ſe occidit inſontē: et ideo poteſt a literatis eius defenſoribus dici. non eſſeapud inferos inter illos qui ſibi letūinſontes peperere manu. Sed ita heccauſa ex vtroqꝫ latere coartatur: ut ſiextenuatur homicidiū adulteriū confirmetur: ſi purgatur adulterui homcidiū cumuletur. Nec omnino inuenitur exitus: vbi dicitur. Si adultera cur laudata: ſi pudica cur occiſaNobis tamen in hoc tam nobili femine huius exemplo adiſtos refutandos qui xp̄ianis feminis in captiuitate conpreſſis alienis ab omni cogitacōne ſanctitatis inſultāt: ſufficit qd̓ inpreclaris eius laudibꝰ dictū eſt. duofuer̄t et adulteriū vnus admiſit. Talis enī ab eis lucrecia magis creditaeſt: que ſe nullo adulterino potueritmaculare conſenſu. Qd̓ ergo ſeip̄amquoniā adulteriū ꝑtulit. etiā nō adultera occidit: nō eſt pudicicie caritas.ſed pudoris infirmitas. Puduit emīeam turpitudinis aliene in ſe cōmiſſeetiā ſinō ſecum: et romanā mulier laudis auida miniū verita eſt ne putaretur quod violenter eſt paſſa cū viueret: libēter paſſa ſi viueret. Vnde adoculos hominumentis ſue teſtē illampenā adhibendā putauit quibꝰ conſcientiā demoſtrare nō potuit. Sociam quippe facti ſe credierubuit: ſi qd̓alius in ea fecerat turpiter. ferret ip̄apatiēter. Nō hoc fecerūt femine xp̄iane: q̄ paſſe ſimilia viuūt. Tamen necin ſe vlte ſunt crime alienū ne alioꝝſceleribus adderēt ſua: ſi quoniā hoſtes in eis concupiſcendo ſtupra cōmiſerāt: ille ī ſeip̄is homicidia erubeſcendo cōmitteret. Habent quippe intus gloria caſtitatis teſtimoniū cōſcientie: habent aut coram oculis dei ſui.nec requirūt amplius vbi qd̓ recte faciant nō habent amplius: ne deuientab auctoritate legis diuine. nullā cūliber primusmale deuitāt offenſionem ſuſpicōnishūane. ¶ Ca. xx.Eqꝫ enim fruſtra ī ſanctis canoVnicis libris nuſqͣ nobis diuinitus p̄ceptū ꝑmiſſumue reꝑiri poteſt:ut vel ip̄ius adipiſcende immortalitatis vel ullius cauendi carendiue malicauſa. nobiſmetip̄is necem inferamuſ.Nam et ꝓhibitos nos eſſe intelligedū eſt. vbi ait lex. nō occides: p̄ſertīquia nō addidit proximuꝫ tuū ſicutfalſū teſtimoniū cū vetaſſet: falſū inquit teſtimomū nō dicēs adu̓ſus ꝓximū tuū Nec ideo tamē ſi aduerſus ſeip̄m quiſquā falſū teſtimomū dixei̓t.ab hoc crimine ſe putauerit alienuꝫ:qm̄ regulam diligēdi proximū a ſeinetip̄o dilector accepit: qn̄doquidēſcriptū ē diliges proxiniū tuū tāquāteip̄m. Porro ſi falſi teſtimonij nō minus reus eſt. qui ſeip̄m falſuꝫ fateturꝙͣ ſi aduerſus proximiuꝫ hoc faceretcu in eo p̄cepto quo falſū teſtimomūꝓhibetur aduerſus ꝓximū ꝓhibeat̉.poſſitqꝫ nō recte intelligentibꝰ videri nō eſſe ꝓhibitu ut aduerſus ſeip̄mquiſqꝫ falſus teſtis adſiſtat: quantomagis intelligēdū eſt nō licere homini ſe ip̄m occidere. cū ī eo qd̓ ſcriptu eſt. nō occides nichilo deinde addito. nullus nec ip̄e utiqꝫ cui p̄cipiturintelligatur exceptus? Vnde quidāhoc p̄ceptuꝫ etiā in beſtias ac pecoraconatur extedere: ut ex hoc nullū etiāilloꝝ liceat occidere. Cur non ergoet herbas ⁊ quicquid humo radicituſalitur ac figitur? Nā et hoc genus rerū qd̓ figitur. hoc poteſt et mori: ꝓindeetiā cū vis adhibetur occidi. Vnde etapoſtolus cū de huiuſcemodi ſemmibus loqueretur: tu inquit qd̓ ſeminaſnō viuificatur: niſi pͥus moriatur. Et inpſalmo ſcpͥtū eſt. Occidit vites eoꝝin grandine. Num igitur ob hoc cumaudimus nō occides virgultu vellere