ad eternam: boniſqꝫ terrenis tanqua̓ꝑegrina vtitur nec capitur: malis aūtaut ꝓbatur aut emendatur. Illi veroqui ꝓbitati eiuſinſultāt: eiqꝫ dicūt cuforte in aliqua temporalia mala deuenerint vbi eſt deus tuus: ip̄i dicat vbiſunt dij eorū cū talia patiūtur ꝓ quibus euitādis eos vel colūt vel colendos eos eſſe ꝯtendūt. Nam iſta reſpōdet. Deus meus preſens vbiqꝫ totus:nuſꝙͣ incluſus qui poſſit adeſſe ſecretus: abeſſe nō motus. Ille cū me aduerſis rebꝰ exagitat. aut merita examinat aut peccata caſtigat: mercedemqꝫ michi eternā pro toleratis piemalis tēporalibꝰ ſeruat. Vos autē qͥeſtis. cū quibus loqui dignū ſit ſaltēde dijs vr̄is: quāto minus de deo meoqui terribilis eſt ſuꝑ omēs deoſ: quiaom̄ēs dij gentiū demonia. dn̄s aūt celos fecit. ¶ Ca. xxx.naſica ille ſcipio veſter quondā pontifex viueret. quē ſb̓ terrore belli punici ī ſuſcipiendis frīgijſſacris cū vir optimus quereret̉ vniuerſus ſenatus elegit cuius os fortaſenō auderetis aſpicere: ip̄e vos abhac impudētia cohiberet. Cur enimafflicti rebus adu̓ſis de tēporibꝰ querimini xp̄ianis: niſi qꝛ veſtrā luxuriaꝫcupitis habere ſecuram et pditiſſmmismoribus remota omī moleſtiaꝝ aſperitate diffluere? Neqꝫ enī ꝓpterea cupitis habere pacem et omni generecōpiaꝝ abudae̓. ut hijs bonis honeſte vtamini. hoc eſt modeſte. ſobrietemꝑanter. pie: ſed ut infinita varietas voluptatū inſanis effuſionibꝰ exquiratur: ſcd̓iſqꝫ rebus ea mala oriātur in moribꝰ. que ſeuiētibꝰ peiora ſūthoſtibꝰ. At ille ſcipio pontifex maximus veſter. ille iudicō totius ſenatusvir optimus. iſtā vobis metuens calamitateꝫ. nolebat emulā tūc imperijromam cartaginē dirui: et decernentiliber p̓musut dirueretur cōtradicebat catoni. timens infirmis animis hoſtē ſecuritatem: et tanquā pupillis ciuibus ydoneu tutorē. neceſſariū vidēs eſſe terrorē. Nec eū ſentētia fefellit: re ip̄a ꝓbatū eſt: ꝙͣ verū diceret. Deleta quippe cartagine. magno ſcilicet terroreromane reipublice depulſo ⁊ exticto:tanta de rebus ꝓſperis orta mala cōtinuo ſubſecuta ſunt: ut corrupta diſruptaqꝫ ꝯcordia pͥus ſeuis cruetiſqꝫſeditionibꝰ. deinde mox malaꝝ connexiōe cauſaꝝ. bellis etiā ciuilibꝰ tāteſtrāges ederentur. tātus ſanguis effunderetur. tanta cupiditate ꝓſcripcōnu̓ac rapinaꝝ ferueret inimanitaſ:ut romam illi qui vitā integriore mala mētuebāt ab hoſtibꝰ. ꝑditā integ̓tate vite crudeliora paterēt̉ a ciuibꝰeaqꝫ ip̄a libido dn̄andi. que inter aliavicia generis hūam meracior ineratvniuerſo populo romano. poſtea ꝙin paucis potentioribꝰ vicit: obtritoſ.fatigatoſqꝫ ceteros etiā iugo ẜuitutiſoppreſſit. ¶ Ca. xxxi.Am quando illa quieſceret. inſuꝑbiſſimis mentibꝰ: donec ꝯtinuatishonoribꝰ ad poteſtate regiaꝫ ꝑueniret? Honorū porro cōtinuādoꝝ facultas nō eſſet: niſi ambitio pͥualeret.Mmmne autē p̄ualeret ambicō: niſi inpopulo auaricia luxuriaqꝫ corrupto.Auarus vero luxurioſuſqꝫ ppl̓us ſcd̓iſrebus affectus eſt quas naſica ille ꝓuidētiſſime cauendas eſſe cenſebat:quādo ciuitatē hoſtiū maximā. fortiſſimā. opulentiſſimā nolebat auferri.ut timore libido pͥmeretur: libido p̄ſſanō laxaretur: luxuriaqꝫ cohibita. necauaricia graſſaretur. Quibus vicijsobſeruatis ciuitati vtilis virtus floreret et creſceret: eiqꝫ virtuti lib̓tas cōgruaꝑmaneret. Hinc etiā erat. et exhac prouidentiſſima patrie caritateveniebat. ꝙ idem ip̄e voſter pontifex