Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

maximus a ſenatu illius temporisſepe dicēdū eſt electus. ſme vlla ſententiaꝝ diſcrepātia vir optimus. caueā theatri ſenatu cōſtruere molientem: ad hac diſpoſicone. et cupiditatecompeſcuit. ꝑſuaſitqꝫ oracōe grauiſſima. ne grecam luxuriā virilibus patrie moribꝰ paterent̉ obrepere: et advirtutē labefactandā eneruādamqꝫromana ꝑegrine cōſentire nequicie.Tantuqꝫ auctoritate valuit: ut eiusverbis cōmota ſenatoria prouidētiaetiā ſubſellia. quibus ad horā congeſtis in ludorū ſpectaculo iam vti ciuitas ceperat deinceps ꝓhiberet appom. Quanto ſtudio iſte ab vrbe romaludos ip̄os ſcenicos abſtuliſſet. ſi auctoritati eoꝝ quos deos putabat reſiſte̓ auderet: quos ſcilicet eſſe noxios demōēs intelligebat: aut ſi intelligebat. placādos etiā ipſe potius contenedos deos exiſtimabat. No enī fuerat declarata gentibꝰ ſuꝑnadoctrina que fide cor mundans adceleſtia. vel ſuꝑceleſtia capeſcenda.humili pietate humanū mutaret affectu: et a dominatu ſuꝑboꝝ demonuꝫliberaret. Ca. xxxij.Eruntamē ſcitote qui iſta neſcitis voſneſcie̓ diſſimulatiſ aduertite qui aduerſus liberatore a talibus dn̄is murmurātiſ: ludi ſcenci ſpectacula turpitudinū et licentia vanitatu hoīm vicijs: ſed deoruꝫ veſtroꝝuiſſis romē inſtituti ſūt. Tolerabiliꝰdiuinos honores deferretis illi ſcipioi deos eiuſmodi coleretis. Neqꝫ emīerat illi dij. ſuo potifice meliores. Ecceattēdite: ſi mens tam diu potatis erroribꝰ ebria. vos aliquid ſanu conſiderare ꝑmittit. Sij ꝓpter ſedendā corporū peſtilentiam ludos ſibi ſcencosexhiberi iubebant. pontifex aūt ꝓpteraīorū cauendā peſtilentia ip̄am ſcenacōſtru ꝓhibebat. Si aliqͣ luce men-liber pmuetis animū corpori p̄ponitiſ: eligite quēcolatis. Neqꝫ enī et illa corporū peſtilentia ideo ꝯquieuit: que populo bellicoſo et ſolis antea ludis circenſibuſaſſueto. ludoꝝ ſcemcoꝝ delicata ſubintrauit inſania: ſed aſtutia ſpirituumnephādoꝝ p̄uidēs illam peſtilentiāiam fine debito ceſſatura. aliam longegrauiorē qua plurimū gaudet ex hacoccaſione corporibꝰ ſed moribuscurauit immittere: que anmos miſerorū tantis obcecauit tenebris. tantadeformitate fedauit: ut etiā incredibile forſitan erit ſi a veſtris poſteris audietur romana vrbe vaſtataquos peſtilētia iſta poſſedit atzindefugiētes. cartaginē ꝑuenire potuer̄t:in theatris cottidie certatim hiſtriombus inſanirent. Ca. xxxiij.Mentes amentes. Quis eſt hictantus error. ſꝫ furor: ut exiciū veſtrū ſicut audiuimus plangentibus orientalibꝰ populis. et maximiſciuitatibꝰ ī remotiſſimis terris. publi luctu merorreqꝫ ducētibꝰ vos theatra quereretis. intraretis. implerētiſ:et multa in ſamora fuerat antea faceretis? Hanc animorū labe ac peſtē.hanc ꝓbitatis et honeſtatis euerſione. vobis ſcipio ille inetuebat. qn̄ſtrui theatra ꝓhibebat: quādo rebꝰꝓſperis vos facile corrupi atꝫ euertipoſſe cernebat: qn̄ vos ab hoſtili terrore ſecuros eſſe nolebat. Neqꝫ enimcenſebat ille felice eſſe rempublicam:ſtantibꝰ menibꝰ. ruentibꝰ moribꝰ. Sꝫin vobis plus valuit demones inipij ſeduxerūt: homines prouidiprecauerūt. Hinc eſt mala que facitis vobis imputari vultis: malavero que patimini xp̄ianis temporibꝰimputatis. Neqꝫ enī in vr̄a ſecuritatepacatā rempublica. ſed luxuriā queritis imꝑunitā: qui deprauati rebꝰſperis: nec corrigi potuiſtis aduerſis.