populus fuerat definitus. Quādo ergo reſpublica romanā talis erāt. qͣlēillā deſcribit ſaluſtius: nō iā peſſimaac flagicōſiſſima ſicut ip̄e ait. ſꝫ ominō nulla erat ſcd̓m iſtā racōꝫ quā diſputacō de republica inter magnoseius pircipes tūc habita patefecit: ſic̄etiā ip̄e tullius nō ſcipiōis. nec cuiuſꝙ alterius. ſed ſuo ſermōe loquēs inprincipio quiti libri ꝯmemorat ennijpoete verſu qūo dixerat. Moribꝰ antiquis res ſtat romana viriſqꝫ. Que qͥde ille verſū inquit. vel breuitate vel veritate. tanꝙͣ ex oraculo michi quodāeſſe effatus videtur. Nā neqꝫ viri niſiita morata ciuitas fuiſſꝫ neqꝫ moresniſi hij viri p̄fuiſſent: aut fundae̓. auttā dui tenere potuiſſent tantā et tamiuſte lateqꝫ imperante republica. Itaqꝫ ante nr̄am memoriā ⁊ mos ip̄e patrius p̄ſtātes viros adhibebat: et vetere more ac maiorū inſtituta retinēbāt excellētes viri. Noſtra vero etascū republicā ſicut picturā accepiſſetegregiā. ſꝫ euaneſcente vetuſtate: nonmo eam coloribꝰ hijſdē quibꝰ fueratrenouare neglexit: ſed ne id quidemcurauit. ut formā ſalte eius ⁊ extrematāꝙͣ lineam ēta ẜuaret. Quid enī manet ex antiquis moribꝰ. quibꝰ ille dixitre ſtae̓ romanā: quoſ ita obliuiōe obſoletos videmus. ut nō mō nō colātur.ſꝫ etiā ign̓orētur? Nam de viris qͥd dicam? Mores em ip̄i interierūt viroꝝpenuria: cuius tāti mali nō mō reddēdā racō nobis: ſed tanꝙͣ reis capitis.quodāmō dicēda cauſa eſt. Nr̄is enīvicijs nō caſu aliquo republica ꝟboretinemus: re ip̄a vero iā pridē amiſimus. Hec cicero fatebat̉ lōge quidēpoſt morte africam que in libris ſuisfecit de republica diſputae̓. adhuc tn̄ante aduentu xpi. Que ſi diffamataet p̄ualeſcēte religiōe xp̄iana ſentiretur atqꝫ dicerent: quis non iſtorū. ealiber ſcdusxp̄ianis imputāda eſſe cēſeret? Quāobrē cur nō curarūt dij eoꝝ ne tūc ꝑiret atꝫ amitteret̉ illa reſpublica: quacicero lōge anteꝙͣ xp̄us ī carne veniſſet tā lugubriter deplorat amiſſam?viderint laudatores eius etiā illisantiqͥs viris et moribꝰ qualis fuerit:vtrū ī ea viguerit vera iuſticiā: an forte nec tūc fuerit viua moribꝰ ſꝫ pictacoloribus. Qd̓ et ip̄e cicero neſciēs: cūeā p̄ferret exp̄ſſit. Sꝫ alias ſi deus voluerit: hoc videbimuſ. Enitar enī ſuoloco ut oſtendā ſcd̓m definicōis ip̄iꝰciceronis quibus quid ſit reſpublicaet quid ſit populus loquente ſcipione breuiter poſuit. adteſtātibus etiāmultis ſiue ip̄ius ſiue eorū quos loqui fecit in eadem diſputacōe ſentetijſ: nunꝙͣ illā fuiſſe republica: qꝛ nuꝙ in ea fuit vera iuſticia. Secūdū ꝓbabiliores aūt definicōes. ꝓ ſuo mōquondā reſpublica fuit: et melius abantiqͥoribꝰ romanis ꝙͣ a poſteioribꝰadminiſtrata ē. Vera aūt iuſticia nōeſt: niſi in ea republica. cuius cōditorrectorqꝫ xp̄us ē: ſi etiā ip̄am republica placet dice̓: qm̄ ea rem ppl̓i eſſe negae̓ nō poſſumuſ. Si aūt hoc nom̄ qd̓alibi aliterqꝫ vulgatū eſt. ab vſu nrelocucōis eſt forte remotius: in ea certe ciuitate evera iuſticiā: de qua ſcpͥtura ſancta dic̄. Glorioſa de te dicta ſūtciuitas dei. ¶ Ca. xxij.Ed quid ꝑtinet ad p̄ſentē queſtionē: quālibꝫ laudabilē dicatſtā fuiſſe vel eſſe repb̓lica? Scd̓ꝫ eorū auctores doctiſſimos iā lōge anteaduētu xp̄i peſſima ac flagicōſiſſimafacta erat: mo vero nulla erat: atqꝫomino ꝑierat ꝑditiſſimis moribꝰ. Stergo nō ꝑiret. dij cuſtodes eius. ppl̓ocultori ſuo dare p̄cipue vite ac moꝝp̄cepta debuer̄t: a quo tot tēplis. totſacerdotibꝰ ⁊ ſacrificioꝝ generibꝰ. tāmultiplicibꝰ varijſqꝫ ſacriſ. tot feſtis