ſtirpis fiduciam gerēs. res magnasaggrediēdas p̄ſumat audacius. agat vehemētiuſ: et ob hoc impleat ip̄aſecuritate felicius. Que varronis ſententia exp̄ſſa ut potui meis ꝟbis. cernis ꝙͣ latū locū aperiat falſitati: vbiintelligamus plurāīam ſacrā et quaſireligioſa potuiſſe ꝯfingi: vbi putataſūt ciuibꝰ etiā de ip̄is dijs ꝓdeſſe mendacia. Sꝫ utrū potuerit venus ex concubitu anchiſe eneam pare̓. vel marsilie ex ꝯcubitufilie numitoris romulūgignere: in medio relinquamus. Nāpene talis q̄ſtio etiā de ſcpͥturis nr̄isoboritur: qua queritur vtrū p̄uaricatores angeli cū filiabꝰ hoīm ꝯcubuērint: vnnatis gigantibꝰ id eſt miniuꝫgrādibꝰ ac fortibꝰ viris. tūc terra cōpleta eſt. ¶ Ca. v.Roinde ad vtrūqꝫ interim mōnr̄a diſputacō referat̉. Si enimvera ſūt que apudillos de mr̄e eneeet de patre romuli lectitātur: quomōpoſſunt dijs adulteria diſplice̓ hoīmque in ſeip̄is ꝯcorditer ferūt? Si aūtfalſa ſūt: nec ſiquidē poſſunt iraſci veris adulterijs hūanis: qui etiā falſisdelectant̉ ſuis. Hūc accedit: qm̄ ſi illud de marte nō creditur: ut hoc qͦꝫ devenere nō credat̉. Nullo diuini cōcubitus obtētu matris romuli cauſa defenditur. Fuit aūt ſacerdos illa veſtalis: et ideo dijmagis in romanos ſacrilegū illud flagicium. ꝙ troianosparidis adulteriū vindicae̓ debuer̄t.Nā et ip̄i romam antiqͥ in ſtupro detectas veſtales. ſac̓dotes viuas etiādefodiebāt: adulteras aut femīaſ. ꝙius aliqua dānacōne. nulla tn̄ morteplectebāt: uſqꝫ adeo grauius qͥ putabāt adita diuina. ꝙͣ humana cubiliaviidicabāt. ¶ Ca. vi.Liud adicō: qꝛ ſi eouſqꝫ peccatahoīm illis numinibꝰ diſpliceretut offenſi paridis facto deſertā troiāliber ſcdue 39ferro ignibuſqꝫ donarēt: magis eoscontra romanos moueret romuli frater occiſus. ꝙ contra troīanos grecus maritus illuſus: magis irritaretparricidium naſcentis. ꝙ regnantisadulteriū ciuitatis. Nec ad cauſamquā nūc agimus. intereſt vtrū hoc fieri romulus iuſſerit. aut romulus fecei̓t: qd̓ multi impudētia negat multi pudore dubitat: multi dolore diſſimulāt. Nec nos itaqꝫ in ea re diligētius requirenda: ꝑ multoꝝ ſcpͥtorūppenſa teſtimonia demoremur. Romūli fratre palā cōſtat occiſū: nō ab hoſtibꝰ nō ab alieniſ. Si aūt p̄petrauit a̓imperauit hoc romuluſ: magis ip̄e fuit romanorū ꝙ paris troīanorū caput. Cur igitur troianis irā deoꝝ ꝓuocauit ille aliene cōnigis raptor: eteorūdē deorū tutelā romanis niuitauit iſte ſui fratris extinctor? Si autēillud ſcelus facto imꝑioqꝫ romuli alienū ē. qm̄ debuit vtiqꝫ vindicari. tota hoc illa ciuitas fec̄. qd̓ tota ꝯtēpſit:et non iam fratre ſꝫ pr̄em qd̓ eſt peiusoccidit. Vterqꝫ enī fuit cōditor: vbialter ſcelere ablatus. nō ꝑmiſſus eſteſſe regnator. Non eſt ut arbitror ꝙdicatur. quid mali troia meruerit. uteam dij deſererent quo poſſet extīguiet quid boni roma. ut eam dij inhabitaret quo poſſꝫ augeri: niſi ꝙ victi inde fuger̄t. et ſe ad iſtos quos pariterdeciperent contulerūt. imo vero et illicma̓ſerūt ad eos more ſuo decipiēdoſ.qui rurſus eaſdē terras habitarēt: ethic eaſdem artes fallacie ſue. magisetiā exercēdo. maioribꝰ honoribꝰ gloriati ſunt. ¶ Ca. vij.Erte enī ciuilibꝰ iam bellis ſcatentibꝰ: quid miſerū cōmiſeratiliuut a fimbria marianaꝝ partiumhoīe peſſimo euerteret̉: multo ferocius atqꝫ crudelius ꝙͣ olima grecis.Nā tūc ⁊ multi inde fugerūt: et multi