volūtate. qd̓ fieri fortaſſe ſme carnisaliqua voluptate nō potuit. Ac ꝑ hocet que ſe occiderūt ne quicquā huiuſmodi paterētur: quis hūanus affectus eis nolit ignoſci? Et que ſe occidere noluerūt. ne ſuo facinore alienuflagiciū deuitaret: quiſquis eis hoccrimini dederit: ip̄e crimine inſipiētienō carebit. ¶ Ca. decimūſeptimū.¶veſtate homine occidere vel noAmutiqꝫ ſi non licet p̄uata pocente: cuius occidēdi licētiā. lex nullaconcedit: ꝓfecto et qui ſeip̄m occidit.homicida eſt. Et tanto ſit nocentior cūſe occidei̓t: quāto innocētior ī ea cauſa fuerit: qua ſe occidendū putauit.Nam ſi uide factu merito deteſtamureūqꝫ veritas iudicat cū ſe laqueo ſuſpendit. ſcelerate illius tradicōnis auxiſſe potius ꝙ expiaſſe commiſſum.Quo quoniā dei miſericordiā deſperado exiciabiliter penitēs nullū ſibi ſalubris penitētie locū reliquit: quātomāgis a ſua nece ſe abſtinere debet. quitali ſupplicō quod ī ſe puniat nō habet? Iudas enī cū ſe occidit ſceleratuhominē occidit: et tamē non ſolū xp̄iverū etiā ſue reus mortis finiuit hancvitā: quia licet ꝓpter ſuū ſcelus alioſuo ſcelere occiſus eſt. ¶ Ca. xviij.ſibi male faciat. et ſcip̄m interSr aūt homo qui mali nil fecitriciendo hoīem interficiat innocentē.ne alium patiatur nocente: atqꝫ in ſeppetret peccatū ꝓpriū. ne in eo ppetret̉alienū? At enī. ne vel aliena polluat libido metuitur. Non polluet: ſi alienaerit. Si aūt polluetur: aliena nō erit.Sed cū pudicicia ꝟtus ſit animi cōmitēqꝫ habeat fortitudinē. qua potiuſquelibet mala tolerare ꝙ malo ꝯſentire decerint: nullus autē magnanmus ⁊ pudicus ī poteſtate habeat qͥdde ſuo carne fiat. ſꝫ tantū quid annuatmēte vel renuat: quis eadē ſana mēteliber pͥmusputauerit ſe perdere pudiciciā. ſi forte in app̄henſa et opp̄ſſa carne ſua exerceat̉ et expleat̉ libido nō ſuas Sienim hoc modo pudicicia perit. profecto pudiciciā virtus animi nō erit:nec ꝑtinebit ad ea bona quibus beneviuitur. ſed in bonis corporeis numerabitur. qualia ſūt vires. pulchritudoſana integraqꝫ valitudo ac ſi qͥd huiuſmodi eſt: que bona etiā ſi minuantur. bonā iuiſtāqꝫ vitā omnino nō mninuūt. Rd̓ ſi tale aliquid eſt pudicicia:ut quid ꝓ illa ne amittatur etiā cū periculo corporis laboratur. Si aūt anmi bonū eſt: etiā oppreſſo corpore nōamittitur Quintiā ſancte continētiebonū cū immūdicie carnaliū ꝯcupiſcētiarū nō cedit: et ip̄m corpus ſanctificatur: et ideo cū eis nō cedere incōcuſſa intencōe pſiſtit: nec de ip̄o corporeperit ſanctitas: quia eo ſancte vtēdip̄ſeuerat volūtas: et quantū in ip̄o ēetiā facultaſ. Neqꝫ em̄ eo corpus ſanctū eſt ꝙ eius membra ſunt integraaut eo ꝙ nullo ꝯtrectantur attactucū poſſint diuerſis caſibus. etiā vulnerata vim p̄peti: et medici aliquādo ſaluti opitulāteſ. hec ibi faciāt que horret aſpectus. Obſtetrix virginis cuiuſdā integritatē manu velut explorans: ſiue maluuiolētia. ſiue inſcientia.ſiue caſu: dum inſpicit ꝑdit. Nō opinor quequā tam ſtultē ſapere ut huicperiſſe aliquid exiſtimet etiā de ip̄iuscorporis ſanctitate quamuiſ membriillius integritate iā ꝑdita. Quocircaꝓpoſito animi ꝑmanēte. ꝑ quod iamcorpus ſanctificari meruit. nec ip̄i corpori aufert ſanctitateꝫ violentiā libidinis aliene: quā ſeruāt p̄ſeuerantiacontinētie ſue. Anvero ſi aliqua feminamente corrupta violatoqꝫ ꝓpoſitoqd̓ deo vouerat. ꝑgat viciāda ad deceptorē ſuū. adhuc ea ꝑgēte ſanctaꝫvel corpore dicimus. ea ſcītate animi