ſꝫ demoniorū. eū quiete habe̓ nō poſſe. adquā vocat verus medicus dicēs. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ huilis corde: etinueniētis requie animabꝰ veſtris.N forte dicūt ꝙ dea ¶ Ca. xvij.victoriā iupiter mittat. atꝫ illatanꝙͣ regi deoꝝ obtēperas ad quoſuiſſerit veniat. et ī eoꝝ parte ꝯſidat?Hoc vere dicit̉. nō de illo iouē quemdeoꝝ regē ꝓ ſua opimione cōfingūt:ſꝫ de illo vero rege ſeculoruꝫ. ꝙ mittatnō victoria q̄ nulla ſb̓ſtātia eſt ſꝫ angelū ſuū. et faciat vincere quē noluerit: cuius ꝯſiliū occultū eſſe p̄t: iniquūnō poteſt. Nam ſi victoria dea eſt. curnō deus e⁊triuphus et victorie iungitur. vel marituſ. vel frater. vel filius?