Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

in eis triſte miſericordia potius admonetis dei puniētis leueritate ptiūtur. religioni increpitat xp̄ianevna ē ſalubris vera religio: et qm̄ſit in eis etiā vulgus indoctu. velutdoctorū aūctate in odiu nr̄m grauius irritatur. exiſtimātibꝰ imꝑitis eaſuis tēporibꝰ inſolite acciderīt: aliaretro tēpora accide̓ ſolere. Eorūqꝫ opinionē etiā hijs ea falſam eſſenouerūt. ut aduerſū nos iuſta murmura habe̓ videātur ſue ſcientie diſſimulacōe firmātibꝰ. de libris quoſ auctores eoꝝ ad cognoſcendā p̄tei̓to tēporuhiſtoriā memorie mādauerūt. longe aliter eſſe putāt demoſtrādū fuit: et ſimul docendū. deos faſos quos vel palā colebāt vel occulteadhuc colūt eos eſſe immūdiſſimoſſpūs maligniſſimos ac falſiſſimosac fallaciſſimos demōēs: uſqꝫ adeout aut veris aut fictis etiā ſuis tn̄ criminibꝰ delectētur. que ſibi celebrariſua feſta voluer̄t: ut a ppetrādiſdanābilibꝰ factis hūana reuocari poſſit infirmitas: ad hec imitāda velutdiuina p̄betur auctoritas. Hec exnra cōiectura ꝓbamus. ſꝫ parti ex recenti memoria. qꝛ et ip̄i vidimus taliaac talibꝰ numībꝰ exhiberi: parti ex literis eoꝝ qui tanꝙͣ ī cōtumeliā ſꝫtanꝙͣ ī honorē deoꝝ ſuoꝝ iſta ꝯſcripta poſteris reliquerūt: ita ut vir doctiſſimus apud eos varro et gͣuiſſime auctoritatis. rerū hūanarū atꝫdiuinaꝝ diſꝑtitos faceret libros. alios hūanis alios diuinis ſua cuiuſqꝫ rei dignitate diſtribuēs. ſaltēin rebus hūanis. ſꝫ in rebꝰ diuinis ludos ſcemcōſponeret: cuvtiqꝫ ſi tantū boni et honeſti homīes in ciuitateeſſent: nec in rebꝰ hūanis ludi ſcencieſſe debuiſſent. Qd̓ ꝓfectō aūctate ſua fecit: ſꝫ qm̄ eos romē natus educatus ī diuinis rebꝰ inuenit. Ca. ijT qm̄ in fine primi libri deinceps dicēda eſſent breuiter poſuimus: et ex hijs quedā in duobꝰſequētibꝰ dixiniul: exſpectacōm legētiū que reſtāt reddēda cognoſcimuſPromiſeramus ergo quedā nos eſſedicturos adu̓ſus eos romane reipublice clades in religione nr̄am referūt: et ꝯmemoraturos quecūqꝫ qn̄tucūqꝫ occure̓ potuiſſent vel ſatis eſſevideretur mala. illa ciuitas ꝑtulit.vel ad eius imperiū ꝓuntie ꝑtinētes.anteꝙͣ eoꝝ ſacrificia ꝓhibita fuiſſentque omīa ꝓculdubio nob̓ tribuerēt.ſi iam vel illis clareret nr̄a religio. velita eos a ſacris ſacrilegis ꝓhiberet.Hec in ſcd̓o et tercō libro ſatis qͣntūexiſtimo abſoluimuſ: in ſcd̓o agētesde malis morū. mala vel ſola vel maxima deputanda ſunt: in tercō aūt dehijs malis ſtultiſola p̄peti exhorret.corꝑis videlicꝫ externarūqꝫ rerū. queplerūqꝫ patiūtur bomi. Illa vero mala dico patiēter ſꝫ libēterhabet: quibꝰip̄i fiunt mali. Et pauca dixi de ip̄aſola ciuitate. atqꝫ eius impeio: nec inde oīa uſqꝫ ad ceſare anguſtū. Quidſi ꝯmemorae̓ voluiſſeꝫ. et exaggerae̓illa mala ſibi inuicē hoīes faciūtſicut ſūt vaſtacōes. euerſiō eſqꝫ bellātiū: ſꝫ ex ip̄ius mūdi elemētis terreniſaccidūt rebꝰ. que vno loco apuleuisbreuiter ſtrinxit. in eo libello que demūdo ſcpͥſit. terrena omīa dices mutacōes ꝯuerſiōes intēſiones remiſſiones atꝫ interitus habe̓? Nāqꝫ mimodicis tremoribꝰ terraꝝ. ut verbiseius vtar diſſiluiſſe humū interceptaſ vrbes ppl̓is dic: abruptis etiāmmibribꝰ ꝓlutas totas eſſe regionesillas. etiā pͥus fuerat cōtinētes. hoſpitibꝰ atqꝫ aduenis fluctibꝰ inſulatas.aliaſqꝫ deſidia maris pedeſtri acceſſupͥuias factas: ventis ac ꝓcellis euerlas eſſe ciuitates. incendia de nubibꝰ