emicaſſe. quibo oriētis regiones ꝯflagrate ꝑierūt. et ī occidētis plagis ſcacurigines quaſdā ac ꝓluuiones eaſdeſtrāgēs dediſſe: ſic ut ex ethne verticibꝰ quondā effuſis carceribꝰ diuinō incedio ꝑ decliuia torrētis vice. flāniarū flumina cucurriſſe. Si hec atqꝫhuiuſcemodi q̄ hꝫ hiſtoria vn̄ poſſeꝫcollige̓ voluiſſem: qn̄ finiſſem q̄ illistēporibꝰ euenerūt anteꝙͣ xp̄i nomenvlla iſtorū vanā et vere ſaluti ꝑnicōſacōprimeret? Promiſerā me etiā demoſtraturū. quos eoꝝ moreſ. et ꝙͣ ob cauſam deus verus ad augendū imperiūadiuuae̓ dignatus e. in cuius poteſtate ſūt omīa regna: quāꝙͣ eos nichiladiuuerīt hij quos deos putāt: et potius qͣntu decipiēdo ⁊ fallendo nocuerint vn̄ nūc michi video eſſe dicendūet magis de incremētis imperij romain. Nā de noxia fallacia demonū quoſvelut deos colebant. qͣntū maloꝝ inuexerit moribꝰ eorū. in ſcd̓o maximelibro nō pauca iā dicta ſūt. Per om̄eſaūt abſolutos tres libros vbi oportunū viſū eſt. ꝯmēdauimus etiā ī ip̄isbellicis malis. qͣntū ſolacoꝝ deus perxp̄i nomē cui tm̄ honoris barbari detulerūt p̄ter belloꝝ mores bonis maliſqꝫ ꝯtulerit: quō qui facit ſolē ſuū oririſuꝑ bonos ⁊ maloſ: et pluit ſuꝑ iuſtoˢet in iuſtos. ¶ Ca. iij.Am itaqꝫ videamus qͣle ſit ꝙ tantālatitudinē ac duuturnitatē imperij romani illis dijs audēt tribuere: quosetia ꝑ turpiū ludoꝝ obſeqͥa. et ꝑ turpiū hoīm miniſtei̓a ſe honeſte coluiſſecōtendūt. Quanqͣ pͥus vellē paululūinquirere. q̄ ſit racō. qͥ prudētia. cū hominū felicitate nō poſſis oſtēde̓ ſꝑ inbellicis cladibꝰ ⁊ in ſang̓ne ciuli velhoſtili tn̄ hūano cū tenebroſo timoreet cruenta cupiditate ꝟſantiū. ut vitree leticie ꝯparet̉. fragiliter ſplēdēticui timeat̉ horribilius ne repēte franliber quartigat̉: de imꝑij latitudīe ac mag̓tudīevelle gl̓iari. Hoc ut faciliuſ diuidicetur. nō vaneſcamuſ imam vētoſitate iactati. atqꝫ obtodamus intencōis aciēaltiſonis vocabulis rerū cū audimusppl̓os. regna. ꝓuincias: ſed duos cōſtituamus hoīes. Nā ſingulus quiſqꝫhomo. ut in ſermone vna litera: ita qͣielementū ē ciuitatis ⁊ regni: qͣntalibetterrarū occupacōe latiſſimi. Quoꝝduoꝝ hoīm. vnū paupere vel potiusmediocre aliu p̄diuite cogitemus: ſꝫdiuitē timoribꝰ anxiū. meroribꝰ tabeſcente. cupiditate flagrante nunꝙͣ ſecurū. ſemꝑ inquietū. ꝑ̄petuis inimiciciaruꝯtencōibꝰ anhelantē. augentē ſane hijs miſerijs primoniū ſuū ī immeſū modū. atqꝫ illis augnitis curas qͦꝫamariſſimas exaggerate: mediocrevero illū. re familiari parua atqꝫ ſuccincta ſibi ſufficientē. cariſſimuꝫ ſuiscognatis. vicinis amicis. dulciſſimapace gaudētē. pietate religioſū: benignū mente. ſanū corꝑe. vita parcū.moribꝰ caſtū: conſciētia ſecurū. Neſciovtrū quiſꝙͣ ita deſipiat ut audeat dubitae̓ que p̄ferat. ut ergo ī hijs duobus homibꝰ ita ī duabꝰ familijs. ita induobꝰ ppl̓is. ita ī duobꝰ regniſ regula ſeqͥtur equitatis: qͣ vigilāter adhibita: ſi nr̄a intencō corrigat̉. facilimevidebimus. vbi habitat vanitas. etvbi felicitaſ. Quapropter ſi deuſverꝰcolat̉. eiqꝫ ſacris veracibꝰ ⁊ bonis moribꝰ ẜuiatur: vtile ē ut boni longe lateqꝫ diu regnet. Neqꝫ hoc tā ip̄is: ꝙͣillis vtile ē quibꝰ regnāt. Nam qͣntūad ip̄os ꝑtinet pietas ⁊ ꝓbitas eoꝝq̄ magna dei dona ſunt ſufficit eis advera felicitatē: q̄ ⁊ iſta vita bn̄ agat̉:et poſtea percipiat̉ eterna. In hac ergo terra regnū bonorū tā illis p̄ſtat̉ꝙ rebꝰ humaniſ. Malorū vero regnūmagis regnātibꝰ nocet: qͥ ſuos animos vaſtant ſcelerū maiore licentia.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten