criſti ſit tedio vita veſtra: ſi ludibriofuit hoſtibꝰ caſtitaſ vra. Habetis magnā veraqꝫ conſolacōnē: ſi fidā conſcientiā retinetis. nō vos cōſenſiſſe peccatis eoꝝ qͥ in vos peccare ꝑmiſſi ſūt.Vod ſi forte cur p. ¶ Ca. xxviij.miſſi ſūt q̄ritiſ: alta quidē e ꝓuidetiā creatoris mūdi. atqꝫ rectoris: etinſcrutabilia ſūt iudicia eius: et inueſtigabiles vie eiuſ. verūtamē interrogate fideliter animas vras. ne forte de iſto integ̓tatis et ꝯtinētie vel pudicicie bono vos inflatius extuliſtis:et humanis laudibꝰ delectate in hocetiā aliquibus inuidiſtis. Nō accuſoqd̓ neſcio: nec audio quid vobis interrogata corda vra reſpondēt. Tamen ſi ita eſſe reſponderint. nolite mirari hoc vos amiſiſſe vnde hominibꝰplacere geſtiſtis: illud vobis remaſiſſe quod oſtendi hominibꝰ non poteſt. Si peccatibus non conſenſiſtisdiuine gratie ne amitteretur diuinumacceſſit auxili. hūane glorie ne amaretur. hūanuꝫ ſucceſſit obprobriū. Invtroqꝫ conſolamini puſillanimes: illine ꝓbate hic caſtigate: illinc iuſtiſicāte. hinc emēdate. Quarū vero cordā interrogata reſponderint nūquāſe de bono virgmnitatis vel viduitatiſvel conuigalis pudicicie ſuꝑbiſſe. ſꝫhumilibꝰ ꝯſentiēdo de dono dei cū tremore exultaſſe. nec inuidiſſe cuiquāparis excellētiā ſanctitatis et caſtitatis. ſed hūana laude poſtpoſita. quetāto maior deferri ſolet. quāto eſt bonū rarius qd̓ exhibet laudeꝫ. optaſſepotiuſ. ut āpliorū eaꝝ numeruſ eſſꝫ ꝙͣut ip̄e ī paucitate amplius eminerēt:nec iſte que tales ſunt. ſi eaꝝ quoqꝫaliquas barbarica libido conpreſſitꝑ̄miſſum hoc eſſe cauſentur: nec ideocredant deū iſta neglige̓: quia ꝑmittit quod nemo impune ꝯmittit. Quedam enī veluti ponderamalaꝝ cupidi-libra prinlustatū et ꝑ occultū p̄ſens diuinū iudiciūrelaxantur: et manifeſto vltimo reſeruantur. fortaſſis aūt iſte que bene ſibi ſunt conſcie nō ſe ex iſto caſtitatisbono cor inflatu extuliſſe. et tamē vimboſtilē in carneppeſſe ſūt. habebāt aliquid latētis infirmitatis. que poſſetinſuꝑbie faſtuꝫ ſi hanc humilitatē invaſtacōne illa euaſiſſent extolli. Sicut ergo quidaꝫ morte rapti ſunt. nemalicia mutaret intellectum eoꝝ: itaquiddā ab iſtis viraptū eſt ne ꝓſperitas mutaret modeſtiā eaꝝ. vtriſqꝫ igitur que de carne ſua quod turpem nullius eſſent p̄peſſe cōtactum vliam ſuꝑbiebant. vel ſuꝑbire ſi nec hoſtiū violentia contrectate eſſent forſit an poterāt: nō ablata eſt caſtitas.ſed humilitas perſuaſa. Illaꝝ tumorioccurſū eſt immanenti: iſtaꝝ occurſūeſt imminēti. Quanqͣ et illud non ſittacendū quibuſdā que iſta p̄peſſe ſūtpotuiſſe videri continētie bonū in bonis corporalibꝰ deputandū. et tūc manere ſi nullius libidine corpus attrectaretur: nō aūt eſſe poſitū ī ſolo adiuto diuinitus robore volūtatis. ut ſitſanctuꝫ et corpus et ſpiritus: nec tale̓bonū eſſe quod inuito animo nō poſſit auferri: qui error eis fortaſſe ſb̓ſatus eſt. Cum emī cogitat qua conſcientia deo ſeruiernnt. et fide incōcuſſa nōde illo ſentiūt ꝙ ita ſibi ſeruiētes eūqꝫita inuocātes deſerere ullo modo potuerit. quantūqꝫ illi caſtitas placeatdubitare nō poſſunt: vident eſſe ꝯſeques nequaꝙͣ illū fuiſſe ꝑmiſſurū. uthec acciderēt ſanctis ſuis: ſi eo modopire poſſet ſanctitas quā ꝯtulit eiſ. etdiligit in eis. ¶ Ca. xxviiijAbet itaqꝫ omīs familia ſūmi etveri dei ꝯſolaconē ſuā nō fallacem. nec in ſpē rerū nutātiū vel labentiū conſtitutā vitamqꝫ etiā ip̄am temporalē minime penitēdā. in qͣ erudit̉