per quā corpus ſanctificabatur amiſſa atqꝫ deſtructa. Abſit hic error: ethinc potius āmoneamur itanō amitti corporis ſanctitatē manente animiſanctitate etiam corpore opp̄ſſo: ſicutamittitur corporis ſanctitas violataanimi ſanctitate etiā corꝑe intacto.Quamobrem non habet quod in ſemorte ſpontanea puniat femina ſmeulla ſua cōſenſione violēter oppreſſaet alieno cōpreſſa pcc̄o quāto minusantequā hoc fiat ne admittatur homicidiū certu. cū ip̄m flagiciū quāuis alienū adhuc pendet incertu? An forte huic perſpicue racōni qua dicimuscorꝑe oppreſſo nequaꝙͣ ꝓpoſito caſtitatis ulla in malū cōſenſione mutatoillius tantū eſſe flagiciū qͥ opprimesconcubuerit: nō illius que opp̄ſſa cōcubenti nulla volūtate ꝯſenſerit. cōtradicere audebūt: hij ꝯtra quos feminaꝝ xp̄ianaꝝ ī captiuitate oppreſſarū. nō tantū mentes veru etiā corꝑaſancta defendimus. ¶ Ca. xix.Ilem vetere romanam pudicicievcreciam certe matronā nobimagnis efferūt laudibꝰ. Huius corpore cū violēter oppreſſo. tarqͥmij regis filius libidinoſe potitus eſſet: illaſcelus improbiſſimi iuuenis maritocollatinō ⁊ ī propīquo bruto viris clariſſimis ac fortiſſimis indicauit. eoſqꝫad vndictā ꝯſtrinxit: deinde fedimſe ꝯmiſſi egra atqꝫ impaties ſeꝑimit.Quid dicemus? Adultera hec. an caſta iudicāda eſt? Quis ī hac controuerſia laboranduꝫ putauerit? Egregie quidam ex hoc veraciterqꝫ declamans ait. Mirabile dictu. Suo fuerūtet adulteriū vnus admiſit. Splendide acveriſſime. Intuens enī in duoꝝcorporū ꝯmxtione vnius inquinatiſſima cupiditate alterius caſtiſſimamvolūtatē: et nō quid ꝯiunctōne menbroꝝ ſed quid animoꝝ diuerſitateliber pmusageretur attendēs: duo inquit fuer̄tet adulteriū vnus admiſit. Sꝫ quideſt hoc ꝙ in eam grauius vindicatur:que adulteriū non admiſit? Ille patria cū patre pulſus eſt: hec ſūmo eſtmactata ſupplicō. Si non eſt illa impudicicia. qua inuita cōprimitur: nōeſt hec iuſticia qua caſta punit̉. Voſappello legeſ iudiceſqꝫ romani. Nempe poſt p̄petrata facinora nec quēquāſceleſtū indenatū impune voluiſtis occidi. Si ergo ad vr̄m iudiciū quiſꝙͣdeferret hoc crimē vobiſqꝫ ꝓbaret̉ nōſolū indemnatā verū etiā caſtā et innocentē interfectā eſſe mulierē: nōne euqui id feciſſet ſeueritate cōgruā plecteretis? Hoc fecit illa lucrecia. Illaſic p̄dicata lucrecia: inocentē. caſtā.vim p̄peſſaꝫ lucreciā inſuꝑ interemit.Proferte ſentētiā. Qd̓ ſi ꝓpterea nonpoteſtis quia non adſtat̉ quā punirepoſſitis. cur interfectricē innocētis etcaſte. tanta p̄dicacōe laudatis. quamcerte apud inferos iudices et tales.quales poetaꝝ veſtroꝝ criminibuscantitantur nulla ratione defenditis:conſtitutam ſcilicet inter illos qui ſibiletū inſontes peperere manulucemqꝫpoſi ꝓiecere animas: cui eſt ad ſupnā redire cupientiphas obſtat. triſtiſqꝫ palus inamabilis vnde alligat.An forte ideo ibi nō eſt: quia non inſontē ſed male ſibi cōſciam ſe ꝑenitQuid ſi enī ip̄a tantūmodo noſſe poterat quāuis iuuemi violenter irruenti. et ſua libidine illecta cōſenſit: idqꝫin ſe punies ita doluit ut morte putaret expiandū? Quāꝙͣ ne ſic quidemſe occidere debuit: ſi fructuoſam poſſit apud deos falſos agere penitentiam. Verutamē ſi forte ita eſt: falſūqꝫ eſt illud quod duo fuerūt: et adulteriū vnus admiſit. ſed potius amboadulteriū ꝯmiſerūt: vnus manifeſtainuaſione. altera latēte cōſenſione nō