Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

conſecrarent. Ca. xj.Ed ſi ꝯtēnitur qui romanā rempublica peſſima ac flagicōſiſſima dixit. nec curat iſti qͣntā morū peſſmiorū ac flagicōſoꝝ labe ac dedecōre impleat̉. ſꝫ tantumo ut conſiſtat eimaneat: audiāt eam ut ſaluſtiusnarrat peſſimaꝫ ac flagicōſiſſimā facta: ſꝫ ſic cicero diſputat tūc ꝓrſusperiſſe. et nullā omnio remāſiſſe rempublica. Inducit enī ſcipione. ip̄mqui cartagine extinxerat de republicadiſputantē: qn̄ p̄ſentiebat̉. ea corrupcōne quā deſcribit ſaluſtius iāiāqꝫperitura. Eo quippe tēpore diſputabatur quo vnus graccoꝝ occiſus fuita quo ſcribit ſedicones gͣues cepiſſeſaluſtius. mortis eius ſit in eiſdēlibris ꝯmemoracō. Cum aūt ſcipio inſcd̓ilibri fine dixiſſet. ut ī fidibꝰ ac tibijs atqꝫ cantu ip̄o ac vocibꝰ. ꝯcentuſeſt quidā tenedus ex diſtinctis ſoniſque immutatū aūt diſcreꝑante aureſerudite ferre poſſunt: iſqꝫ ꝯcentusex diſſimiliū vocū moderacōne ꝯcorstn̄ efficit̉ ꝯgruēs: ſic ex ſūmis et infimis et medijs interiectis ordinibuut ſonis. moderacōne ciuitatē ꝯſenſudiſſimilimoꝝ cōcinere: et armoniaa mulicis dicitur in cantu. eſſe in ciuitate ꝯcordiā: artiſſimū atꝫ optimūin omī republica vinculū incolumitatis. eāqꝫ ſme iuſticia nullo pacto eſſepoſſe: ac inde aliquato latius vberius diſſeruiſſꝫ. qͣntū ꝓdeſſet iuſticiaciuitati. qͣntūqꝫ obeſſet ſi affuiſſꝫ: ſuſcepit deinde pilus vnus eoꝝ diſputacōni aderant. et popoſcit ut hec ip̄queſtio diligētius tractaretur: ac deiuſticiā plurā diceretur. ꝓpter illd̓ vulgo ferebat̉ republica regi ſmeiniuria poſſe. Hāc ꝓinde queſtione diſcutiēdā enodandā eſſe. aſſenſus e ſcipio: reſpōditqꝫ nichil eſſe qd̓adhuc de republica dictū putaret etliber ſid̓ūsquo poſſent lōgius ꝓgredi: niſi eſſetꝯfirmatū falſū eſſe illd̓ ſme iniuria regi poſſe: ſed hoc veriſſimuꝫeſſe. ſme ſūma iuſticia republica geri poſſe. Cuius queſtionis explicacō in die ꝯſequente dilata eſſꝫ: in tercio libro magnā ꝯflictacōe res actaeſt. Suſcepit emī pilus ip̄e diſputacōne eoꝝ ſentiret ſme iniuſticia geri poſſe republica purgas p̄cipuene hoc ip̄e ſentire crederet̉: egitqꝫ ſedulo iniuſticia cōtra iuſticia: et haceſſe vtilē reipb̓lice. illā ve̓o inutilē veiſimilibꝰ rōibꝰ eius exēplis velut conaret̉ oſtēde. leliuſ rogātibꝰ oībꝰiuſticiā defende̓ ē aggreſſus. Aſſeruitqꝫ qͣntū potuit nichil tam inimicūiniuſticiā ciuitati: nec ominio niſi magna iuſticia geri aut ſtare poſſe republicā. Qua queſtiōe qͣntū ſatis viſū eſt ꝑtractata: ſcipio ad intermiſſaꝫreuertit̉. Recolitqꝫ ſuā atꝫ cōmendatbreue reipublice definicōꝫ: qua dixerat eam. eſſe remppl̓i. Populū aūtom̄eꝫ cetu multitudīs: ſꝫ cetū iurisſenſu. et vtilitatis ꝯmumione ſociatuꝫeſſe determīat. Docet deinde quāta ſitin diſputādo definicōnis vtilitas: atqꝫex illis ſuis definicōibꝰ colligit. tunceſſe republica id ē rem ppl̓i. bene aciuſtegeritur: ſiue ab vno rege. ſiue apaucis optimatibꝰ ſiue ab vniu̓ſo populo. vero iniuſtus ē rex quē tirā more grecō appellauit. aut iniuſtioptimates. quorū ꝯſenſū dixit eſſe factōne. aut iniuſtus ip̄e ppl̓us cui nome vſitatu non reperit. niſi ut etiā ip̄mtiranū vocae̓t: vicōſam ſicut pridie fuerat diſputatū. ſꝫ ſicut racō ex illis definicōibꝰ cōnexā docuiſſꝫ. om̄inonullā eſſe republica: quō eſſꝫ resppl̓i. tirānus ea factōne capeſſeret:nec ip̄e ppl̓us ppl̓us eſſꝫ. ſi eſſet iniuſtus: qm̄ eſſet multitudo iurisſenſu. et vtilitatis ꝯmuione ſociata. ſic̄