hijs autē qui eis ſeruiēdo ſubdūtur:nō nocet niſi iniqͥtas ꝓpria. Nā iuſti.quicqͥd malorū ab imquis dn̄is irrōgatur: nō eſt pena criminis. ſꝫ ꝟtutisexamē. Proinde bonus etiā ſi ſeruiatliber eſt: malus aūt etiā ſi regnet. ſeruus eſt. Nec vnius homīs: ſꝫ qd̓ ē grauius tot dn̄oꝝ quot vicoꝝ. De quibꝰvicijs cum ageret ſcripturā diuina: aquo enī quis inquit victus ē: huic etſeruus addictus eſt. ¶ Ca. quartu.D Emota itaqꝫ iuſticia quid ſuntP regna: niſi magna latrocimasQuiacip̄a latrocima qͥd ſūt. niſi parua regna? Manus etem ip̄a hoīm. eximperio pnͥcipis regit̉: pacto ſociētatis aſtringit̉: placiti legi p̄da diuiditur. Hoc malū. ſi intantu ꝑditoꝝ hominū acceſſibꝰ creſcit. ut ⁊ loca teneat.ſedes ꝯſtituat. ciuitates occupet. populos ſubuiget. euidētius regni nome aſſumit: qd̓ etiā in manifeſto confert nō depta cupiditaſ: ſꝫ additā mipunitas. Elegater em̄ et veraciter alexādro illi magno: quidā ꝯp̄henſuſpirata rn̄dit. Na idē rex cū hoīem interrogaſſꝫ qͥd ei vide̓tur. ut mare haberet infeſtū: ille liberaꝯtumaciā qd̓ tibi inqͥt ut orbē terraꝝ. Sꝫ qꝛ id egoexiguo nauigio facio. latro vocor: qꝛtu magna claſſe: imꝑator. ¶ Ca. v.Roinde omitto querere qualesrōmulus ꝯgregauerit qm̄ multu eis ꝯſultū ē ut ex illa vita dato ſibiconſortio ciuitatis. penas debitas cōgitare deſiſterēt: quaꝝ mētus eos inmaiora facinora propellebat: ut deinceps pacacores eſſent rebus hūaniſ.Hoc dico: ꝙ ip̄m romanū imperiū iamagnū multis getibꝰ ſubuigatis ceteriſqꝫ terribile. acerbe ſenſit. grauiter timuit. nō paruo negocio deuitade ingentis cladis opp̄ſſum: qn̄ pauciſſimi gladiatores ī capania de ludofugiētes. magnū exercitu ꝯpararunt:libea quantustres duces habuerūt: italiā latiſſimeet crudeliſſime vaſtauerūt. bicat qͥsiſtos deuſ adiuuei̓t: ut ex paruo ⁊ cōteptibili latrocimo veniret ad regnūtantis iā romanis viribus arcibuſqꝫmetuendū. An qꝛ nodiu fuerūt: ideodiuinitus negabūtur aduti? Quaſivero ip̄a cuiuſlibꝫ hoīs vita diuturnaſit. Iſto ergo ꝑacto neminē dij adiuuāt ad regnandū: qm̄ linguli quiqꝫcito moruitur. Nec bn̄ficiū deputādieſt: qd̓ exiguo tēpore in vnoqꝫ hoīe.ac ꝑ hoc ſingillati vtiqꝫ in om̄ībꝰ vicevaporis euaneſcit. Quidem inter eſteoꝝ qͥ ſb̓ rōmulo deos coluer̄t ⁊ olimſunt mortui. ꝙ poſt eorū mortē romanū tantū creuit impiū: cū illi apud inferos cauſas ſuaſ agāt? vtrū bonaſan malaſ ad re p̄ſente nō ꝑtinet. Hocaūt de om̄ibꝰ intelligendū ē. qͥ ꝑ ip̄mimꝑui ꝙͣuis decedētibꝰ ſuccedētibuſqꝫ mortalibꝰ ī longa ſpacia ꝓtendatur paucis diebus vite ſue curſmi raptimqꝫ trāſierūt: et actuū ſuorū ſarcinas bauilāteſ. Smn ve̓o etiā ip̄ius breuiſſimi tēporis bn̄ficia deoꝝ adiutorio tribuēda ſūt: nō parū adiuti ſuntilli gladiatores. qui ẜuilis cōdiconisvincula ruperūt. fugerūt. euaſerūt: exercitu magnū et fortiſſimū colleger̄t:obediētes regū ſuoꝝ cōſilijs ⁊ iuſſismultū romane celſitudini metuēdi. etaliquot romanis imꝑatoribꝰ inſuꝑabiles multa ceperūt: potiti ſūt victorijs plurmis. vſi voluptatibꝰ quibꝰvoluer̄t. qd̓ ſuggeſſit libido fecerūt:poſtremo donec vinceretur qd̓ dificilime factū ē. ſublimes regnāteſqꝫ vixert. Sꝫ ad maiorā veniamuſ. ¶ Ca. vi.Oſtinus qͥ greca vel potius ꝑegrinātrogū pompeui ſecutus nō latine tm̄ſicut ille verū etiā breuiter ſcripſit hiſtoriā: opus librorū ſuoꝝ ſic incipit.Pnͥcipio rerū. gentiū naconūqꝫ imperiu penes reges erat: qͦs ad faſtigiū