nulla ciuitatis ſue lege reus eſt homicidij: no niſi fecerit reus eſt imperijdeſerti atqꝫ contēpti: quod ſi ſua ſponte atꝫ auctoritate feciſſet. crime effuſihumani ſanguinis incidiſſꝫ. Itaqꝫ vn̄punitur ſi fecerit iniuſſus: inde punietur niſi fecerit iuſſus. Qd̓ ſi ita eſt iubente imꝑatore: quatomagis iubente creatore? Qui ergo audit nō licere ſe occidere faciat ſicut iuſſit cuiusnō licet iuſſa cōtemnere: tantūmō videat vtrū diuina iuſſio. nullo nutet incerto. Nos ꝑ aure conſciētias ꝯuenimus: ocultorū nobis iudiciū nō vſurpamus. Nemo ſcit quid agatur ī homine: niſi ſpiritus homīs qui in ip̄o ē.Hoc dicimus hoc aſſermus hoc modis omnibꝰ approbamus neminē ſpōtaneā mortem ſibi inferre debere velutfugiēdo moleſtias tēporales ne incidat in ꝑpetuas: nemineꝫ ꝓpter alienapeccata ne hoc ip̄o incipiat habe̓ grauiſſimū ꝓp̓uꝫ que nō polluebat alienū:nemine ꝓpter ſua̓ pcc̄a pretei̓ta ꝓpterque magis hac vita opus eſt ut poſſint penitēdo ſanari: nemine velut deſiderio vite melioris que poſt morteꝫſperatur: quia reus ſue mortiſ. meliorēpoſt mortem vitam non ſuſcipit.Eſtat vna cauſa de ¶ Ca. xxvij.D qua dice̓ cepera qua vtile putatur ut ſe quiſqꝫ interficiat: ſcilicet ne inpeccatu irruat vel blādiente voluptate: vel dolore ſeuiente. Quam cauſamſi voluerimus admittere eouſqꝫ ꝓgreſſa ꝑueniet ut hortandi ſint homines tūc ſepotius interime̓: cū lauacroſancte regeneracōis abluti vniu̓ſoꝝremiſſionē acceperint peccatoꝝ. Tūcenī tēpus eſt cauendi oīa futurā pcc̄acū ſūt omīa deleta p̄terita. Qd̓ ſi morte ſpōtanea recte ſit: cur nō tūc potiſſimum fit? Cur baptizatus ſibi quiſqꝫparcit? Cur liberatū caput tot rurſusvite huius ꝑiculis inſerit: cū ſit facililiber p̓miusme poteſtatis illata ſibi nece om̄ia deuitare: ſcriptūqꝫ ſit qui amat periculūnicidet in illud? Cur ergo amatur totet tanta: pericula: vel certe etiā ſi nonamātur ſuſcipiūtur? Cur manet ī hacvita: cui abcedere licitū eſt? Anverotam inſulſa ꝑuerſitas cor euertit et eaconſideracōe veritatis auertit ut ſi ſevnuſquiſqꝫ interme̓ debeat ne vnuscaptiuātis dominatu corruat in peccatu: et viuēdū ſibi exiſtimet. ut ip̄m p̄ferat mūdū ꝑ oēs horas tēptacōnibꝰplenū: et talibus qͣlis ſub vno domīoformidatur. et innumerabilibꝰ ceteriſ.ſme quibꝰ hec vita nō ducitur? Quidergo cauſe eſt. cur in eis exhortationibus tēpora conſumamus. quibusbaptizatos alloquēdo ſtudemus accendere. ſiue ad virginalē integritatē. ſiue ad continētiā vidualē. ſiue adip̄am thori ꝯiugalis fidem: cū habemus meliora. et ab omnibꝰ peccandiꝑiculis remota cōpendia: ut quibuſcūqꝫ poſt remiſſionē recētiſſimā peccatoꝝ arripiendā mortē ſibiqꝫ ingeredam pluade̓ potuerimus. eos addominū ſamores purioreſqꝫ mittamus?Porro ſi quiſquis hoc aggrediendūet ſuadendū putat. nō dico deſipit. ſꝫinſant: qua tande fronte homini dicitinterfice te. ne parius tuis pcc̄is addicias gͣuius. dū viius ſub dominobarbaris moribꝰ impudico qui nō p̄tniſiſceleratiſſime dicere interfice tepeccatis tuis om̄ībꝰ abſolutis. ne rurſus talia vel etiā peiora cōmittas dumviius in mūdo. tot impuris voluptatibꝰ illecebroſo. tot nephandis crudelitatibꝰ furioſo: tot erroribꝰ et terroribꝰ inimico? Hoc quia nephas ēdicere: nephas eſt ꝓfecto ſe occidere. Nam ſi hoc ſponte faciēdi ulla cauſa iuſta eſſe poſſꝫ: ꝓculdubio iuſtiorꝙ iſta nō eſſet. Quia vero nec iſta eſt:ergo nulla ē. Nō itaqꝫ vobis. o fideleſ