Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

libe: ſddūcromaniqꝫ concertāt. Greci putāt recte ſe honorare homīes ſcencos cumcoſat ludoꝝ ſcemeoꝝ flagitatoresdeos: romam vero bominibꝰ ſcemcis.nec plebeiā tribū. quātomīus ſenatoriā curiā dehoneſtae̓ ſmūt In hac diſceptacōe huiuſcemōi racōcinacō ſūmam queſtionis abſoluit. Proponūtgreci. Si dij tales colendi ſūt: profecto etiā tales homīes honorādi ſūt.Adſumunt romam. Sꝫ nullomō tales hoīes honorādi ſunt. Concludūtxp̄iami. Nullo modo igitur dij talescolendi ſunt. Ca. xiiij.Einde querimus ip̄i poete taEliūfabularū ꝯpoſitoe̓s duodecim tabulaꝝ lege ꝓhibentur famaꝫledere ciuiū tam ꝓbroſa in deosuicia iaculātes cur non ut ſcenicihabeantur inhoneſti? Qua racōne rectūeſt ut poeticoꝝ figmētoꝝ ignominioſoꝝ deorū infamēt̉ actores. honoret̉ auctoreſ? An forte grecō platōnipotius palma danda e? Qui racōeformaret qualis eſſe ciuitas debeat:tanquā aduerſarios ciuitatis poetaˢcenſuit vrbe pellēdos. Iſte vero deo iniurias indigne tulit: et fuſcari corrumpiqꝫ figmētis anmos ciuiū noluit. Confernūc platōnis hūanitateꝫa ciuibꝰ decipiendis poetas vrbe pellenteꝫ deoꝝ diuinitate honori ſuoludos ſcenicos expetete: ille ne taliavel ſcriberētur. et ſi ꝑſuaſit diſputādo. tamē ſuaſit leuitati. laſciuieqꝫ grecorū iſti ut talia etiā agerentur iubēdo extorſerunt grauitati et modeſtieromanorū. Nec tm̄ hec agi voluerūt.ſed ſibi dedicari. ſibi ſacrari. ſibi ſolēniter exhiberi. Cui tandem honeſtiusdiuinos honores decerneret ciuitas:vtrū platōni hec turpia et nephādaꝓhibenti. an demonibꝰ hac hoīm decepcōne gaudentibus: quibꝰ ille vera ꝑſuadere potuit. Hūc platōneꝫlabeo inter ſemideos cōmemorandūputauit: ſicut herculē ſicut romulū: ſemideos autē heroibꝰ anteponit: ſedvtroſqꝫ internumīa collocat. verūtamē iſtum que appellat ſenideū:heroibꝰ tantū ſed dijs ip̄is p̄ferendūeſſe dubito. Propͥinquāt autēromanorū leges diſputacōnibꝰ platonis quādo ille cūcta poetica figmētaꝯdenat. iſti aūt poetis adimūt ſaltē inhomīes maledicēdi licentiā: ille poetas ab vrbis ip̄ius habitatione. iſtiſaltē auctores poeticaꝝ fabulaꝝ remouēt a ſocietate ciuitatis: et ſi cōtradeos ludoꝝ ſcenicoꝝ expetitores aliquid auderēt vndiqꝫ forte remouerēt Nequaꝙͣ igit̉ leges ad inſtituedos bonos aut corrigendos malosmores a dijs ſuis poſſent accipere ſeuſperae̓ romani: quos legibꝰ ſuis vincūt atqꝫ conuincūt. Illi enī honori ſuodepoſcūt ludos ſcencos: iſti ab honoribꝰ omnibꝰ repellūt hoīes ſcenicos.Illi celebrari ſibi iubēt figmētis poeticis opprobria deorū iſti ab opprobrijſhoīm deterrēt impudētiam poetaꝝ.Semideus aūt ille plato et taliū deorum libidini reſtitit. et ab indole romanorū quid ꝑficiendū eſſet oſtēdit: poetas eſſe ip̄os vel arbitriotientes. vel hom̄ibꝰ miſeris quaſi deo facta peſſima imitāda ꝓponentes.omnino in ciuitate bene inſtituta viuere noluit. Nos quidē platōnē. necdeum. nec ſemideū ꝑhibemus. nec ulliſancto angelo ſūmi dei nec veridicoꝓphete. nec apoſtolo alicui. nec cuilibꝫxp̄i martiri. nec cuiꝙͣ xp̄iano hom̄ipamuſ: cuius racō nr̄e ſentētie deoſperāte ſuo loco explicabitur. Sedtn̄ qͥnquidē ip̄i volūt fuiſſe ſemideū:p̄ferendū eſſe cenſemus ſi rōmuloet herculi quāuis iſtū nec fratrē occidiſſe nec aliquod ppetraſſe flagiciumquiſꝙͣ hiſtoricoꝝ vel poetaꝝ dixit