nam ad tanta exicia reuertitur intrepidus. Porro ſi fortiſſimi et clariſſimiviri terrene patrie defenſores deorūqꝫ licet falſorū nō tamē fallaces cultores ſed veraciſſimi etiā iuratoe̓s quihoſtes victos more ac iure belliferire potuer̄t. hij ab hoſtibꝰ victi ſe ip̄osferire noluerunt ⁊ cū mortem minimeformidarēt. victores tamē dominosferre ꝙͣ eam ſibi inferre maluerunt:quantomagis xp̄iami verū deū colentes. et ſuperne patrie ſuſpirantes. abhoc facinore temꝑabūt ſi eos diuinadiſpoſicō vel ꝓbandos vel emendandos ad tempus hoſtibꝰ ſubiigauerit: quos in illa humilitate nō deſeritqui ꝓpter eos. tam humiliter venit altiſſimuſ: preſertim quos nullius militaris poteſtatis vel talis militie iuraconſtringūt ip̄m hoſtē ferire ſuꝑatu.vis ergo tā malus error obrepit. ut homo ſe occidat. vel qꝛin eū peccauit vel ne in eum peccet inimicus: cū vel peccatorem vel peccaturūip̄m occidere nō audeat inimicū. Etenī timendū eſt et cauendū: ne libidini hoſtili ſubditu corpus: illecebroſiſſima voluptate animū alliciat conſentire peccato. Proinde inquiūt no iampropter alienū: ſed ꝓpter ſuū peccatūantequā hoc quiſqꝫ cōmittat ſe debetoccidere. Nullo modo quidē hoc faciet animus ut cōſenciat libidini carnis ſue: aliena libidine concitate: quideo potius eiuſqꝫ ſapientie ꝙͣ corpori.cōcupiſcentieqꝫ ſubiectus eſt. verutamē ſi deteſtabile facinus. et dānabile ſcelus eſt etiam ſeip̄m homine occidere ſicut veritas manifeſte ꝓclamat:quis ita deſipiat. ut dicatiam nūc peccemus. ne poſtea forte peccemus. iamnūc p̄petremus homicidiū ne poſteaforte incidamus in adulteriū? Nōneſi tantu dn̄atur iniquitas ut nō innocentia ſed peccata potius eligātur: ſa-Iibea. priustius eſt incertū de futuro adulteriū ꝙͣcertude p̄ſenti homicidiū? Nōne ſatius eſt flagiciū cōmittere. ꝙ penitendo ſanetur: ꝙ tale facinus vbi locusſalubris penitētie nō relinquit̉? Hecdixi propter eos vel eas que nō alieni ſed ꝓprij peccati deuitādi cauſa neſub alterius libidine etiā excitate ſueforte ꝯſentiāt: vim ſibi qua moriant̉inferendā putāt. Ceterū abſit a mente xp̄iana que deo ſuo fidit ī eoqꝫ ſpepoſita eius adiutorio nititur: abſit inquā ut mēs talis cuiuſlibet. carnis voluptatibꝰ ad conſenſuꝫ turpitudiniscedat. Qd̓ ſi illa concupiſcentialis inobediētia que adhuc in mēbris moribundis habitat. p̄ter noſtre volūtatis legem quaſi lege ſua mouetur:quatomagīs abſqꝫ culpa eſt in corꝑenō ꝯſentiētis. ſi abſqꝫ culpa eſt ī corpore dormiētis. ¶ Ca. xxvi.Ed inquiūt. quedā ſancte femine tēpore ꝑſecucōis ut in ſectatores ſue pudicicie deuitaret in rapturū atqꝫ necaturū ſe fluuiū ꝓiecerūteoqꝫ mō defuncte ſunt: earūqꝫ martiria in catholica eccleſia veneracōne celeberriia frequētant̉. De hijs nichiltemere audeo iudicare. vtrū enimeccleſie aliquibꝰ fide dignis teſtificationibꝰ. ut eaꝝ memoria ſic bonoretdiuina ꝑſuaſerit auctoritas neſcio: etfieri poteſt. ut ita ſit. Quid ſi enī hocfecerūt nō humanitus decepte ſꝫ diuinitus iuſſe nec errātes ſed obediētes:ſicut de ſamꝑſone aliud nobis phaseſt non credere? Cum aūt deus uibetſeqꝫ iubere ſme ullis ambagibꝰ intimat. quis obedientiā in criie vocet:quis obſequiū pietatis accuſet? S ednō ideo ſme ſcelere facit quiſquis deofilium immolare decreuerit: quia hocabraham etiā laudabiliter fecit. Nāet miles cū obediēs poteſtati ſub qualegitime ꝯſtitutuſ eſt homine occidit.