vero eius quācūqꝫ. iſto tēpore ſuꝑbiedelicieqꝫ eoꝝ p̄peſſe fuerint. religioniincrepitāt xp̄iane. Cuius p̄cepta deiuſtis ꝓbiſqꝫ moribꝰ ſi ſil̓ audirēt atqꝫcuraret reges terre. et omēs ppl̓i. pn̓cipes ⁊ omēs iudices terre. iuuenes etꝟgines. ſenes cū iinioribꝰ. etas oīscapax ⁊ vterqꝫ ſexus. et quos baptiſta iohānes alloquitur exactores ip̄iatqꝫ milites: et terras vite pn̄tis ornaret ſua felicitate reſpublica: et vite eterne culmē beatiſſime regnatura cōſcede̓t. Sꝫ qꝛ iſte audit ille contēnit.plureſqꝫ vicijs male blādientebꝰ ꝙvtili virtutū aſperitati ſunt amiciorestolerae̓ xp̄i famuli iubent̉ ſiue ſint reges. ſiue principes. ſiue iudices. ſiuemilites. ſiue ꝓuiciales. ſiue diuites. ſiue pauꝑes. ſiue liberi. ſiue ſerui vtriuſlibet ſexus etiā peſſimā ſi ita neceſſeeſt. flagicōſiſſimaqꝫ republicaꝫ: et inilla angeloꝝ quēdā ſanctiſſima atqꝫauguſtiſſima curia celeſtiqꝫ republica. vbi dei volūtas lex eſt: clariſſimuꝫſibi locū etiā iſta tolerātia ꝯparare.Erū tales cultores ¶ Ca. xx.et dilectores deorū iſtorū. quorū etiā imitatores in ſceleribꝰ et flagicijs ſe eſſe letātur: nullo mō curat peſſimā ac flagicōſiſſimā nō eſſe rempublicā. Tantuſtet inquiūt: tātū floreatcōpijs referta. victorijs glorioſa: velqd̓ eſt felicius pace ſecura ſit. Et quidad noſ? Imo id ad nos magis ꝑtinetſi diuitias quiſqꝫ ſemꝑ augeat. q̄ cōtidianis effuſionibꝰ ſuppetāt. ꝑ quasſibi etiā infirmiores ſb̓dat quiſqꝫ potentior: obſequātur diuiītibus pauꝑeſcauſa ſaturitatis: atqꝫ ut eoꝝ procinijs quieta inertia ꝑfruātur. diuītespauꝑibꝰ ad cliētelas ⁊ ad miiiſteriūſui faſtus abutātur: ppl̓i plaudāt nōꝯſultoi̓bꝰ vtilitatū ſuaꝝ ſꝫ largītoribꝰvoluptatū. Nō dura iubeatur. nō ꝓhibeant̉ impurā: reges non curēt ꝙ bo-l.℟: ſidnsnis ſꝫ ꝙͣ ſubditis regnēt: ꝓuincie regibꝰ nō tanquā rectoribꝰ morū ſꝫ tāqua rerū dn̄atoribꝰ ⁊ deliciaꝝ ſuaꝝꝓuiſoribꝰ ſeruiat: eoſqꝫ nō ſinceriterhonorēt: ſꝫ nequiter ac ſeruiliter timeant: quid aliene vite potius ꝙͣ quidſue vite quiſqꝫ legibꝰ noceat adu̓tatur: nullus ducat̉ ad iudices. niſi quialiene rei domūi. ſaluti vel cuiqꝫ inuitofuerit importunus. aut noxius: ceterūde ſuis vel cū ſuis. vel cū qͥbuſcūqꝫ voſentibꝰ faciat quiſqꝫ quod libꝫ: abudent publicaſcorta. vel ꝓpter omnesquibꝰ frui placuei̓t. vel ꝓpter eoſmaxime qui habe̓ priuata nō poſſunt: extruātur āpliſſime atꝫ ornatiſſime domus. opipara ꝯuiuia freq̄ntent̉. vbicuiqꝫ placuerit libuerit ⁊ potuerit dienoctuqꝫ ludat̉. bibatur. vomat̉. diffluatur: ſaltacōes vndiqꝫ cōcrepent:theatra inhoneſte leticie. vocibꝰ atqꝫomi gene̓ ſiue crudeliſſime ſiue turpiſſime voluptatis exeſtuent: ille ſitpublicus immicus cui hec felicitas diſplicet. Quiſquis eā mutare vel auferre tēptauei̓t. eū libera multitudo auertat ab auribꝰ euertat eſedibꝰ auferata viuētibꝰ: illi habeātur dijveri. qͥ hācadipiſcēdā ppl̓is ꝓcurauerīt adeptāqꝫ ẜuauerint: colātur ut voluerint. ludos expoſcant qͣles voluerint: quoscū ſuis vel de ſuis poſſint habe̓ cultoribꝰ tantū efficiāt: ut tali felicitati. inchil ab boſte. nichil a peſte: nichil abulla clade timeat̉. Quis hāc rēpublicā ſanus nō dica romano impio: ſeddomui ſardanapalli cōpauerit? Quiquōdaꝫ rex ita fuit voluptatibꝰ deditus: ut in ſepulchro ſuo ſcribi feceritea ſola ſe habe̓ mortuū: q̄ libido eiusetiā cū viueret hauriēdo cōſūpſerat.Quē regē iſti ſe haberēt ſibi in talibꝰindulgentē. nec in eis cuiquā ulla ſeueritate aduerſantē: huic libētius ꝙromani vete̓s rōmulo tēplū ⁊ flamīeꝫ