et ſacerdotes ꝑ quos victime miniſtrantur. et ſcencos per quos ludi exbibentur: ne vel omnibꝰ dijs ſuis ſi etludi omnibus grati ſūt. vel quod eſtindigmus hijs qui bonos putat ſi ludi ab eis ſolis amantur. facere cōuincantur iniuriam. ¶ Ca .xij.Tromani ſicut ī illa de republica diſputacōne ſcipio gloriaturprobris et iniurijs poetaꝝ ſubiectaꝫvitam famāqꝫ habere noluerunt: capite etiā ſantientes tale carmen condere ſi quis auderet: quod erga ſe qͥdem ſatis honeſte cōſtituerūt. ſed erga deos ſuos ſuperbe et irreligioſe:quos cū ſcirent nō ſolum patienter ſꝫetiā libēter poetaꝝ ꝓbriſ maledictiſqꝫ lacerari. ſe potius ꝙ illos huiuſcemodi indignos iniurijs eſſe duxer̄tſeqꝫ ab eis etiā lege munierūt: illoꝝautē iſta etiam ſacris ſolemnitatibusmiſcuerūt. Itane tandē ſcipio laudeˢhanc in poetis romanis licentiaꝫ negatā eſſe ut cuiquā opprobriū infligeret romanorū: cū videas eos nulli deoꝝ peꝑciſſe veſtroꝝ? Itane pluris tibi habenda viſa eſt exiſtimatiocurie veſtre ꝙͣ capitolij. imo rome vnius. qua celi totius ut linguā maledicam in ciues tuos exercere poete etiālege ꝓhiberentur: et in deos tuos ſecuri tanta cōuicia nullo ſenatorē. nullo cenſore. nullo principe. nullo pontifice ꝓhibente iacularent̉. Indignūvidelicet fuit ut plautus. aut neuiuspublio. et gneo ſcipioni. aut ceciliusmarco caton malediceret et dignumfuit ut therentius veſter flagicō ioiiſoptimi maximi. adoleſcentiuꝫ nequiciam concitaret. ¶ Ca. xiij.Ed reſponderet michi fortaſſeſi viueret quō nos iſta impunita eſſe nollemus que ip̄i dij ſacra eſſevoluerūt: cū ludos ſcemcos vbi talia celebrātur dictitantur. actitantur.liber ſidūbet romanis moribꝰ inuexerūt: et ſuishonoribꝰ dicari exhiberiqꝫ iuſſerunt:Cur nō ergo hinc magis ip̄i intellecti ſūt nō eſſe dijveri. nec omnino digni. quibus diuinos honores deferret illa reſpublica: Quos emī coliminime deceret homines. neqꝫ oporteretſi ludos expeterent agendos conuicijs romanoꝝ: quo queſo dij colendi putati. quo non deteſtandi ſpirituˢintellecti: q̄ cupiditate fallendi interſuos honores ſua celebrari crimminapopoſcerūt? Itēqꝫ romam quāuis iāſuperſticone noxia ꝑmerentur ut illos deos colerent. quos videbāt ſibivoluiſſe ſcenicas turpitudīes conſecrari. ſue tamē dignitatis memoresac pudoris. auctores taliū fabuſaꝝnequaꝙͣ honorauerūt more grecoꝝ:ſꝫ ſic̄ apd̓ cicerone idē ſcipio loquit̉.cū artem ludicra ſcenāqꝫ totam in ꝓbro duceret: genus id hoīm nō modo honore ciuiū reliquoꝝ carere: ſedetiā tribū moueri notacōne cenſoriavoluerunt. Preclara ſane et romanislaudibꝰ annumeranda prudētia: ſedvellem ſeip̄a ſequeretur. ſe muitaret̉.Ecce eniree quiſquiſciuiū romanorūeſſe ſcenicus elegiſſet: nō ſolū ei nullꝰad honore dabatur locus. verū etiamcenſoris nota tribū tenere ꝓpriā ininime ſmebatur. O animū ciuitatis laudis auidū germaneqꝫ romanū. Sedreſpondeatur michi qua cōſentaneūracōne hoīes ſcenci ab omni honorēpellūtur: et ludi ſcenci deorū honoribꝰadmiſcentur? Illas theatricas artesdiu virtus romana nō nouerat: que ſiad oblectamentū voluptatis huanequereretur: vico morūirreperet hūanoꝝ. Sij eas ſibi exhiberi petiuerunt.Quo ergo abicitur ſcencus. per quecolit̉ deus? Et theatrice illius turpitudīs qͣ fronte notat̉ auctor: ſi adorat̉exactor? In hac controuerſia greci